اشاره: مسئولیّتپذیری، عملیترین شکل تربیت و توسعهی شخصیت است و خروجی آن، تحوّل مستمرّ در خود و دیگران است و پشتوانهی محکم و مهمّ آن، معنویت در زندگی است. هرچه معنویت انسان قویتر باشد، مسئولیّتپذیرتر است. و از آنجا که مسئولیتپذیری اصل جدانشدنی از دین اسلام و جزء اصول اوّلیّه و مهمّ در دین است، در رابطه با بحث مسئولیتپذیری برطبق آیات و سنّت، گفتوگویی داشتهایم با، دکتر محمّد ابراهیم ساعدی رودی که در پی میآید. دکتر ساعدی رودی، از استان خراسان رضوی، مؤلّف، شاعر و مترجم و دارای مدرک دکتری تفسیر است و بیش از ۱۱۵ کتاب چاپ شده دارد.
حدود یک سالی است که به بهانهی درس و مدرسه، کمتر کودک، نوجوان و جوان و خانوادهای است که به اینترنت، گوشی هوشمند و... دسترسی نداشته باشد و شبانهروز با آن دستوپنجه نرم نکند.
درس و مدرسه و معلّم، با همهی کمبودها، کاستیها، ضعفها و مشکلات مادّی ومعنوی هنوز هم ارزش و جایگاه خود را در ذهن و دل خانوادهها و بزرگان داشته و دارد؛ امّا در طول یک سال گذشته تحصیلی و نیز با شروع سال جاری «کرونا ویروس»، موجب شد شکاف بین خانه و مدرسه و روابط روحی-روانی و ارتباط فیزیکی بین معلّم و دانشآموز عمیقتر و گستردهتر شود
دوم آبانماه جاری یکی از همراهان و یاران دیرین جماعت در خراسان رضوی «مولوی زمان سلیمانی دار فانی را وداع گفت.
مولوی زمان سلیمانی در سال ١٣٤٧ه.ش. در روستای آزادده از توابع شهرستان صالح آباد خراسان رضوی در خانواده ای كمبضاعت و کارگر، ديده به جهان گشود.
ایشان در سن هفت سالگی وارد دبستان شده و بعد از پایان تحصیلات ابتدایی در سال ١٣٦١ شمسی همزمان با تاسیس حوزه علمیه تعلیم القرآن صالحآباد در این حوزه مشغول تحصیل شدند و از محضر اساتید آن دوران، مرحوم مولانا محیالدین بلوچستانی، مولانا سراجالدین فقهی سلجوقی و مولانا عبدالغفور سلیمانی (رحمهم الله جمیعا) کسب فیض نمودند.
بسیاری از افراد در پذیرش مسؤولیّت مشکلاتشان مردّد هستند، زیرا گمان میکنند پذیرش مسؤولیّت یک مشکل به معنای مقصّربودن به خاطر آن مشکل است. در فرهنگ ما مسؤولیّت و تقصیر معمولاً در کنار هم میآیند امبا اینها یک چیز نیستند. اگر من با ماشینم به شما بزنم هم مقصر هستم و هم مسؤول هستم که خسارات وارده را جبران کنم، حتّی اگر تصادف من با شما کاملاً سهوی بوده باشد، همچنان مسئولیّتش با من است. تقصیر در فرهنگ ما اینطور معنا میشود، اگر خرابکاری کردید باید درستش کنید، باید هم همین باشد. امّا مشکلاتی هم هست که تقصیر ما نیست هرچند هنوز به خاطرشان مسؤولیم
عالم وارسته و دانشمند ماموستا ملا حیدر مصطفوی فقیه، مفسّر و ادیب بزرگ دار فانی را وداع گفت. آن مرحوم متولّد حدود سال ۱۳۱۵ شمسی و اصالتاً اهل روستای «قوزلو سوفیهل» در اطراف سقز و فرزند مرحوم ملاعلی مصطفوی از علمای ساکن اطراف شهر سقز بود.
مرحوم ماموستا از شاگردان علامهی بزرگ ملا محمّد باقر بالک بود که بعد از اخذ اجازه از وی به سنندج میرود و مرحومان ماموستا مجتهدی و حاج ملا خالد مفتی نیز اجازهی فتوا و تدریس وی را تأیید میکنند.
ماموستا سیدمحمّد مصطفایی در ٦اسفندماه ١٣١٤ در روستای خانقاه پاوه چشم به جهان گشود.
چون پدر و مادرش اهل دینداری و انجام عبادات بودند، از همان دوران کودکی به دنبال درس و عبادت بود. مادرش ایشان را به کلاس قرآن و علوم دینی و مدرسه فرستاد؛ بهواسطهی علاقهمندی فراوانی که به علوم دینی و و قرآنی همکلاسیها و معلمانش داشت، به ایشان لقبِ «خلیفه محمّد» را داده بودند.
پس از اتمام دوران ابتدایی به دعوت شیخ محمدسعید و ماموستا شیخ عطا به سه رده پاوه میرود و در آنجا بهعنوان طلبه و شاگرد مشغول به تحصیل میشود.
همه قرائن و شواهد نشانگر یک دورهای شدن ریاست جمهوری ترامپ و پیروزی جو بایدن است؛ اما فعلا دعوا میان دو طرف ادامه دارد و احتمالا کار به دیوان عالی کشیده شود و چند هفتهای طول بکشد تا نتیجه نهایی اعلام شود. اما تا اینجای کار بنا را بر باخت ترامپ و پیروزی بایدن میگذاریم و به تحلیل نتایج انتخابات میپردازیم.
صرف نظر از بحثها پیرامون برنده و بازنده انتخابات، به سادگی نمیتوان از کنار نتایج این انتخابات گذشت. این نتایج از آن جهت حائز اهمیت است که برآمدن فردی چون دونالد ترامپ در سال ٢٠١٦ با آن تفکر و گفتمان جنجالی تحولی عادی نبود
آیا گریز زن و نیازش به حضور در اجتماع، نتیجه احساس بیگاری و رنجهای خانهداری و بیارزش قلمداد کردن کار خانهداری ست یا حضور و مشارکت فعال زنان در جامعه، جزو وظایف آنان و در جهت رشد و متعالی شدنشان است؟
در خصوص تأثیر حضور زن در خانه میتوان گفت: مهر مادری، سرآمد و سمبل همه محبتهای انسان در جهان هستی است و از طرفی، زن به منزله ضرورتی از جنس هواست که وجودش برای حیات عاطفی و جنسی مرد ضروری است اما با این حال، زن از نظر اسلام یک انسان توانمند و مستقل و مکمل رشد است
هرچند قدَر و قضا در دستان رب العالمین است، اما هیچگاه تصور نمیکردم به این زودی در سوگ این مرد شریف و وارسته قلم در دست گیرم. «داود فیرحی» پیش از آن که دکتر اندیشهی سیاسی باشد یا حجةالاسلام حوزه، فراتر از این که استاد دانشگاه باشد یا مبلغ دینی، یک انسان به معنای مطلوب کلمه بود.
دانش فراگیر و اشراف کمنظیرش در هر دو حوزهی اندیشهی سیاسی اسلامی و غربی، او را از بیشتر هموندان و همسلکانش در حوزه و دانشگاه متمایز ساخته بود.
اشاره: درپی قتل معلّم فرانسوی توسط یک مسلمان افراطی، امانوئل ماکرون رییسجمهوری فرانسه در سخنانی از بحرانیبودن اسلام و مسلمانان سخن گفت؛ سخنان وی موجب بروز واکنشهای متعددی در سطح جهان شد. بار دیگر مفاهیمی همچون آزادی بیان، توهین یا اهانت و مقدّس و مقدسات و... مطرح شد.
اصلاحوب* در راستای واکاوی این مفاهیم، مصاحبهای کتبی - شفاهی با دو صاحبنظر در این زمینه انجام داده است:
- دلیر عباسی، دارای کارشناسی ارشد فلسفهی اخلاق، نویسنده و مترجم
-«سیّدعدنان فلّاحی» دکترای مبانی حقوق و فقه اسلامی و پژوهشگر حوزهی تاریخ و تراث اسلامی، اندیشهی سیاسی و فلسفهی حقوق
پاسخهای این دو پژوهشگر را با هم میخوانیم:
کپی رایت © 1405 پیام اصلاح . تمام حقوق وب سایت محفوظ است . طراحی و توسعه توسط NamooDev