سایت رسمی جماعت دعوت و اصلاح

شارع حکیم در عباداتی که بر مکلفین فرض کرده است اهدافی را دنبال می‌کند؛ شاید مهم‌ترین آن احکام بندگی برای خدا و فرمانبری از اوامر و نواهی اوست. امام شاطبی در موافقات با اشاره به این مطلب آورده است: "مقصد شرعی از وضع شریعت بیرون آوردن مکلف از دایره هوا و هوس است تا این که با اختیار خود بنده خدا باشد همان گونه که از روی اجبار بنده اوست".

ما همه آروز داشتیم که به گنجینه‌های رمضان دست ‌یابیم. هر کدام از مادر حد توان و شرایط خود به کوشش پرداختیم. برخی از ما بی‌نهایت احساس قصور و کوتاهی می‌کنند و برخی دیگر احساس خرسندی می‌کنند.

از اینکه روزهای ماه رمضان یکی پس از دیگری می‌‌گذرد و فکر اینکه بعد از آن، این نشاط و حس نزدیک بودن با خالق هستی را از دست می‌دهیم، من را عذاب می‌‌دهد. نمی‌دانم بعد از رمضان تکلیف چیست؟ باید چکار کنم؟ در این ماه مبارک و خرم عاشقانه بسوی خدایم در حرکتم، مستحبات را انجام می‌دهم، لذت عبادت و بندگی را احساس می‌‌کنم، قرآن را بسیار تلاوت می‌‌نمایم،

زکات و انفاق در راه خدا از وسایل مهم تزکیه‌ی نفس هستند. نفس انسان به بخل و خساست گرایش دارد، این آفتی است که باید نفس را از آن تطهیر نمود. 
(وَأُحْضِرَتِ الْأَنفُسُ الشُّحَّ) [نساء: ۱۲۸]
بخشش و انفاق مال در راه خدا بهترین وسیله‌ای است که می‌توان با آن بخل را معالجه نمود.
(وَسَیُجَنَّبُهَا الْأَتْقَى*الَّذِی یُؤْتِی مَالَهُ یَتَزَکَّىٰ) [اللیل: ۱۷و۱۸]
اکنون به نکاتی درباره‌ی زکات و انفاق می‌پردازیم:

رمضان ماه روزه و قرآن و شب‌زنده‌داری است؛ ماه بخشش و کرم و سخاوت است. سخاوت از ویژگی‌های پیامبران الهی است و ام المؤمنین خدیجه بهترین گواه بر این ویژگی رسول خداست؛ آنجا که وقتی به او دلداری ‌داد فرمود:

در این نوشتار به یاری خدا می‌خواهیم حق مقدسی را یادآوری کنیم که هیچ وقت نباید فراموش شود و آن هم حق خداوند بر بندگانش است تا همواره او را بپرستند و برایش شریکی قائل نشوند. به همین خاطر خداوند برخی از ماه‌های پرفضیلت را قرار داده است تا بندگان به او نزدیک شوند؛ ماه‌هایی که برخی بر دیگری برتری دارند و به لحاظ مقام و جایگاه و اجر و پاداش با هم متفاوت هستند. خدای متعال فرموده است:

به سوی شوال و سایر ماه‌ها در حرکتیم و فصل تابستان در راه است؛ با رمضان همراه شو و آن را ترک مکن که از دوری تو اندوهگین می‌شود. فرشتگان شب در هنگام سحر چندان منتظر نمی‌مانند؛ به خود رحم کن و شرم کن از این که تو را کسل و تنبل ببینند. برای آخرت با تو عهد بستند پس با آنان خلف وعده مکن.

رمضان، یکی از ماه‌های قمری است که بعد از آخرین روز ماه شعبان آغاز می‌شود. بنا به دستور پروردگار، هر مسلمانی که عذر و دلیلی موجه نداشته باشد، خود را مکلف می‌داند که روزه بگیرد.

ماه خیرات و برکات به سرآمد و روز شادمانی و پاداش گذشت؛ این سنت خداوند در آفرینش است و هر چیزی آغاز و پایانی دارد. رمضان به ما آموخت که وقت از جنس طلاست و گذر سریع آن نشان از گذر عمر است که عمر جز همین روزهای محدود نیست. حسن بصری می‌گوید: ای فرزند آدم تو چیزی جز همین روزها نیستی و هر گاه روزی سپری شود بخشی از تو رفته است.

زنان از دیرباز مجموعه‌ای از آداب و رسومی را که در میراث فرهنگی و ملی آنان ریشه دارد و با آموخته‌های مادران و مادربزرگ‌هایشان آمیخته است به ارث برده‌اند.