مراسم ضیافت افطاری خانوادگی جماعت دعوت اصلاح در ارومیه با حضور اعضا و سخنرانی دکتر محمود ویسی از پیشکسوتان این تشکّل مدنی اهل سنّت، در شامگاه سهشنبه ٧ خردادماه جاری برگزار شد.
چکیده
پرسش اصلی این مقاله این است: «آیا خود دین نقشی در خشونت سیاسی بازی میکند؟» در آغاز اصطلاحات مربوط و رایج در ادبیات این بحث، مانند «دین»؛ «خشونت دینی»؛ خشونت سکولار»؛ «خشونت سیاسی» و «فعل اختیاری» را تعریف میکنیم. سپس به بررسی دو استدلالی خواهم پرداخت که میتوان به سود ادّعای اینکه خود دین یگانه علّت به اصطلاح نوع دینی خشونت سیاسی است، اقامه کرد و از این بحث نتیجه خواهم گرفت که این دو استدلال در معرض نقد قرار دارند و هیچ یک قادر به تأیید ادّعای مذکور نیستند. در پایان تبیین مورد قبول خود از علّت و ریشه اصلی خشونت سیاسی به نحو عام و راه حل درست آن را پیشنهاد خواهم کرد. همچنین از بحث خود نتیجه خواهم گرفت که تفکیک مشهور میان خشونت دینی و خشونت سکولار قابل دفاع نیست.
آیا روانشناس و یا مشاوری را سراغ دارید که بگوید هنگام اختلافات زناشویی، همسرتان را کتک بزنید؟ آیا فکر میکنید اسلام دستور به زدن زنان میدهد؟ دینی با این میزان از رفعت، ترقی و عظمت که حتّی اجازهی آزار گربه را نمیدهد، امکان ندارد اجازهی تنبیه، آزار و توهین به مادر، خواهر، همسر و دختر را بدهد.
جامعهی جاهلی شبهجزیره، محلّ بعثت پیامبر اسلام– صلّیالله علیه وسلّم– در زنستیزی مشهور و دارای یک فرهنگ مردسالارانه بود. و در دیگر ملل و فرهنگهای دنیا و نصوص مذهبی و قانونی ملل زیادی در دنیا پر از نقض حقوق بشر زنان وجود داشت. بهطور مثال در شبهجزیرهی عربستان یکی از موارد نقض حقوق بشر زنان، گرفتن حق حیات از آنان بود
مهمترین مشخّصهی یک زندگی معنوی، توجّه به «بودن» است. انسان معنوی مدام در پی این است که بودناش را ارتقا دهد و بر بها و قیمت روحش بیفزاید. به جای آنکه فکر کند در چشم دیگران چه اندازه جذاب و محبوب است (آنچه مینماییم) و یا اینکه مالک چه چیزهایی شده است (آنچه داریم)، به این میاندیشد که روحش چقدر ارزشمند است.(آنچه هستیم)
شوپنهاور میگوید: «آنچه سرنوشت انسانهای فانی را پی میافکند، از سه مشخّصهی اساسی ناشی میگردد: آنچه هستیم، آنچه داریم و آنچه مینماییم»(در باب حکمت زندگی، آرتور شوپنهاور، ترجمه محمّد مبشّری، نشر نیلوفر، ص ١٩)
اشاره: در این مقاله نویسنده کوشیده است تا پیامدهای نواندیشی ساختارشکنانه در اسلام سنی را مورد مداقه قرار دهد. نواندیشی، نوگرایی و اجتهاد روشمند در اسلام راز ماندگاری آن در طول زمان است. آنچه جای نقد دارد این است که نویسندهی این نوشتار تفاوت میان نواندیشی لجامگسیخته و نوگرایی بسان یک سازوکار را مورد توجه قرار نداده است. نکتهی دیگر اینکه این مقاله صرفاً برای آگاهی بیشتر از نظرات کلامی نویسندگان و تبال آرا و نظرات اندیشمندان مسلمان در اینجا منتشر میشود و بهمعنای تأیید همەی محتوای آن ازطرف اصلاحوب و مآلاً جماعت نیست.
کسی که به واقع معرفتشناسانهی امروز ما مینگرد با اندک نگاهی درمییابد که پروژهی اسلامی بزرگی که آرزوی سایه افکندن بر تمام جهان را دارد در جوانب بسیاری از ضعف رنج میبرد.
مساله به این برمیگردد که عصر کنونی ما، چالشهایی معرفتشناسانه، فکری و عملی را تحمیل کرده که تعداد آنها از حد گذشتهاند و در اوج دشواری، ابهام و پیچیدگی قرار دارند.
دوست عزیزم! زندگی هر انسان هر چه قدر هم با سختی همراه باشد، مانند خوابیست که زود میگذرد. متوسط عمر یک انسان هفتاد و اندی سال است. ما میگوییم هفتاد و اندی سال! و فکر میکنیم خیلی زیاد است. غافل از اینکه شاید هماکنون بیش از یک سوم یا نصف یا تمام آن را زندگی کردهایم. زندگی خیلی زود به انتها میرسد. زندگی دنیا با تمام خوبیها و بدیهایش، زود میگذرد و ما میمانیم و کارهای ناتمامی که حسرتش را میخوریم اگر زود دست به کار نشویم.
معنی و مفهوم شورا
شورا (به ضم اول و فتح را) کلمه عربی بوده و به معنای مشورت کردن است. شورا که از واژه (شور[١]) گرفته شده است به معانی متعدد و مفاهیم مختلف بکار رفته است.
از نظر اصطلاحی، شورا به معنای اظهار نظر خواستن از دیگران و دخالت دادن آنها نسبت به یک امر و پرهیز از تک روی و استبداد رأی میباشد[٢].
در اصطلاح علوم سیاسی، حقوقی و اجتماعی (شورا) عبارت است از: نظرخواهی از یک یا چند نفر، به منظور دسترسی به رأی صایب و درست[٣].
ب- شورا در سنت نبوی (ص)
شورا یكی از سنتهای فعلی و قولی رسول اكرم (ص) بوده است. آن حضرت (ص) در موارد مختلف سیاسی، اجتماعی و حتی در امور زندگی و زندگانی شخصی به مشورت پرداختهاند. چنانکه صحابی جلیل القدر (حضرت ابوهریرهس) میگوید: «حضرت رسول اكرم (ص) بیش از هر كس دیگری با اصحاب خود به مشورت میپرداختند».
همچنان گفته است: «هیچ كسی را ندیدم كه بیشتر از پیامبر اكرم (ص) با اصحاب خود مشورت كند»[١٢].
بعضی از علما گفتهاند: هیچكس بیشتر از پیامبر (ص) با یاران خود مشوره نکرده است[١٣].
کپی رایت © 1405 پیام اصلاح . تمام حقوق وب سایت محفوظ است . طراحی و توسعه توسط IslahWeb