جنبش اخوانالمسلمین به رهبری حسن البنا با استراتژی اصلاح تدریجی فرد و جامعه، مدلی از اسلام سیاسی میانه را ارائه داد که بر مشارکت مدنی و نفی خشونت (جز در برابر اشغالگری) استوار است. تضاد بنیادین صهیونیسم و قدرتهای غربی با این جنبش، نه ناشی از ادعای خشونتطلبی، بلکه برآمده از هراس آنها نسبت به قدرت سازماندهی، انسجام عقیدتی و پتانسیل اخوان در احیای هویت اسلامی و آزادی فلسطین است. از همین رو، حذف فیزیکی رهبران و حمایت از کودتاهای نظامی علیه دولتهای منتخب اخوانی، راهبردی برای جلوگیری از شکلگیری یک بلوک قدرت مستقل و دموکراتیک در خاورمیانه ارزیابی میشود.
ملت فلسطین، ملتی است که هویت خود را نه با شعار، بلکه با وفاداری تاریخی، اخلاق ریشهدار و ایستادگی در برابر مرگ تعریف کرده است. ملتی که پیمان را نشکسته، حتی وقتی متحدان شکستند؛ رنج را به شرف بدل کرده و خون را به گواه زمان سپرده است. فلسطین، روایت ملتی است که جلال و شکوه و تاریخ، خود معرف آناند.
این یادداشت با استناد به مفهوم «ربایش آمیگدال» (Amygdala Hijack) اثر دانیل گلمن، توضیح میدهد که چگونه تهدیدات مداوم و فشار ساختاری، کارکرد منطقی قشر پیشپیشانی مغز را مختل کرده و واکنشهای تکانشی و غریزی را جایگزین تحلیلهای عقلانی میکنند. در سطح جمعی، جامعهای که سالها تحت فشار سیاسی و معیشتی بوده، دچار «فرسودگی اجتماعی» شده و برای رهایی از اضطراب بیپایان، به سادهانگاری مسائل پیچیده و راهحلهای رادیکال (حتی ویرانگری مانند جنگ) پناه میبرد. نویسنده استدلال میکند که وقتی راههای مدنی برای تغییر مسدود بماند، طبق فیزیولوژی بقا، ذهن جمعی برای فرار از منشأ استرس به اولین و نزدیکترین راه چنگ میزند، هرچند عواقب آن فاجعهبار باشد.
با وجود تأثیرات منفی اخبار جعلی در فضای مجازی، لایحه دو فوریتی دولت برای «مقابله با انتشار محتوای خبری خلاف واقع» نهتنها پاسخی مؤثر به این معضل نیست، بلکه بهدلیل تعاریف کشدار، تبعیض در اجرا و نادیدهگرفتن حق دسترسی آزاد به اطلاعات، به ابزاری برای سرکوب منتقدان و انسداد حقیقت تبدیل خواهد شد؛ مسیری که نه به مقابله با دروغ، بلکه به رواج آن میانجامد.
انساندوستی بنیان جامعهی سالم و مسیر تعالی بشریت است. هرچند موانع بسیاری در این راه وجود دارد، اما اگر ارزش انسان صرفاً به انسانیت او بازگردانده شود، امید به ساختن جهانی عادلانهتر و انسانیتر همچنان زنده خواهد ماند. به مناسبت ٢٨ مرداد روز جهانی انساندوستی، گفتوگویی کوتاه با جلیل بهرامینیا، فعال فرهنگی و دینی، دربارهی جایگاه و اهمیت انساندوستی در جامعهی امروز داشتهایم که توجه شما را به آن جلب میکنیم.
اشاره: به مناسبت روز تشکلها و مشارکتهای اجتماعی گفتوگویی صمیمی و علمی با ولی رمضانی، کارشناسی ارشد ادبیات عرب، بازنشسته و مدیرعامل مؤسسه خیریه «ههتاو بارانی ژیان» انجام دادهایم. رمضانی از فعالان فرهنگی و مدنی شناختهشده در منطقه است و در این گفتوگو، نقش تشکلهای اجتماعی در افزایش سرمایه اجتماعی ایجاد وفاق ملی و همچنین چالشهای پیشروی آنها مورد بررسی قرار گرفته است.
در بحران جدید جنوب سوریه، اسرائیل با ایفای نقش میانجی و مدعی حمایت از دروزیها میکوشد نفوذ خود را در منطقه گسترش دهد؛ اما جامعهی دروزی، این مداخلات را با نگاهی تردیدآمیز و در چارچوب منافع ژئوپلیتیکی تلآویو تحلیل میکند. این واکنش، ریشه در تاریخی از بیاعتمادی و تجربههای تلخ اشغال و تبعیض دارد.
لایحهی مقابله با محتوای خلاف واقع در فضای مجازی که در پی جنگ ۱۲روزه از سوی قوهی قضاییه به دولت ارائه شد، اکنون در میانهی مناقشات حقوقی و سیاسی قرار گرفته و سرنوشت آن به نتیجهی نشستی میان وزیر دادگستری و نخبگان گره خورده؛ نشستی که خروجی آن میتواند به استرداد یا ادامهی مسیر لایحه در مجلس منجر شود.
پیوند میان قرآن، به عنوان متنی ارتباطی، و نظریههای نوین ارتباطات، میتواند افقی تازه در تحلیل رسانههای دینی بگشاید؛ تحلیلی که از بلاغ مبین آغاز میشود و به رسانهی مسئول و مؤمنانه ختم میگردد.
در حالیکه مذاکرات هستهای ایران به دور تازهای از چالشهای پیچیده رسیده، نشانههای آشکاری از تغییر قواعد بازی به چشم میخورد؛ گویا دیپلماسی، جای خود را به تهدید داده و منطق گفتوگو در برابر ارادهی تحمیلگرانهی قدرتهای جهانی رنگ باخته است. در این میان، مکانیسم ماشه چون شمشیری بالای سر مذاکرات معلق است و سایهی سنگین جنگ و تحریم، افق آینده را تیرهتر از همیشه کرده است. آیا ارادهای برای نجات از این بنبست تاریخی باقی مانده است؟
کپی رایت © 1405 پیام اصلاح . تمام حقوق وب سایت محفوظ است . طراحی و توسعه توسط IslahWeb