سایت رسمی جماعت دعوت و اصلاح

از دیرباز ضرورت بازنگری در تمام میراث فرهنگی اسلامی بدون استثنا را خواستار بوده‌ام، از فقه و اصول فقه گرفته تا تفسیر، حدیث، کلام و عقیده. و بر کسانی این بازنگری لازم است که شایستگی دارند و اهلش هستند؛ آنان که کلیات و جزئیات، برنامه‌ها و کلماتش را تجربه کرده‌اند، منابع و سرچشمه‌های آن را شناخته‌اند، در عرصه‌های گوناگون ارتباط مسائل با کتاب خدا را دانسته‌اند، و راه‌ها و مسیرهای آن یا به اصطلاح ابزارهایش را درک کرده‌اند.

ابن حبان در کتابش (حدیث شماره‌ی ۶۷۱۰) با سندی صحیح از ابوموسی اشعری روایت می‌کند که رسول الله ـ صلی الله علیه و سلم ـ فرمود: «إِنَّ بَیْنَ یَدَیِ السَّاعَةِ الْهَرْجَ»، قَالُوا: وَمَا الْهَرْجُ؟ قَالَ: «الْقَتْلُ»، قَالُوا: أَکْثَرُ مِمَّا نَقْتُلُ؟! قَالَ: «إِنَّهُ لَیْسَ بِقَتْلِکُمُ الْمُشْرِکِینَ، وَلَکِنْ قَتْلُ بَعْضِکُمْ بَعْضاً»، قَالُوا: وَمَعَنَا عُقُولُنَا؟! قَالَ: «إِنَّهُ لَتُنْزَعُ عُقُولُ أَهْلِ ذَلِکَ الزَّمَانِ» (پیشاپیش قیامت هرج و مرج فراوان گردد.

همه‌ی ما خوب می‌دانیم که این جمله در کجا و در چه زمانی به کار ما آدم‌ها می‌آید و با این جمله چه کدورت‌هایی که کنار گذاشته شده و بین چه آدم‌هایی که صلح و آشتی دوباره برقرار شده، اما همیشه این جمله کاربرد ندارد.

«دنیا زشتی کم ندارد، زشتی‌های دنیا بیش‌تر بود، اگر آدمی بر آن‌ها دیده بسته بود. امّا آدمی چاره‌ساز است.»[گفتاری از ابراهیم‌ گلستان در فیلم خانه سیاه است]
تردیدی در حجم زشتی‌ها و بدی‌هایی که جهان را آکنده‌اند وجود ندارد، اما تنها زمانی می‌توان از انبوهه‌ی زشتی و تاریکی کاست که به چشمی زیبابین آراسته بود.

تعریف نقد: بررسی و ارزیابی در مورد سنجش قراردادن یک اثر یا یک شخص یا یک طرح و یا یک سازمان و نهاد...
در نقد هم به نقاط ارزنده و مثبت توجّه می‌شود و هم به نقاط ضعیف و مشکل‌آفرین.
*معمولاً انسان‌ها و سازمان‌ها، افرادی که نقدشان می‌کنند را دوست ندارند. حال اینکه نقد نیروی عظیمی است و انسان و سازمانها را به سوی تکامل می‌کشاند و اگر از تو و سازمانت نقد نمی‌شود مطمئن باش که در راه اشتباه هستی. یا عدّه‌ای برای تو خود شیرینی می‌کنند و یا به حساب نمی‌آیی.

قرضاوی برافراز پرچم اعتدال و میانه‌روی [۱] 

تمام فقهی که دکتر قرضاوی بدان پرداخته است، براساس منهج «وسطیّت» است و آن را شعار و عنوان فقه خود قرار داده که مقاصد شرعی را بدون سختگیری و مشقّت برای مسلمان بیان نموده است. 

دکتر قرضاوی، بیان می‌کند مذهبش مذهب «اعتدال و میانه‌روی» یا‌‌ همان منهج «متوازن و متعادل» است.

مقوله‌ی «دگرپذیری» یکی از موضوعات مهمّ دنیای امروز ماست و لازم است به تفصیل از آن سخن به میان آید و مصادیقش برای جوامع، روشن و تبیین گردد.

بر اساس آیات قرآن در می‌یابیم که:

الف) پروردگار ما، خداوندگار رحمت است: (...کَتَبَ رَبُّكُمْ عَلَى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ) (انعام/54). «... خداوند شما (از روی لطف) بر خویشتن رحمت واجب نموده است.» [2]

دین به صورت کلّی دارای دو محور است، یکی صورت و دیگری معنا. 

با نگاهی عمیق به ماهیّت دین، تمامی مناسک دینی به نحوی صورت‌بخشند و درپی ایجاد صورت و قالبی خاص بر شخص دیندار هستند. حال این دین چه اسلام باشد چه دیگر ادیان آسمانی یا حتّی دیگر مکاتب بشری! زیرا این صورت‌پردازی بهترین روش برای معرّفی و اثربخشی است!