سایت رسمی جماعت دعوت و اصلاح

خوبی‌ها و فرصت‌ها:

یکم. فضای پُر شور انتخابات خوب است، چرا که حساسیت ما را به سرنوشت مشترک‌مان افزایش می‌دهد. یادمان می‌دهد که چه سرنوشت مشترکی داریم. ناگهان با طیف‌ها و صنف‌های مختلف اجتماعی، از هنرمندان، بازیگران، کارگران و... احساس نزدیکی و هم‌سرنوشتی می‌کنیم و پیدایش این احساس، مبارک است. ما را از پیله‌‌ی وهم‌آلود خود بیرون می‌کشد و به دیگران پیوند می‌دهد.

دوم. در کشاکش انتخابات، تمرین می‌کنیم که میان منافع نزدیک، کوتاه‌مدت و فریبا و، منافع بلندمدت و ماندگار، دست به انتخاب بزنیم.

این روزها که بحث انتخابات در کشور داغ است شاهد انواع تحلیل‌ها و داوریهای در مورد جواز یا کارایی رأی‌دهی و کیستی کاندیدای اصلح هستیم؛ در فرهنگ سیاسی مناطق قومی- مذهبی به علت مزمن شدن انزوای تحمیلی ناشی از تداوم ناملایمات دهه‌ی نخست انقلاب، نگرشی بدبینانه به مشارکت سیاسی جا خوش کرده است در حدی که ورود جدی و فراتر از حد مهر خوردن شناسنامه به امر انتخابات، سبب ترک برداشتن اعتماد عمومی به کنشگران این میدان و کاهش مقبولیت اجتماعی می‌گردد که البته در نگاه روانشناسی اجتماعی- سیاسی از عوارض طبیعی موقعیت‌های اقلیتی در جوامع توسعه‌نیافته است و جای تعجب و گلایه ندارد

 اشاره‌: نویسنده این یادداشت، پژوهشگر تاریخ و مطالعات فرهنگی است و در کنج کتابخانه ای کوچک در تهران مشغول تحقیق در حوزه تاریخ و فرهنگ کرد است. با توجه به این سابقه انتظار خواننده این است که حوزه فرهنگ را مقدم بر سایه حوزه ها بداند و مطالبات فرهنگی اعم از قومی و مذهبی را در اولویت قرار دهد؛ اما مدتی است که او اینگونه نمی اندیشد. او حتی وضعیت خودش را که پس از 12 سال فراغت از تحصیلات دکترا و نوشتن بیش از 75 کتاب و مقاله هنوز در دانشگاه استخدام نشده، فراموش کرده است. اکنون برای او این دغدغه مطرح شده است که وقتی اکثریت مردم کرد غم نان دارند و زندگی خود را وقف کسب لقمه ای حلال برای خود و خانواده شان کرده اند، کار فرهنگی او کدام گره را از مشکلات آنان خواهد گشود؟

این‌که‌ چه کسی و یا چه تفکری سکاندار‌ کشتی اجرایی کشور باشد، همیشه دغدغه‌ی بزرگان و نخبگان اهل سنت بوده است و یا این‌که‌ مطالبات اهل سنت در گفتمان چه جریان و یا افراد حاضر در عرصه‌ی رقابت ریاست جمهوری انعکاسی داشته و یا نداشته برای ما مهم بوده و هست.

تجربه‌ی حضور در انتخابات‌های متعدّد‌ و گفت‌وگو‌های سیاسی در سطوح متفاوت نشان داده است که انعکاس مطالبات قانونی اهل سنت به‌عنوان شهروندان ایرانی در گفتمان اصلاحات و اعتدال تبلور داشته و این تفکر توانسته است در لابه‌لای برنامه‌های سیاسی خود جایی نیز برای پاسخگویی‌ به مطالبات ما باز کرده و از قسمتی از این مطالبات قانونی رونمایی کند.

می‌دانم که سرآخر، دلت رضا خواهد داد که رأی بدهی. چرا که «دردمندی» در تو زنده است و سبز خواهد شد. 

تو، بی‌غم از محنت دیگران، هم‌پیکری بنی‌‌آدم را از یاد نخواهی بُرد. تو با خود زمزمه می‌کنی: «مرد را دردی اگر باشد خوش است» و بر می‌خیزی تا برای انتخاب کسی که به حال مردم مفیدتر می‌دانی، رأی بدهی. اگر دوستدار پیامبر باشی، آموزه‌ی طلاییِ «خَیرُ الناسِ انفَعُهُم لِلنّاس» را از یاد نخواهی بُرد.

می‌د‌انم که اجازه نخواهی داد ابرهای تیره‌ی لج‌بازی، آسمان دلت را تصاحب کنند. تو، به احترام امیدی که جان‌های بی‌شماری را شورانده است، رأی خواهی داد.

استاد بین المللی شطرنج ایران« سارا سادات خادم الشریعه» در رقابت‌‌‌های شطرنج قهرمانی آسیا در چین در بخش برق آسیا با کسب 7،5 امتیاز نایب قهرمان شد.

وقتی زنی تغییر می‌کند، شفا می‌یابد و در جهتِ بهبود قدم برمی‌دارد صرفاً به خود کمک نمی کند در حقیقت چنین زنی همۀ اعضاء خانواده، همۀ عزیزان و اطرافیانِ خود را به طورِ ناخودآگاه بهره مند خواهد کرد و یا لااقل پایه ‌‌های بهبود و رشدِ آنها را پی ریزی خواهد کرد.

همایش‌های انتخاباتی و حضور زنانی كه پلاكاردهایی با محوریت مهمترین خواسته‌هایشان در دست گرفته بودند، می‌تواند بیانگر بعضی از مهمترین مطالبات آنها از رییس‌جمهور باشد.

روزی روزگاری در شهری زیبا دختری زندگی می‌کرد که اسم او هانا بود و ۱۲ سال سن داشت. او علاقه زیادی به خانواده و دوستان و مدرسه‌اش داشت‌ و همچنین درس‌خوان و خوش اخلاق بود.

اشاره: ابوبکر علی (کاروانی) متولّد ١٩٦٥ شهر شارباژیر استان سلیمانیه‌ی اقلیم کردستان عراق، نویسنده، فعّال سیاسی و نواندیش دینی است. وی عضو اتحادیه‌ی نویسندگان کردستان و دارای ده‌ها مقاله‌ی پژوهشی در مجلات معتبر کردستان عراق و چندین جلد کتاب در حوزه‌ی اندیشه‌ی سیاسی و ناسیونالیسم است. مشهورترین کتاب وی «اسلام و ناسیونالیسم» است.

وی در این گفت‌وگو، نگاه ابزاری به انسان را محکوم و بر مراعات «حقّ انتخاب» و «اراده‌ی انسانی» تأکید می‌کند.