سایت رسمی جماعت دعوت و اصلاح

چندی پیش در فرانسه دفتر نشریه‌ی فکاهی «شارلی ابدو» که چند سال قبل با انتشار کاریکاتورهایی در دو نوبت به ساحت پیامبر ـ صلی الله علیه و سلم ـ توهین کرده بود، از سوی دو جوان فرانسویِ مسلمان، مورد حمله قرار گرفت، که طی آن دوازده نفر کشته شدند. این حادثه به سرعت نقل محافل و رسانه‌های جهان شد و واکنش‌ها و موضعگیری‌های بسیاری به دنبال داشت. نوشتار حاضر بیان نکاتی است پیرامون این حادثه و حواشی پیرامون آن. 

بیاموز تا برای دوران خودت بیندیشی، ونیاموز تا اندیشمند دوران باشی .. زیرا در آموختن از نوع نخستین میان اندیشه‌ات و دوران‌ات ارتباط برقرار است و از طریق هم‌کاری بین آن‌ها نوآوری و ابتکار رخ می‌دهد. ولی در آموختن از نوع دومی، میان «من» و «دوران» ارتباط برقرار می‌شود و صاحب اندیشه، اندیشه‌اش را برای حجم دادن به «من» به کار می‌برد و جایگاهش نزد مردم فزونی می‌یابد،

جدال بین کفر وایمان از بدو خلقت آدم تا اکنون ادامه دارد و این سیر دورانی همچنان بر سبیل خود باقی خواهد ماند. این جدال، و شکست و پیروزی‌های حاصل از مبارزه بین نور و تاریکی، کفر و ایمان، و حق و باطل، بدون هدف نیست بلکه بر اساس تصمیم حکیمانه‌ی خداوند تنظیم شده تا شرط امتحان پدید آید و صالحان از فاسقان باز شناخته شوند.

    عدالت یکی از مقاصد مهم شریعت، و زیرساختی بنیادین در برپایی طرح‌های اسلامی، نشانه‌ای بزرگ از نمادهای تمدن اسلامی و گنجینه‌ای از مخازن بروز حق در همانندی گفتار با کردار و نظریه با شیوه و اسلوب است. و به همین خاطر است که گفته‌اند: شریعت همه‌اش عدالت است.

قرآن می‌فرماید: «وَإِذَا قُلْتُمْ فَاعْدِلُواْ وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبَى» (انعام/152)

زندگی آدم‌ها و مدادهای جعبه‌ی مداد رنگی شباهت زیادی با هم دارند! 

هر کدام با فطرتی یکسان و با تنوعی فراوان، توسط سازنده و خالق خود، برای هدفی واحد خلق شده‌اند، هر دو هدفشان از بودن، به تصویر کشیدن تابلویی زیبا از زندگی است.

خلق شده‌اند تا در کنار یکدیگر با آن همه تنوعی که دارند، صفحه‌ای زیبا و ماندگار از با هم بودن را به تصویر بکشند... .

سید قطب محصول زمانی است که آن زمان، دردهای ویژه و کمبودهای مخصوص به خودش را داشته است. جغرافیای شکل‌گیری شخصیت سید قطب، یک جغرافیای خاص است. در رشته تاریخ گفته می‌شود که تاریخ را نباید برای تحمیق گذشتگان مطالعه کرد، بلکه برای استخراج نتایج اندیشه‌ها و افکار و عبرت گرفتن بیشتر باید مورد بررسی قرار داد. همچنین فرد را نباید با ارزش‌های امروزی و ارزش‌های مراحل بعدی مورد قضاوت قرار داد.

از دیرباز ضرورت بازنگری در تمام میراث فرهنگی اسلامی بدون استثنا را خواستار بوده‌ام، از فقه و اصول فقه گرفته تا تفسیر، حدیث، کلام و عقیده. و بر کسانی این بازنگری لازم است که شایستگی دارند و اهلش هستند؛ آنان که کلیات و جزئیات، برنامه‌ها و کلماتش را تجربه کرده‌اند، منابع و سرچشمه‌های آن را شناخته‌اند، در عرصه‌های گوناگون ارتباط مسائل با کتاب خدا را دانسته‌اند، و راه‌ها و مسیرهای آن یا به اصطلاح ابزارهایش را درک کرده‌اند.

ابن حبان در کتابش (حدیث شماره‌ی ۶۷۱۰) با سندی صحیح از ابوموسی اشعری روایت می‌کند که رسول الله ـ صلی الله علیه و سلم ـ فرمود: «إِنَّ بَیْنَ یَدَیِ السَّاعَةِ الْهَرْجَ»، قَالُوا: وَمَا الْهَرْجُ؟ قَالَ: «الْقَتْلُ»، قَالُوا: أَکْثَرُ مِمَّا نَقْتُلُ؟! قَالَ: «إِنَّهُ لَیْسَ بِقَتْلِکُمُ الْمُشْرِکِینَ، وَلَکِنْ قَتْلُ بَعْضِکُمْ بَعْضاً»، قَالُوا: وَمَعَنَا عُقُولُنَا؟! قَالَ: «إِنَّهُ لَتُنْزَعُ عُقُولُ أَهْلِ ذَلِکَ الزَّمَانِ» (پیشاپیش قیامت هرج و مرج فراوان گردد.

همه‌ی ما خوب می‌دانیم که این جمله در کجا و در چه زمانی به کار ما آدم‌ها می‌آید و با این جمله چه کدورت‌هایی که کنار گذاشته شده و بین چه آدم‌هایی که صلح و آشتی دوباره برقرار شده، اما همیشه این جمله کاربرد ندارد.