«من نه دلنگران سنتام، نه دلنگران تجدد، نه دلنگران تمدن، نه دلنگران فرهنگ و نه دلنگران هیچ امر انتزاعی دیگری از این قبیل. من فقط نگران انسانهای گوشت وخونداری هستم که میآیند، رنج میبرند و میروند. سعی کنیم انسانها هر چه بیشتر با حقیقت مواجهه یابند و به حقایق هرچه بیشتری دسترسی پیدا کنند؛ علاوه بر آن هر چه کمتر درد بکشند و رنج ببرند؛ و علاوه بر آن هر چه بیشتر به نیکی و نیکوکاری بگرایند. برای تحقق این سه هدف، از هر چیزی که سودمند میتواند بود بهره گیرند؛ از دین گرفته تا علم، فلسفه، عرفان، هنر، ادبیات و همهی دستاوردهای بشری دیگر.» (مصطفی ملکیان، عقلانیت و معنویت بعد از ده سال)
متن زیر برگرفته شده از خاطرات امام شهید حسن البنا علیه الرحمة رهبر، امام و مرشد کل نهضت مبارک اخوان المسلمین میباشد در حقیقت ایشان تجربیات پربار چندین سالهی خویش را در این مجموعه گنجاندهاند تا نسلهای بعدی و رهروان راه دعوت از این رهنمودها مستفید شده و درخت دعوت اسلامی را به ثمر برسانند. بناءاً میرویم و به پای سخنان ارزشمند ایشان مینشینیم:
راشد غنوشی در سال ۱۹۴۱ م در روستایی کوچک در ۳۰ کیلومتری غرب قابس و واقع در دل منطقه بیابانی دورترین نقطه جنوب تونس دیده به جهان گشود. راشد یکی از ده پسر خانوادهای بود که پدرش امام جماعت روستا و در کار آموزش حفظ قرآن و برپایی شعائر دینی بود.
اشاره: آبان ماه سال گذشته، در سفری به سنندج توفیق دیدار ماموستا ابوبکر حسن زاده در منزل ایشان میسر شد. کسالت اندکی داشت. سبب را جستجو کردیم، فرمود: بعد از سفر کردستان عراق این مشکل برایم عارض شده است. وقتی سفرنامه مربوط را برای انعکاس در سایت از او مطالبه کردیم، در کمال تواضع پذیرفت و چندی پیش به وعده خود وفا کرد که تقدیم خوانندگان میگردد. او در سفرنامه خود، در بیشتر مواقع از بیان ساده مشاهدات فراتر رفته و به واکاوی برخی پدیده های مورد علاقهاش در حد ایجاز پرداخته است. دوستانی که به عراق میرفتند و برمیگشتند، مشاهدات و برداشتهای گوناگون خود را از اوضاع و احوال و برخورد با مردم آن دیار و شیوهی برخورد آنان با مهمانان را با شوق و شور و اشتیاق بیان میداشتند و از زیبایی طبیعت و مناطق گردشگری و آثار باستانی و شهرهای نوسازیشدهی آن بحث میکردند. به شوق درمیآمدم و آرزو میکردم خداوند متعال توفیق عنایت فرماید و اقدام به همچون سفری را برایم آسان سازد.
جنبش گولن در ترکیه که مروج مدارا و تسامح است به یکی از بزرگترین شبکههای اسلامگرا در جهان تبدیل شده است. اما آیا این جنبش دارای ارزشهای مدرنیته است یا در پس پرده دارای عناصر بنیادگرایی است؟
مقالهای كه پیش رو دارید تحقیقی است از سوی یكی از اعضای دفتر سیاسی اتحاد اسلامی كردستان عراق، استاد عمر عبدالعزیز كه تحت عنوان «دهروازیهك به ڕووی خوێندنهوهیهكی نوێی (ژ. كاف) و پێشهوا قازی موحهممهدی شههید و كۆماری كوردستاندا» كه در هیجدهمین شمارهی مجلهی «بانگی حهق» به چاپ رسیده است. اینجانب بعد از قرائت این مقاله، و علمی و مفید دانستن آن، بر آن شدم كه آن را به فارسی برگردانده و به خوانندگان محترم تقدیم دارم:
این نوشتار مجموعهای از ویژگیهای شخصیتی و رفتاری روشنفکران را برمیشمارد و روشنفکری را فراتر از صرف داشتن سواد، نگاهی کلی، انصاف، عدالتخواهی، دوری از کینه، تلاش برای آگاهی، احترام به دیگران، اعتراف به خطا و توانایی نقد خود معرفی میکند. همچنین تأکید میکند روشنفکر به جای تمرکز صرف بر اخلاق فردی، فعالانه در پی رصد حوادث اجتماعی و تعامل عقلانی با دیگران است. روشنفکری با دینداری سازگار است و ترکیب این دو، توسعهی متعادل شخصیت را به دنبال دارد. در نهایت، روشنفکری جایگاهی متکی به ویژگیهای انسانی است که هر فرد میتواند به آن دست یابد و برای جامعه مفید باشد.
کپی رایت © 1405 پیام اصلاح . تمام حقوق وب سایت محفوظ است . طراحی و توسعه توسط IslahWeb