ملت فلسطین، ملتی است که هویت خود را نه با شعار، بلکه با وفاداری تاریخی، اخلاق ریشه‌دار و ایستادگی در برابر مرگ تعریف کرده است. ملتی که پیمان را نشکسته، حتی وقتی متحدان شکستند؛ رنج را به شرف بدل کرده و خون را به گواه زمان سپرده است. فلسطین، روایت ملتی است که جلال و شکوه و تاریخ، خود معرف آن‌اند.
پرسش از امکان‌پذیری تشکیل امت در دنیای مدرن، مستلزم درک عمیق‌تری از ماهیت انسان و نیازهای فردی و جمعی اوست. بر اساس یافته‌های انسان‌شناسی، انسان موجودی ذاتاً اجتماعی است.
متن بر این مفهوم بنیادین تمرکز دارد که امید مؤمن به پاداش الهی، بزرگترین منبع آرامش در مواجهه با سختی‌ها و بلاها است. این پاداش شامل کفاره گناهان و افزایش حسنات می‌شود و باعث می‌شود مؤمن در تمام حالات زندگی (چه در نعمت با شکر و چه در بلا با صبر) خیر ببیند (اشاره به حدیث "عَجَبًا لأَمْرِ المُؤمِنِ"). سرشت زندگی دنیا با رنج آمیخته است، اما این بلاها برای صاحبان رسالت شدیدتر و هدفمندتر است (آزمونی متناسب با استحکام ایمان). در مقابل، افراد بی‌دین یا سست‌ایمان به دلیل فقدان امید به حکمت و آخرت، در برابر مصائب دچار یأس شدید، اضطراب و فروپاشی روانی می‌شوند، که این حالت، معنای زندگی را از آن‌ها سلب کرده و آنان را به مرده‌هایی در میان زندگان تبدیل می‌کند.
قرآن کریم، کتاب هدایت و نور، نه تنها راهنمایی برای عقیده و عمل است، بلکه مدرسه‌ای است برای تربیت دل‌ها و ساختن انسان‌هایی که خود چراغ راه دیگران باشند. در دل آیات آن، تربیتی نهفته است که با لطافت رحمت و صلابت حکمت، انسان را از غفلت به بیداری و از خودمحوری به خداجویی می‌کشاند.
این یادداشت با استناد به مفهوم «ربایش آمیگدال» (Amygdala Hijack) اثر دانیل گلمن، توضیح می‌دهد که چگونه تهدیدات مداوم و فشار ساختاری، کارکرد منطقی قشر پیش‌پیشانی مغز را مختل کرده و واکنش‌های تکانشی و غریزی را جایگزین تحلیل‌های عقلانی می‌کنند. در سطح جمعی، جامعه‌ای که سال‌ها تحت فشار سیاسی و معیشتی بوده، دچار «فرسودگی اجتماعی» شده و برای رهایی از اضطراب بی‌پایان، به ساده‌انگاری مسائل پیچیده و راه‌حل‌های رادیکال (حتی ویرانگری مانند جنگ) پناه می‌برد. نویسنده استدلال می‌کند که وقتی راه‌های مدنی برای تغییر مسدود بماند، طبق فیزیولوژی بقا، ذهن جمعی برای فرار از منشأ استرس به اولین و نزدیک‌ترین راه چنگ می‌زند، هرچند عواقب آن فاجعه‌بار باشد.
در جهانی که جنایات بی‌سابقه و نسل‌کشی عریان با سکوت نهادهای بین‌المللی و خیانت برخی دولت‌های عربی همراه شده، بیش از هر زمان، انسان امروز به پیام رحمت، عدالت و اخلاق پیامبر اسلام صلی‌الله‌علیه‌وسلم نیاز دارد؛ پیامی که جنگ را جز در دفاع روا ندانست، مهرورزی را بر جان و جانوران گستراند و حقیقت را بر مصلحت ترجیح داد.
با وجود تأثیرات منفی اخبار جعلی در فضای مجازی، لایحه دو فوریتی دولت برای «مقابله با انتشار محتوای خبری خلاف واقع» نه‌تنها پاسخی مؤثر به این معضل نیست، بلکه به‌دلیل تعاریف کش‌دار، تبعیض در اجرا و نادیده‌گرفتن حق دسترسی آزاد به اطلاعات، به ابزاری برای سرکوب منتقدان و انسداد حقیقت تبدیل خواهد شد؛ مسیری که نه به مقابله با دروغ، بلکه به رواج آن می‌انجامد.
اشاره: به مناسبت روز تشکل‌ها و مشارکت‌های اجتماعی گفت‌وگویی صمیمی و علمی با ولی رمضانی، کارشناسی ارشد ادبیات عرب، بازنشسته و مدیرعامل مؤسسه خیریه «هه‌تاو بارانی ژیان» انجام داده‌ایم. رمضانی از فعالان فرهنگی و مدنی شناخته‌شده در منطقه است و در این گفت‌وگو، نقش تشکل‌های اجتماعی در افزایش سرمایه اجتماعی ایجاد وفاق ملی و همچنین چالش‌های پیش‌روی آن‌ها مورد بررسی قرار گرفته است.
انسان‌دوستی بنیان جامعه‌ی سالم و مسیر تعالی بشریت است. هرچند موانع بسیاری در این راه وجود دارد، اما اگر ارزش انسان صرفاً به انسانیت او بازگردانده شود، امید به ساختن جهانی عادلانه‌تر و انسانی‌تر همچنان زنده خواهد ماند. به مناسبت ٢٨ مرداد روز جهانی انسان‌دوستی، گفت‌وگویی کوتاه با جلیل بهرامی‌نیا، فعال فرهنگی و دینی، درباره‌ی جایگاه و اهمیت انسان‌دوستی در جامعه‌ی امروز داشته‌ایم که توجه شما را به آن جلب می‌کنیم.
در بحران جدید جنوب سوریه، اسرائیل با ایفای نقش میانجی و مدعی حمایت از دروزی‌ها می‌کوشد نفوذ خود را در منطقه گسترش دهد؛ اما جامعه‌ی دروزی، این مداخلات را با نگاهی تردیدآمیز و در چارچوب منافع ژئوپلیتیکی تل‌آویو تحلیل می‌کند. این واکنش، ریشه در تاریخی از بی‌اعتمادی و تجربه‌های تلخ اشغال و تبعیض دارد.
کپی رایت © 1405 پیام اصلاح . تمام حقوق وب سایت محفوظ است . طراحی و توسعه توسط IslahWeb