سایت رسمی جماعت دعوت و اصلاح

معلوم نیست که تا کی و چند بار دیگر نخبگان و مردم کرد و دیگر اقوام ایران باید قسم یاد کنند که در اندیشه‌ی تجزیه ایران نیستند و برای آن هم اقدامی نمی‌کنند؛ تا اقتدارگرایان راضی و قانع شوند که این مردم، ‌تجزیه‌طلب نیستند. به نظر می‌رسد، تجزیه‌طلبی، آسان‌ترین، بدون هزینه‌ترین و البته محکمه‌پسند‌ترین اتّهامی است که می‌توان به کردها و دیگران زد تا در پناه آن با خواسته‌ها و حقوق این مردمان برخورد کرد. در حالی که دیریست مردم کرد در ایران با توسل به روشهای مبارزه سیاسی مسالمت‌آمیز، مدنی و قانونی، تلاش کرده‌اند تا فضاهای محدود بازیگری سیاسی را برای خود ایجاد نمایند و در این چارچوب خواسته‌های نشنیده و معلق‌مانده‌ی خود را پیگیری کنند.

جماعت‌های مسلمان لازم است تغییر و بهبودی مستمر را جزو برنامه‌های اصلی کار خود قرار دهند تا بتوانند با روند پرشتاب پیشرفت‌های علمی، تکنولوژیکی و مدیریتی دنیای امروز هماهنگ و همگام گشته و از قافله عقب نمانند.

يکى از خطاهاى استراتژيک بسيارى از جنبش‌ها و حرکت‌هاى اسلامى، اين است که آگاهانه يا ناآگاهانه، خود را عين دين مى‌دانند و چنين مى‌پندارند که هر آن چه را در زمان نزول وحى و دريافت و تطبيق آن روى داده است، بايد بازآفرينى و شبيه‌سازى کنند و به‌تبع اين درک و فهم، رسالت و مأموريتى‌ همانند رسالت و مأموريت، پيامبر –صلّی‌الله علیه و سلّم– و يارانش براى جماعت و گروه خويش مى‌نويسند و براى تحقّق‌ آن، اهداف و برنامه‌ها و اسلوب و روش‌هايى را تدوين مى‌نمايند. اين جا دو اشتباه روى داده است:

هر سال با آغاز ماه ربیع الاول سخن از برگزاری جشن میلاد رسول گرامی اسلام در محافل مطرح می‌شود. گروهی که این جشن‌ها را برگزار می‌کنند از سوی مخالفان (تحریم کنندگان مراسم میلاد) به بدعت‌گذاری متّهم می‌شوند و گروه نخست (قائلان به جواز مولودی) تحریم‌کنندگان را به سختگیری و افراط متّهم می‌کنند. جای شگفتی است که هر سال همین فتاوا مطرح می‌شود و هر یک از دو طرف نوک قلم‌هایشان را تیز می‌کنند