فرهنگ ما شیفته و دلباختهی سعادت است، و با وجود اینکه ما وقت و امکانات فوقالعادّهای برای کسب موفّقیّت، شغل خوب، دوستان خوب، آپارتمان زیبا و خرید اتومبیل و خانه صرف میکنیم تا خوشبختتر باشیم، امّا بیشتر ما احساس آسودگی و آسایش نداریم، و به جای احساس رضایت، بیهدفی و بیفایدگی را تجربه میکنیم.
با بالا گرفتن افسردگی و احساس تنهایی و افزایش درصد خودکشی در دنیا طی دهههای اخیر، به وضوح به نظر میرسد که یک جای کار اشتباه است. یک احساس پوچی عمیق در میان مردم هست و حتماً لازم نیست دچار افسردگی باشی تا آن را احساس کنی.
مقدّمه:
خطرگریزى، اجتناب از ضرر، حفظ نفس، تلاش براى نجات از بیمارى و كوشش براى رهایى از مشكلات، ازجملهی امور فطرى، عقلانى و موافق با آموزههاى ادیان است. در دین مبین اسلام نیز از مسلمانان خواسته شده است با استفاده از اسباب مشروع و توكل بر خداوند، در مقابل ناملایمات و مشكلات بایستند.
بیمارى كووید ١٩ از یك چالش فكرى بین دینداران در ارتباط با توكل و اسباب، پرده برداشت. همهگیر شدن این بیمارى دینداران را در انجام وظیفهی شرعى خود دچار چند دستگى نموده است. گروهى که اكثریت دینداران را تشكیل مىدهند، وظیفهى خود را توكل بر خداوند و عمل به اسباب میدانند
ناگهان و بدون هیچ مقدمه ای خدای متعال، جریان زندگی را متوقف کرد و بشریت را به غارها بازگرداند. نه فقط برای این که آن ها را از بیماری و مرگ نجات دهد، بلکه آن ها را از خواب غفلت بیدار کند و زندگی دوباره به آنها بدهد.
دوستى مىفرمود: با نزديك شدن به رمضان، مؤمنان همه در این لحظات سرخوشند از اينکه با چند دوگانهاى گزاردن و چند نیت قربةً اِلی اللّهی تمام گناهانشان بخشیده و پاك مىشوند ...
گفتم؛ اين لحظات خوش مباركشان باد.
روزهی ماه رمضان، فریضهای فردی است که متٲثّر از کرونا نیست جز کسانی که بدان مبتلا گشتهاند، فلذا بر مردان و زنان مسلمان واجب است با رغبت تمام، بدان پایبند باشند، مگر کسانی که معذور هستند و شایسته است در سایهی پاندمی کرونا، نماز تراویح تا زمانی که متخصصان امر ، به گشودن مساجد اذن و اجازه دهند
مسلمانان صدر اول اسلام از صحابه كرام و تابعين( رضیالله عنهم اجمعين) به ماه رمضان اهتمام ويژهای میدادند.
فتوای پارهای از هیأتها و شوراهای علمی و علمای بزرگ در خصوص جواز روزه نگرفتن در حالت شیوع بیماری همهگیر کرونا(کوئید۱۹)
خیلیها زندگی را به اندازهی کافی معنادار نمیبینند. دلایل آنان اغلب حیرتآور است.
بسیاری از مردم به من گفتهاند که آنان زندگی خود و یا به طور کلّی زندگی را بیمعنی و یا نه به حدّ کافی بامعنی میبینند.
معنای زندگی از دیدگاه دکتر ویکتور فرانکل، متخصّص مغز و اعصاب، روانپزشک و پایهگذار«لوگوتراپی»(logo therapy)، در یافتن یک هدف و پذیرفتن مسئولیت در قبال زندگی خود و سایر انسانها نهفته است. به عقیدهی او از طریق داشتن یک «چرا» مشخص، میتوان با تمام سؤالات «چگونه» زندگی روبهرو شد. تنها با احساس آزادی و اطمینان ازهدفی که ما را برمیانگیزاند، قادر خواهیم بود جهان را به مکانی بهتر برای زندگی خود تبدیل کنیم.
معمولاً گفته میشود که یکی از پیچیدهترین سؤالاتی که بشر با آن مواجه میشود این است که معنای زندگی چیست؟
از زمانی که ویروس کرونا در شهر ووهان چین ظهور پیدا کرد و متعاقباً در جهان شیوع پیدا نمود بحثهای زیادی پیرامون اسباب و علل این بیماری در میان اندیشمندان ردوبدل شده است، یکی از این بحثها که غالباً از طرف خداناباوران مطرح میشود این است که در چنین شرایطی خدا کجاست و چهکار میکند؟ و چرا کاری را برای بندگانش انجام نمیدهد؟ و چون جوابی را که از طرف خداباوران دریافت میکنند، برایشان قانعکننده نیست، به این نتیجه میرسند که ویروس کرونا باور خداباوران را به چالش کشیده است.
کپی رایت © 1405 پیام اصلاح . تمام حقوق وب سایت محفوظ است . طراحی و توسعه توسط NamooDev