سایت رسمی جماعت دعوت و اصلاح

با چند پرسش فرزندم در مورد پیامبر و فیلم توهین آمیزی که چندی قبل منتشر شد مواجه شدم.

این گفتگوی کوتاه بین من و فرزندم با این پرسش از سوی او آغاز شد: پدرجان! نشستم و با خودم فکر کردم و از خود پرسیدم چرا هر از گاهی غربی ها  اقدام به انتاج محصولی توهین آمیز علیه پیامبر اسلام- صلی الله علیه وسلم- می کنند و خشم ما را بر می انگیزند؟! آنها به چه چیزی حسادت می کنند؟ به چه دلیلی برای توهین‏هایشان شخص پیامبر را اختیار می کنند؟ آیا منطقی است که گفته شود، غربی ها به دین و پیامبر ما حسادت می ورزند؟

قبولي در دانشگاه و ادامه تحصيل در يك محيط دانشگاهي يكي از اهداف مهم هر دانش آموزي مي باشد. با قبولي در دانشگاه افق جديدي بروي دانشجوي تازه وارد گشوده مي شود.

رشته تحصيلي،جو دانشگاه، همكلاسيها، هم خوابگاهي ها همه وهمه نقش موثري در شكل گيري بنيان فكري وشخصيت وي ايفا مي كنند.

آنچه كه يك دانشجو در آغاز بايد نصب العين خود قراردهد اين است كه بپذيرد در اين محيط دانشگاهي كه گاه از آن تحت عنوان شهر هفتاد و دو ملت نام مي برند،

آخرین نماز جمعه‌ی فصل تابستان مسجد صادقیه‌ به‌ امامت دکتر محمود ویسی اقامه‌ و بر لزوم هشیاری مسلمین و پیروی از پیامبر تأکید شد.

تعامل، تقابل، اصلاح‌گری و کناره‌گیری رویکرد‌ها و مواضعی هستند که افراد و گرو‌های اسلامی اعم از سلفیه با تمام نحله‌های فکری، متصوفه، مکتب قرآن، اخوان و... با حاکمیت‌های کشورهای استبدادی در کشورهای اسلامی در گذشته و حال در پیش گرفته‌اند که سعی می‌شود هر یک از این رویکرد‌ها مورد تجزیه و تحیل قرار گیرد.

امام شافعی (رح) محقق ناقد نه مقلد راکد، شخصیتی که مؤمنانه و ‌محققانه و ‌ناقدانه زیست و تندیس وجودش در زیر پتک‌ها و قلم‌های استادان مجرب دین و اخلاق چون بوحنیفه و امام مالک از ناخالصی‌ها جدا شد و ‌این استادان خمیر مایه‌ی مردی بزرگ را به تاریخ و ‌بشریت هدیه کردند. شافعی از استادانش آموخت...

اسلام هراسی در دنیای غرب ـ به خصوص در چند دهه‌ی اخیر ـ واقعیتی انکار ناپذیر است. در نوشته‌ها، سخنرانی‌ها، فیلم‌ها و... غالباً مسلمانان را افرادی بی‌فرهنگ، بی‌منطق، غیر متمدن، بنیادگرا، خشونت طلب، تروریست و غربی‌ها را افرادی با فرهنگ، منطقی، مهربان، انسان دوست و حامی حقوق بشر معرفی می‌کنند؛ و این صفات را به تمامی مسلمانان تعمیم می‌دهند؛ تعمیمی که در مورد هیچ گروه فکری، مذهبی و دینی دیگری به کار نمی‌برند.

حضور زندگی در کودکان، به طرز سرشاری، تپنده و زنده است. شادابی، سبکبالی، صفای خاطر، تجربه ی بی واسطه ی هستی، سادگی و نگاه رازآمیز به جهان، از مؤلفه های کودکانگی است. کودکان واجدِ ویژگی هایی غبطه انگیزاند که بازآفرینی و تقویتِ آنها در ارتقایِ وضعیت وجودی ما بسیار مطلوب است. به همین سبب، کودمنشی یا کودک وارگی مورد توصیه ی فرزانگان بوده است. در نزد مسیحیان، کودکانگی ستایش می شود چرا که مسیح کلیدِ ورود به ملکوت و رازِ فرزانگی را در بازگشت به کودکی می دانست: «نزد عیسی آمدند و گفتند: چه کسی در ملکوت آسمان بزرگتر است؟ آنگاه عیسی طفلی را برپای داشت و گفت: هر آینه به شما می گویم تا بازگشت نکنید و مثل طفل کوچک نشوید، هرگزبه ملکوت آسمان ره نمی یابید.»[1]

به فرمان پروردگار، ابرمرد توحید و یکتاپرستی حضرت ابراهیم خلیل – علیه السلام – کعبه منسوب به پروردگار را که قبله سینه‌ها و جهت حرکت دلهاست بنا نهاد تا تمامی یکتاپرستان تاریخ از روز خلیل تا به روز دمیدن در سور – بوق – و دیدار پروردگار جلیل بدان سوی روی آورده، بیعت و صداقت خود با خالقشان را با این خانه تواضع به نمایش گذارند..

خداوند تبارک و تعالی می‌فرماید: «وَأَذِّن فِي النَّاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوكَ رِجَالًا وَعَلَىٰ كُلِّ ضَامِرٍ يَأْتِينَ مِن كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍ» [حج: ۲۷]. (ای پیغمبر!) به مردم اعلام کن که (افراد مسلمان و مستطیع)، پیاده، یا سواره بر شتران باریک اندام (ورزیده و چابک و پرتحمّل، و مرکب‌ها و وسائل خوب دیگری) که راههای فراخ و دور را طی کنند، به حجّ کعبه بیایند (و ندای تو را پاسخ گویند). (آنان به این سرزمین مقدّس بیایند) تا منافع خویش را با چشم خود ببینند.

به همراه شما خوانندگان در ایامی به سر می‌بریم که اجر و پاداش در آن دو چندان، درهای رحمت گشوده و گناهان آمرزیده می‌شود؛ ایامی که خداوند توبه‌کاران را می‌آمرزد و دعای بندگان را اجابت می‌کند؛ این روز‌ها دهه‌ی اول ذی الحجه است؛
روزهای بی‌نظیری که خداوند مقامش را بالا برده و به آن ارج نهاده است و در کتاب گرانقدرش به عظمت آن سوگند یاد کرده است: «وَالْفَجْرِ وَلَیَالٍ عَشْرٍ وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ».