سایت رسمی جماعت دعوت و اصلاح

اعتکاف در لغت عبارت است از ماندن و ملازمت و پایبندى بر چیزى، آن چیز خوب باشد یا بد.
خداوند مى‏فرماید: مَا هَـذِهِ التَّمَاثِیلُ الَّتِی أَنتُمْ لَهَا عَاکِفُونَ[1] «این مجسمه‏هاى بى‏روح چیست که شما همواره آنها را پرستش مى‏کنید؟!».
و مى‏فرماید: قَالُواْ لَن نَّبْرَحَ عَلَیْهِ عَاکِفِینَ حَتَّى یَرْجِعَ إِلَیْنَا مُوسَى[2] «گفتند: ما همچنان گرد آن مى‏گردیم (و به پرستش گوساله ادامه مى‏دهیم) تا موسى به سوى ما بازگردد!».
مى‏فرماید: وَلاَ تُبَاشِرُوهُنَّ وَأَنْتُمْ عَاکِفُونَ فِی الْمَسَاجِدِ[3]

در آغاز رمضان مسلمانان به مساجد روی می‌آورند و مفاهیم ایمان در دل‌هایشان جان می‌گیرد. از این‌رو، روان‌ها شفاف، سینه‌ها گشوده، روح‌ها متعالی و اشک‌ها سرازیر می‌شوند و مسلمان روزه‌دار در متعالی‌ترین لحظه‌های ایمان و خشنودی به سر می‌برد. اما سپس به تدریج شمار نمازگزاران رو ‌به کاهش می‌گذارد و چون رمضان پایان یابد، مساجد به وضعیت پیش از رمضان باز می‌گردند. این وضعیت علی‌رغم هشدارهایی است که سخنرانان همه ساله سر می‌دهند: «ربانی باشید نه رمضانی. اگر رمضان سپری شده، اما پروردگار رمضان و سایر ماه‌ها خداوند است.»

در سوره‏‌ى احزاب، پیامبر (صلى الله علیه وسلم) خطاب قرار داده مى‏شود و همسران او (صلى الله علیه وسلم) به برخى از مسایل دستور داده مى‏شوند که دانستن این دستورات براى داعیان دین بسیار ضرورى است؛

امام بنا درست در شرایطی مناسب و طبق برنامه‌ای مشخص، پا به دنیا گذارد، زیرا روزگاری که او در آن دیده به جهان گشود، آکنده از جریان‌های ویرانگر الحاد و چالش‌های خصمانه بود و جهان اسلام در اثر سیطره‌ی استعمار غرب و تهاجم فکری و فرهنگی آن بر بسیاری از کشورهای اسلامی، در معرض زشت‌ترین انواع نقشه‌های استعماری بود ...

اشاره‌: پیشتر قسمتی از این مقاله‌، به‌ صورتی ناقص در همین پایگاه‌ اطلاع‌رسانی، منتشر شده‌ است، ان‌شاءالله بر آنیم که‌‌ متن کامل آن‌را در چند هفته‌ی آتی به‌صورت پیاپی به‌ اطلاع‌ کاربران گرامی پایگاه‌ اطلاع‌رسانی اصلاح برسانیم. ومن الله‌ التوفیق

با روانی پالوده و روحی پرگشوده در آسمان، که جز نور و صفا نمی‌بیند، این شاهین ما در سن و سال شکوفه‌ای بهاری، شاداب و تازه و شکفته شده، پیوسته به خانه‌های خدا (مساجد) رفت و آمد می‌کرد. پس از آنکه روح این شاهین وی را به درنوردیدن افق‌ها، تنگه‌ها، بسترها و گذرگاه‌های دعوت واداشت

قضیه‌ی ما به کوشش ما می‌ماند که جز با دستان و انگشتان برای صعود از کوهی بلند صورت می‌پذیرد تا انسان پس از فتح قله‌ی آن، بتواند کسانی را ببیند که آن را فتح کرده‌اند و سپس به سان گلدسته‌هایی پرفروغ بر فراز آن مانده‌اند و پرتو خود را به چهارگوشه‌ی دنیا فرستاده‌اند

مخاطب خطاب (ظروف و شروط بیان نصوص دین) «وَأَنْزَلْنَا إِلَیْکَ الذِّکْرَ لِتُبَیِّنَ لِلنَّاسِ مَا نُزِّلَ إِلَیْهِمْ وَلَعَلَّهُمْ یَتَفَکَّرُونَ»(نحل/44) ذکر و بیان و تفکر، ترسیم کننده صورت جامعه‌ی مبتنی بر هدای ربانی است. ذکر (مجموعه آیات یادآور حقایق نهفته در هستی و آدمی) در قالب زندگی نبی مرسل (دریافت کننده و رساننده وحی) بیان گشته و باشد...

گزینه‌های امام بنا که با کمک خداوند برای خوش مشخص کرده بود، در دوران کودکی، نوجوانی، جوانی و پختگی، برایش روشن شده بودند. وی به این گزینه‌های باور یافته بود و آن‌ها تبدیل به چنان اعتقادی شده بودند

مقدمه: روزه می‌گیریم تا تقوا بدست آوریم. پس ظاهراً روزه‌ای یک وسیله است تا به تقوا برسیم. اما براستی تقوا چیست و نشانه‌های آن کدامند که خداوند روزه و بسیاری از عبادات دیگر را زمینه‌ی ایجاد تقوا معرفی می‌کند. نوشته جامع استاد جبوری از کتاب «آیاتُ التقوی فی القرآن الکریم» تلخیص شده است تا بفهمیم که کی تقوا ایجاد می‌شود و ثمرات آن چیست؟