یکی از این گزارهها که شاید بیشترین همدلی را میان مردمان از هر دین، رنگ و نژاد و فیلسوفان برانگیزد این گزاره است: ـ «کشتن کودکان نادرست است.»
مدتی بود مباحثی را از لحاظ معرفت شناختی بررسی میکردم کە پیامدهای مهمی به همراه داشتند و این پیامدها، اتحاد و یکدلی عمیقی در بین مسمین ایجاد میکردند و ما را از تفرقه و اتهامات بی اساس دور میکردند و این اتحاد، دوست را خوشحال و دشمن را مایوس میکند.
با مشاهدهی سخنان و عملکرد اهل غزّه آثار بزرگ تربیت ایمانی و اسلامی در آنان دیده میشود. کودکانی که همچون مردان بزرگ سخن میگویند. شیرزنانی که خاطرهی خنسا(رض) را زنده میکنند. شهیدان جوانی که ما را به یاد مصعب بن عمیر(رض) میاندازند. مایلم همچنان که جوانب سیاسی قضیه را تحلیل میکنیم، گوشهی چشمی به آثار گرانبهای تربیتی آن نیز داشته باشیم.
«وَمَن لَّمْ يَحْكُم بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْكَافِرُونَ» (المائدة: ۴۴) «مَن لَّمْ يَحْكُم بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ (المائدة: ۴۵) «وَمَن لَّمْ يَحْكُم بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ» (المائده: ۴٧) که گروههای جهادی آنها را از دلایل و مستندات بلامنازع وجوب تشکیل حکومت اسلامی و مبارزه با حکومتهای به قول آنها طاغوتی و احیای خلافت میدانند چیست؟ برای رسیدن به این جواب ابتدا باید بدانیم که مقصود از «مَا أَنزَلَ اللَّهُ» چیست؟
استاد بزرگوار، متفکر برجسته، چیرهدست و جسور راشد الغنوشی هشتاد و دومین سالگی ولادت خود را از عمر مبارکش در پشت میلههای ظلم و ستم سپری مینماید.
جهاد رسانهای یکی دیگر از مباحث شیخ علی قره داغی، دبیر کل اتحادیه جهانی علمای مسلمان و معاون شورای اروپایی در امور فتوا و تحقیقات است که به کنفرانس "اندیشه اسلامی و نقش آن در مقابله با افراطگرایی" ارائه داد. این کنفرانس ماه پیش با همکاری وزارت اوقاف و مسائل اسلامی دولت کویت و مرکز اعتدال در مسکو برگزار شد و شیخ قره داغی در آن به ارائه توضیحاتی در خصوص کاستیهای مربوط به فهم جهاد و تکفیر در اندیشه افراطیون پرداخت.
در مقاله هفته گذشته شرح دادم که شافعی اهل حدیث بود و چنان که در میان برخی از علما رایج است، بین اهل رأی و اهل حدیث آشتی برقرار نکرده است. برای اثبات این مطلب - در مقاله پیشین - دو موضوع را مورد بحث قرار دادم: بستر ظهور شافعی و بستر نگارش کتاب «رساله» از یک سو و نظر دیگران نسبت به «رسالة» در زمان شافعی از سوی دیگر.
در بین تحلیلگران تاریخ تشریع اسلامی مشهور است که امام محمد بن ادریس شافعی (متوفی 204 هجری قمری) دو مکتب اهل حدیث و اهل رأی را با هم جمع کرده است. این یک دیدگاه است که به نظر من نیاز به تفکر انتقادی دارد...
تقوا مطابق آنچه در قرآن آمده لباس جان است، نوعی پوشش معنوی. هدف سالک در الهیات دوبنی خداگونگی است. اما در مسیر خداگونگی و متصف شدن به ارزشهای مطلق (صفات الهی) برای نیفتادن در دام رذالتها و محرمات و انحراف از مسیر و گمراهی، نیاز به یک ترمز است، یک حفاظ، یک سپر، یک لباس محافظ جان که مانع از انحراف ما از مسیر خداگونگی در زندگی فردی و اجتماعی شود که این محافظ همان تقوا میباشد. این تقوا نه مبتنی بر ترس که مبتنی بر شرم است.
در مقاله هفته گذشته عرض شد که بدعت یک مفهوم وصفی است نه معیاری و به اتفاق علما، عموم وارد شده در حدیث "کل محدثة بدعة وکل بدعة ضلالة" نباید به ظاهر آن حمل شود.
کپی رایت © 1405 پیام اصلاح . تمام حقوق وب سایت محفوظ است . طراحی و توسعه توسط NamooDev