سایت رسمی جماعت دعوت و اصلاح

بیانیه‌ی اخیر جماعت دعوت و اصلاح زمینه‌ای فراهم نموده تا این تشکّل مدنی، آماج حملات و انتقادهای شدیداللحنی از طرف برخی افراد و گروه‌ها قرار گیرد و اتّهاماتی بر آن وارد شود؛ بنابراین ضروری است برای تبیین این موضوع نکاتی بیان شود:

۱. «جماعت دعوت و اصلاح» دارای مبانی، افکار، اندیشه‌ها و مواضع مختصّ به خود است که ممکن است با دیگران اختلاف‌‌ داشته و متفاوت باشد. هرگز چه در گذشته و چه اکنون، خود را اپوزیسیون و معارض نظام، معرّفی ننموده و آن را رسالت خویش قرار نداده‌‎ایم.

حدود یک هفته از سیل ویرانگر بلوچستان می‌گذرد. بارش‌های شدید و سیل کم‌سابقه تخریب زیادی به زیرساختها و بنیه‌ی اقتصادی ساکنان جنوب استان وارد کرد. مانند همیشه، کمک‌های امدادی مردم نوعدوست از سراسر کشور سرازیر و به کاهش آلام سیل‌زدگان انجامید؛ امّا طبق تجربیات گذشته به‌تدریج و پس از گذشت مدّتی هیجانات فروکش، روند کمک‌رسانی کند و به مرور متوقّف خواهد شد

مسلمانان همه برادر و امّت واحدند و غم شادی یک مسلمان در هر کجای دنیا، مسلمانان دیگر را دردمند نموده و از رنج او رنجور می‌شوند، اگر چه متأسّفانه امروزه در سایه‌ی شوم رهبری مدّعیان دروغین آزادی و انسانیت، امّت اسلامی به درد و رنج و فلاکت‌های ناگواری روبرو هستند، ازجمله، مسلمانان مظلوم ترکستان شرقی نیز با انواع شکنجه و نابودی و ویران‌گری و ستم دست و پنجه نرم می‌کنند. ترکستان شرقی به مثابه‌ی زندان بزرگی محسوب می‌گردد که میلیون‌ها مسلمان مورد شکنجه قرار دارند، این ظلم و ستم به گونه‌ی فجیع است که بین پدر و مادر و فرزندان و بین زن و شوهر جدایی می‌اندازند و مردان را کشته و زنان را مورد بی‌حرمتی قرار داده و جوانان را به کارهای شاقه و طاقت‌فرسا می‌گمارند.

با وجود به قدرت رسیدن چند تن از رهبران حرکتهای اسلامی در برخی از کشورهای عربی و اسلامی، به نظر می‌رسد در ارائه‌ی الگوی مشخصی که بتوان اصطلاح حکومت اسلامی را درباره‌ی آن به کار برد ناتوان بوده‌اند. از ایران تا سودان و سایر کشورهای عربی که در قانون اساسی آنها از اسلام به عنوان دین رسمی یاد شده است، ساختار حکومت‌های نوظهور همچنان ظرفی است که اجتهادهای سیاسی گوناگونی را در خود جای داده است. 

با اینکه کتابخانه‌ی اسلامی سرشار از کتاب‌های تاریخی است و تحولات دو منطقه‌ی عربی اسلامی را از قدیم و جدید مورد بررسی قرار داده است

می‌توان از دو نوع امید سخن گفت. امید آنگاه که به چیزی یا کسی تعلق می‌گیرد(امید به) و امیدواریِ مطلق که تعلق به چیز یا کسِ خاصی ندارد. امید از نوعِ «امید به» را می‌شود «خوش‌بینی» نامید. محاسبات و پیش‌بینی‌هایی می‌کنیم و خوش‌بین هستیم که محاسبات ما درست از آب دربیایند و نتیجه‌ی دلخواه ما حاصل شود. در این سطح، امید در چارچوبِ محاسبات جای می‌گیرد، می‌تواند رخوت‌آور باشد و ما را گرفتارِ خیالات خام و آرزوهای تباه کند. چنان به امکانِ خاص و معیّنی دل‌بسته و خوش‌بین می‌شویم که از تجربه‌ی امکان‌های دیگر چشم می‌پوشیم و ممکن است

آلزایمر چگونه آغاز می شود؟ بی‌شک از دست دادن حافظه یکی از علامت‌های اصلی بیماری آلزایمر است، اما علائم دیگری نیز وجود دارد که زنگ خطری برای آغاز ابتلا به این بیماری است؛ در این مطلب به آنها اشاره می‌کنیم.

مقدّمه:

در روزهاى يكم و دوّم بهمن‌ماه ٩٨ فرصتى دست داد تا به همراه نمايندگان مؤسّسه‌ی خيريه و خدمات اجتماعى تسكين مهر شيراز در استان سيستان و بلوچستان حضور پيدا كنم. هدف از سفر، بازديد از مناطق سيل‌زده‌ی استان و اداى احترام و عرض خدا قوّت به عزيزانى بود كه در اين روزهاى سخت، با همه‌ی توان مشغول كمك‌رسانى به مردم محروم سيل‌زده بودند. 

امروزه بسیاری از مردم با بحران مصرف و گرانی و درآمد اندک و کاهش قدرت خرید روبرو هستند و پایبندی به اخلاق و ارزش‌های والای اسلامی بهترین راهکاری است که ما را از خطر افتادن در چنگال اندوه و نگرانی و دام شیطان برای ناامید و دلسرد کردن از رحمت خدا نگه می‌دارد. اعتدال و میانه‌روی مسلمانان یعنی آنان میان دنیا و آخرت بدون افراط و تفریط و بدون اسراف و خساست تعادل برقرار می‌کنند و خدای متعال می‌فرماید: 

«وَابْتَغِ فِيمَا آتَاكَ اللهُ الدَّارَ الآَخِرَةَ وَلاَ تَنسَ نَصِيبَكَ مِنَ الدُّنْيَا وَأَحْسِنْ كَمَا أَحْسَنَ اللهُ إِلَيْكَ وَلاَ تَبْغِ الْفَسَادَ فِي الأَرْضِ إِنَّ اللهَ لاَ يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ» [قصص:٧٧].

خیلی‌ها از سرنوشت معامله قرن و امکان اجرا شدن آن می‌پرسند و می‌گویند اساسا چنین طرح ناعادلانه‌ای هیچ گونه فرصت موفقیتی ندارد. همچنین عده‌ای از کشورها و خود فلسطینی‌ها نسبت به اجرای آن هشدار داده و وعده به شکست کشاندن این طرح را می‌دهند. این در حالی است

که این طرح به معماری داماد یهودی جراد کوشنر داماد ترامپ، برای اجرا شدن مطرح نشده است، چون اساسا کل آنچه در آن آمده، سال‌هاست که مو به مو در قالب سیاست ایجاد واقعیت‌های اشغالگرانه به وسیله اسرائیل به اجرا درآمده و آنچه بر اساس این طرح قرار است به اسرائیل واگذار شود، عملا تحت کنترل و اشغالش است؛

اخیراً و به ویژه در سایه‌ی بحران‌های جهان معاصر که انسان را در تنگنا قرار داده است و او را درمانده کرده است، نیاز به تزکیه‌ی روحی یا تصوّف بیشتر احساس می‌شود. به همین خاطر برخی خواهان تقویت بعد معنوی اسلام شده‌اند و آن را یکی از راه‌های گفتگو با انسان معاصر می‌دانند. انسانی که از ماده‌گرایی سودی نبرده است و از خلأ معنوی رنج می‌برد.

حقیقت اصطلاح تزکیه یا تصوّف چیست؟ آیا میراثی که اصطلاح تصوّف با خود دارد مانع تزکیه به عنوان روش خودسازی و انجام شعائر عبادی صحیح شده است؟ چگونه می‌توان تصوّف فلسفی را از سلوک معنوی جدا کرد؟