چنان که میدانیم دموکراسی در جهان فعلی اندیشهای است که در دل و دیدهی اکثریّت مردمان و جوامع جهان نشسته است و با رعنایی خاصّ برآمده از درک محبوبیّت عمومی خویش، به سان هوویی آزموده و تردست، حسرت مهجوریّت و وانهادگی را در جان رقبای خویش نشانده است! در جهان اسلام امّا، سرنوشت این اندیشهی دلفریب حکایت دیگری دارد.
گردآوری: سیما علیزاده
تحقیقات تجربی انجام شده در ایران نیز حاکی از آن است که میان باورهای مذهبی و رفتارهایی همچون نماز، دعا، زیارت و توکل با افسردگی رابطهی منفی وجود دارد. این یافتهها نشان داد که کاهش علاقه به زندگی، انزواطلبی، احساس غم، خودکمبینی، بیقراری، احساس شکست و ناامیدی، در افراد افسردهی غیرمذهبی، بیشتر از افراد افسردهی مذهبی است.
ترجمه: نسیبه رجبی
گاهی دقیقا کارهایی که در زندگی زناشویی انجام نمیدهید، برای بهترشدن زندگی کارساز هستند.
ممکن است رابطه شما با همسرتان رابطه بسیار خوبی باشد اما اگر مانند بسیاری از زن و شوهرها، در اولویت قرار دادن هر چیز و هر کس و بیاهمیت جلوه دادن یکدیگر، برایتان بسیار ساده است، نگران نباشید، زیرا با هوشیاری، به راحتی میتوانید به مسیر اصلی بازگردید.گزارش زیر به شما کمک میکند تا زندگی بهتری داشته باشید.
نویسنده: زهره بانی
احترام گذاشتن پدیده شگفت انگیزی است و یک ویژگی اکتسابی است که باید در طول زندگی فرا گرفته شود. یک اصل نیز در این ارتباط وجود دارد و آن اینکه اگر کسی میخواهد مورد احترام دیگران واقع شود باید به دیگران احترام بگذارد. اگر نگاهی به جوانان نسل حاضر بیندازیم مشاهده میکنیم که این نسل بی احترام ترین نسلی است که دنیا تا کنون به خود دیده است.
چرا یکدیگر را میآزاریم؟
نویسنده: اسعد محمدی
آیا تاکنون به این فکر کردهاید که چرا رابطه بسیاری از افراد با عشق شروع میشود اما با تنفر و خشم پایان مییابد؟ آیا تا به حال برایتان پیش آمده که به فردی بسیار علاقهمند شوید اما با گذشت زمان علاقهتان به او کم شود و رابطهتان خستهکننده و تکراری شود؟
ترجمه: یکتا فراهانی
آیا تا به حال خود را بیش از حد به چیزی، شخصی یا جایی وابسته دیدهاید؟
اینکه به شخص یا چیزی آنقدر وابسته باشیم که ترک کردن آن برایمان امکانپذیر نباشد یا حتی فکر کردن به کنار گذاشتنش در ما ایجاد وحشت و هراس به وجود آورد؟ اما به راستی چیست که ما را اسیر میکند؟ چرا باید به رغم تمام شایستگیها و ارزشمندیهایی که در وجود خودمان است به شخص یا چیز دیگری رو بیاوریم و بدون او احساس حقارت، کمبود و نومیدی کنیم؟ چرا وقتی میخواهیم از یک رابطه سرشار از وابستگی بیرون بیاییم با دشواریهای فراوانی روبهرو میشویم؟
نوینسده: دکتر عبدالعظیم کریمی
«کونوا دعاة الناس باعمالکم و لا تکونوا دعاة بالسنتکم»
آنچه مسلم است این است که بخش عمده ای از شخصیت کودکان که سهمی بارز و عمده در زندگی دارد در آن دسته از رفتارهایی شکل میگیرد که به صورت «غیر کلامی» پنهان و خاموش ارائه میشود. تنها بخش اندکی از اثرگذاریهای تربیتی آن هم در سطح بسیار ناپایدار و گذرا از طریق زبان و در قالب نصیحت و پند و اندرز حاصل میشود.
آنچه میآید، حکایتهایی است طنزآلود که یا باورهای دینی را نشانه گرفته و مورد چالش و چند و چون قرار میدهد ویا رفتار پاره ای دینداران را به تیغ نقد گرفته است. مشی و منشِ قاضیان و محتسبان و واعظان و متشرّعان که پارهای از اوقات، مقرون سالوس و ریا و بدفهمی و کجاندیشی و قدرتطلبی بوده است. دینبهمزدانی که با توجیهات دینی در پی تأمین کامجویی خود بودهاند. و یا بیان مسائلی مرتبط با جامعه شناسی و یا روانشناسی دین از قبیل اینکه در فضایی فقرآلود که شکمی سیر یافت نمیشود، نام اعظم خدا، همان نان است و آدم گرسنه اصلاً ایمانی ندارد که بخواهد آن را به شیطان بفروشد.
کپی رایت © 1405 پیام اصلاح . تمام حقوق وب سایت محفوظ است . طراحی و توسعه توسط IslahWeb