سایت رسمی جماعت دعوت و اصلاح

افراط گرائی و برآیند آن یعنی تروریسم، پدیده‌ای است که امروزه جهان با آن روبرو می‌باشد. در خصوص تعریفی جامع و قابل قبول برای این پدیده، میان سیاستمداران و تصمیم‌سازان و حکومت‌گران، اتّفاق نظری بدست نیامده است و هر حاکمی بر پایه باورها و پیش‌زمینه‌های ذهنی و در راستای هدف‌هایی از پیش تعیین‌شده به تعریف و برخورد با تروریسم می‌پردازد.

دموکراسی یا دست کم مبارزه برای دموکراسی در ایران نو (ایران بعد از انقلاب مشروطیت) مشخصاً از آغاز قرن بیستم با جنبش مشروطیت آغاز شد. هر چند‌‌ همان گونه که خواهیم دید برای ایرانیان، مفهوم نظر ی دموکراسی و به ویژه کاربست آن در عمل، دقیقاً‌‌ همان نبود که غربیان از این اصطلاح می‌فهمیدند و به عمل درآورده بودند.
در واقع، جنبش مشروطه‌خواهی زاده‌ی تلاش‌هایی بود که پیش از آن برای انجام اصلاحات به ویژه نوسازی دستگاه اداری-اجرایی به عمل آمده بود. این اندیشه رواج یافته بود

دنیا از گفتن باز نمی‌ایستد و برای سکوت ارزشی قایل نیست، همواره برای کسی که بیش‌تر حرف می‌زند، کف می‌زنند و او را به گشادگی، حضور در جمع، اجتماعی بودن و برخورداری از دید باز توصیف می‌کنند. از آن سو، درون‌گرایی و تمایل به سکوت یک بیماری قلمداد می‌شود که همگان از آن گریزان‌اند و به فرد گاهی صفات بد داده یا او را تمسخر می‌نمایند

 در قرآن از اصطلاحاتی مانند «ادیان آسمانی» یا «ادیان الهی» استفاده نشده است و «دین» همواره مفرد است. یکی از دلایل اصلی تبدیل دین واحد پیامبران به ادیان متفرق کنونی این است که هر گروه از متدینان سنتی باورها و رفتارهای دینی خود را با محوریت و مرکزیت یک پیامبر خاص تعریف می‌کنند و هویت دینی خود را تنها به آن پیامبر و کتاب اختصاصی او گره می‌زنند.