خداوند، خالق و آمر موجودات است و انسان و جهان آفرینش، مخلوق و مأمور هستند. قرار بر این بود که انسان نیز همانند دیگر مخلوقات، مطابق فرمان خداوند به سوی سرانجام معیّن خویش حرکت کند؛ اما متأسّفانه انسان از روی جهل و یا ستم، این وظیفه را فراموش نمود و با این فراموشکاری و انحراف، نسبت بیهودهکاری را در خلق انسان -معاذ الله- به خداوند میدهد. چنین انحرافی جرم بسیار سنگینی است و بیگمان تصحیح این انحراف نیز مستلزم تلاش و فعالیت همهجانبهای خواهد بود.
از برخی از دوستان و آشنایان پرسیدم شما بیشتر تحت تأثیر کدام عمل دینی پدر یا مادرت قرار گرفتهای و باعث ازدیاد ایمان و تقوایت شده است؟ پاسخها متفاوت بود؛ یکی پاسخ داد: «مادرم همواره ما را به خواندن اذکار صبح و شام سفارش میکرد و ما هم این اذکار را با او تکرار میکردیم.
مرغان پر گشایند و در دل هوا به پرواز در آیند. ماهیان در جویبارها و دریاها شنا کنند و روزی برند و دیگر جانداران در کوه و بیابانند و اسیر خاکدان. الهی! حکمت تو بود که از رحمت تو، هر زندهای را سهمی داد؛ وگرنه همه از این آب و گلند و به این آب و گل زنده.
خواندن قرآن یکی از عبادات پر خیر و برکت میباشد. قاری در حال خواندن بزرگترین کتاب دنیاست که توسط خالق دنیا تألیف شده است. پس شایسته است در خواندن و حمل آن، منتهای ادب و احترام را رعایت کند تا با خواندن آن، رحمت الهی شامل حال وی شود. لذا قاری قرآن لازم است آداب زیر را حتّیالأمکان رعایت نماید. بعضی از این آداب، در قرآن به آنها اشاره شده است و بعضی نیز جزو سنت پیامبر –صلّیالله علیه و سلّم– میباشند و بقیه نیز به تشخیص علمای اسلامی قدیم و معاصر وضع شدهاند.
بسم الله الرحمن الرحيم إِنَّاأَنزَلْنَاهُ فِيلَيْلَةِالْقَدْرِ وَمَاأَدْرَاكَ مَالَيْلَةُ الْقَدْرِ لَيْلَةُالْقَدْرِخَيْرٌمِّنْأَلْفِ شَهْرٍ تَنَزَّلُالْمَلَائِكَةُ وَالرُّوحُ فِيهَابِإِذْنِ رَبِّهِم مِّن كُلِّ أَمْرٍ سَلَامٌ هِيَ حَتَّىٰ مَطْلَعِالْفَجْرِ
پیامآور رحمت الهی میفرماید: «اِنَّ لربکم فی ایام دهرِکم نفحاتٍ اَلا فتعَرَّضُوا لها (ولا تُعرِضُوا عنها)»١ «گاهی خداوند در پارهای از ایام زندگیتان، نسیمهای رحمتش را میوزاند. پس هشیار باشید و خود را در معرض آنها قرار دهید و خود را از آنها دور نکنید». به عبارت دیگر: خداوند اوقات و فرصتهای مناسبی را در اختیارتان قرار میدهد، بکوشید از آنها استفاده نمایید. مولوی از این حدیث چنین الهام گرفته و میگوید:
شاعر بزرگ، محمد اقبال لاهوری گوید: تلاش داشتم روزانه بعد از نماز صبح قرآن بخوانم، پدرم -هر روز که مرا میدید- از من میپرسید: چه کار میکنی؟!
قرائت قرآن ثمرات بیشماری دارد و احادیث نبوی و آثاری به جا مانده از صحابه و تابعین بر این مهم دلالت میکند.
برخی از ثمرات قرائت قرآن عبارتند از:
قاری قرآن همنشین بزرگان و از بهترین مردمان است و درجهای بالاتر از همگان دارد.
قاری از هر حرف قرآن حسنهای میبرد و حسنه تا ده برابر زیاد میشود.
قاری در سایهی رحمت خداوند است؛ ملائکه به گردش حلقه میزنند و آرامش الهی بر او فرود میآید.
خداوند قلب قاری قرآن را منور و او را از تاریکیهای روز قیامت محافظت میکند و سختیها را از او دور میسازد.
اصل اول: انحصار سعادت و خوشبختی در دست خداوند، این اصل از آیه نخست سور مبارکه شرح ( ٲلم نشرح ) استنباط میگردد، پس تنها خدای سبحان است که زمینه انشراح و گشادگی را فراهم میسازد زیرا سعادت نیز همچون سایر معانی ( مرگ، حیات و... ) آفریدهای از آفریدههای اوست، یعنی این آفریدە خویش را در درون هر که بخواهدـ
در بسیاری از کشورها مشکل حرکت اسلامی این است که گسترهی دعوت فراتر از قدرت جذب رهبری برای آن بوده است؛ البته این مسأله چندان مهم نیست چون دعوتها در آغاز و در مرحلهی گسترش با چنین سرنوشتی روبرو میشوند.
کپی رایت © 1405 پیام اصلاح . تمام حقوق وب سایت محفوظ است . طراحی و توسعه توسط IslahWeb