سایت رسمی جماعت دعوت و اصلاح

نوشته دکتر عبدالله گیویان

چه نسبتی بین دین، فرهنگ و رسانه وجود دارد؟ بی‌شک پاسخ به این پرسش بنیادین را می‌توان از دیدگاههای مختلف بررسی کرد. ممکن است با رویکردی فلسفی و از منظری جوهر‌گرا برای هر یک از آنها ذاتی قائل شد و سپس نسبت این دو را تحلیل کرد. این تلاشی است که گاه بارقه‌هایی از آن را در سالیان پس از انقلاب در ایران دیده‌ایم. گاه دین و رسانه را دو زبان فرض می‌کنند و به این می پردازند که چه اقتضائاتی بر ترجمه متنی از یکی از این دو زبان به دیگری حاکم است.1 گاه نیز در عرصه رخدادهای اجتماعی، دین در حد یک نهاد اجتماعی و نه امری همانند با فرهنگ تقلیل داده می‌شودو رسانه نهادی دیگر، و نه جلوه‌ای از فرهنگ، فرض و رابطه این دو وارسی می‌شود. رویکرد اخیر وجه غالب همان چیزی است که می‌توان تحت عنوان «جامعه شناسی رسانه» یا «جامعه شناسی ارتباطات» به آن اشاره کرد. یکی از رویکردهای اخیر که به گمان راقم این سطور از موضعی معقول‌تر به موضوع ارتباط دین و رسانه می‌پردازد، رویکرد فرهنگ‌گرا به مسئله است که با اتکا به میانجی‌گری فرهنگ، به مطالعه نسبت بین این دو اقدام می‌کند.

 اشاره:
وحیده مردوخی متولد سال 1330 سنندج و دانش آموخته رشته زبان و ادبیات انگلیسی
رئیس هیئت مدیره جمعیت ژین (ژنانی یاریده ری نیشتمان) یکی از معدود تشکلهای فعال و جدی زنان در کُردستان ایران است که چند سالی است با جدیت و بدون هیاهو در زمینه مسائل خانواده و زنان در شهر مهاباد کار می‌‌کند.

دکتر حمید عنایت
به همین گونه سید تعصب دینی را می‌ستاید، زیرا آن را مایه‌ یگانگی و سرافرازی هر قوم در دفاع از حق خویش می‌داند و بر کسانی که آن را مانع پیشرفت اهل دین به سوی تمدن می‌شمارند حمله می‌کند، ولی در عین حال می‌گوید که تعصب صفتی همچون صفات دیگر انسان است، حد اعتدالی دارد و افراطی و تفریطی، اگر در حد اعتدال نگاه داشته‌شود از صفتهای پسندیده و گرنه نکوهیده است. به هر حال تعصب دینی با تعصب نژادی فرقی ندارد، الا آنکه از آن پاکتر و مقدس‌تر و سودمند‌تر است، ولی چگونه است که تعصب نژادی به نام وطن‌پرستی ستوده و پسندیده است، اما تعصب دینی عیب دانسته می‌شود ؟

گفتگوی متین غفاریان با مهرداد مشایخی

اشاره‌ی عبدالعزیز مولودی: نهال ملی‌گرایی در خاک چپ، عنوان مصاحبه‌ی متین غفاریان با مهرداد مشایخی در مجله‌ی شهروند است که در آن مسئله‌ی ناسیونالیسم ایرانی و مسائل آن مورد بحث قرار گرفته است. آنگونه که در این مصاحبه مطرح شده است، دکتر مشایخی با توجه به اینکه مسئله‌ی ناسیونالیسم پدیده‌ای مدرن است، درباره‌ی ناسیونالیسم ایرانی نیز اظهار می‌دارند که "زمینه‌های ناسیونالیسم در ایران در قرن نوزدهم ایجاد می‌شود، در اواخر این قرن است که کم‌کم ناسیونالیسم شکل ویژه‌ به خود می‌گیرد و وارد گفتمان سیاسی ایرانیان می‌شود.

استاد ملا عبدالله احمدیان-رحمه‌ الله‌-

اشاره‌ی پایگاه‌ اطلاع‌رسانی اصلاح: دانشمند فاضل، محقق وارسته و ادیب برجسته‌ی خطه‌ی کردستان استاد ملا عبدالله احمدیان در سال 1319 ه.ش در خانواده‌ای شریف و متدین در روستای «درمان» از توابع شهرستان مهاباد دیده به جهان گشود. علوم مقدماتی را نزد علمای منطقه فرا گرفت و برای ادامه‌ی تحصیل، کسب دانش و کمال، از اساتید بزرگواری چون مرحوم ملا عصام‌الدین شفیعی، مرحوم علامه ملا محمدباقر بالک و مرحوم ملامحمد قزلجی (رحمهم الله) که از علمای برجسته و بارز کردستان بودند بهره‌های فراوان برد و در نهایت از محضر مرحوم ملا علی ولزی(رح) به اخذ اجازه افتاء و تدریس نایل شد.
همچنین در آزمون سطح روحانیان اهل سنت که از طرف دانشکده‌ی الهیات و معارف اسلامی دانشگاه تهران برگزار گردید موفق به اخذ درجه‌ی دکتری گردیده است.

جلیل بهرامی‌نیا

یکی از اصول مهم و ضروری برای دینداران و از رموز لطیف کامیابی در پیمودن مدارج سلوک طریق ایاک نعبد و ایاک نستعین، ملاحظه‌ی مداوم این نکته‌ی گرانبهاست که طاعت و عبادت ما، حتّی در کامل ترین صور آن مانند جهاد و شهادت، شرط نجات است نه ضمانت آن؛ این دقیقه گو این که در مقام ادّعا مورد اعتراف و قبول همه‌ی ماست، امّا فریبندگی زندگی اجتماعی و وسوسه‌ی نفس بدفرما غالباً ضرورت یادآوری دائمی آن و تنظیم نوع سلوک دینی و اجتماعی در پرتو آن را از ما می‌ستاند و در نتیجه ما را به دو آفت دین سوز و ویرانگر مبتلا می‌سازد:

م.حامدی - سقز

حقیقت این است که بر اساس فهم قرآنی هدف از خلق انسان و جن عبودیت خداوند می‌باشد. وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالإِنسَ إِلاَّ لِیعْبُدُونِ [1] یعنی: و ما جن وانس را خلق ننمودیم مگر برای اینکه مرا عبادت کنند. و عبادت بر اساس فهم قرآنی عبارت است از اینکه انسان طبق فرمان خداوند از نعمات و امکانات مادی و معنوی جهان هستی استفاده نماید تا بدین وسیله استعدادهای انسانی رشد یابند و انسان توسط آن در دو جهان از لحاظ مادی و معنوی سعادتمند شود.

رمضان ماه نفحه‌های ربانی و فیوضات الهی است که بر سر بندگان مؤمن فرو می‌ریزد و مسلمان حریص است که این ماه را در بالاترین درجه‌ی خیر بگذراند، ماه مسابقه دادن در خیر و تلاش در جهت راضی نمودن خداوند در هر شکلی است«وَفِی ذَلِکَ فَلْیتَنَافَسِ الْمُتَنَافِسُونَ»21)/ المطففین (همیشه این ندای دوست داشتنی گوش جان را می نوازد "یا باغی الخیر أقبل"، و اینها برنامه‌های ربانی است که بدین‌وسیله رضای الله، عفو، مغفرت، بهشت و نعمتهایش روزقیامت را به دست می‌دهد.

نویسنده: ابراهیم بن عبدالله الدیش
مترجم: عبدالغفور گردهانی

توجیهاتی برای عموم مردم
وسیله‌ی اول: آیا دوست‌داری در رمضان دو بار روزه بگیری؟ چگونه؟
جواب در حدیث زید بن خالد جهنی رضی الله عنه نهفته است که از رسول خدا (ص) روایت می‌نماید که فرمود: من فطر صائماً کان له مثل اجره خیر انه لاینقص من اجر الصائم شیئایعنی:«هر کس که روزه‌داری را افطار نماید مانند او ثواب می‌برد بدون آنکه از اجر روزه‌دار کاسته شود.»
در اینجا شکل‌های متعددی وجود دارد که از خلال آن‌ها می‌توان به اجر بزرگ افطار روزه‌داران دست یافت از جمله:

ندای دموکراسی در اسلام
ترجمه: مجید مرادى

اشاره:

مقایسه بین دو مفهوم شورا و دموکراسى اقتضا می‌کند تا نقطه شروع مشخصى براى فهم این دو اصطلاح تعیین کنیم. آیا از نقطه مناقشه بر سر آنچه نصوص دینى از شورا گفته و چند و چون نزدیکى و دورى آن از دموکراسى شروع کنیم؟ یا از این پرسش شروع کنیم که عملى شدن شورا در کجا با دموکراسى سازگار و در کجا ناسازگار است؟ سوال را به گونه‌اى دیگر هم مى‌‌توان مطرح کرد که آیا بر سر آنچه که اسلام گفته، بحث و مناقشه کنیم، یا درباره آنچه که مسلمانان در واقع و از خلال تاریخ خود انجام داده‌اند؟