إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ

إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ

سایت رسمی جماعت دعوت و اصلاح

فرهنگ و اجتماع

  • اگر انسان گوش به رسانه‌ها بسپارد به خاطر اخبار ناگواری که می‌شنود و باعث ناامیدی بندگان خدا می‌شود، دوست دارد زندگی را بدرود گوید. عجیب است که اصحاب رسانه از دیگران می‌خواهند برای افراد داغ‌دیده و کسانی که زیر شکنجه هستند پیام‌های تسلی‌بخش بفرستند در حالی که خود بیش از دیگران به این پیام‌ها نیازمندند.

  • حوادث روزهای اخیر مصر روند تاریکی را برای این کشور و حتی جهان اسلام ترسیم می‌کند چون این کشور شاهد کشته شدن و مجروح شدن فرزندان خود به دست نظامیان این کشور است. مصری‌ها کشور خود را مادر دنیا می‌دانند زیرا آن‌ها معتقدند که اولین مظاهر تمدن در دنیا در این سرزمین شکل گرفته است. اما امروزه آتش و خون ارمغان کشوری است که همواره الهام بخش فکر و اندیشه برای جهان عرب و جهان اسلام بوده است.

  • «... بزرگ‌ترین دلمشغولی و دغدغه‌ی فکری هر انساندوست ژرفنگری همین علت‌جویی درد‌ها و رنج‌های آدمیانی‌است که می‌ایند، درد می‌کشند و رنج می‌برند و می‌روند.» [۱] 
    در این نوشته سعی کرده‌ام با تکیه بر گفته‌های عقلا و ادبا، نگاهی به مقوله‌ی «غم» داشته باشم که آدمی بتواند از آن بمثابه‌ی نردبانی برای صعود بر بام معنا استفاده کند و مقدمه‌ی طرب و شادی خویش را فراهم کند و حکمت درد را چنان حکمت لذت بپندارد.

  • تاریخ چیزی نیست جز گذشت زمان و رویدادهای واقع در آن. آنچه در این میان اهمیت دارد عبارت است از پند و اندرز گرفتن از وقایع تاریخی و تفاوت بارز انسان‌های حکیم و باتجربه با انسان‌های ساده‌لوح و بی‌تجربه در میزان عبرت گرفتن از این وقایع است.
    یکی از رخدادهای مهم که در روزهای اخیر اتفاق افتاده و در تاریخ جهان ثبت خواهد شد،

  • تاریخ در کشور مصیبت‌زده‌ی مصر تکرار می‌شود، این روز‌ها شاهد خشن‌ترین برخورد و سرکوب مدنی‌ترین و پر طرف‌دار‌ترین و در عین حال منسجم‌ترین، منضبط‌ترین و قدیمی‌ترین تشکّل سیاسی خاورمیانه توسط نظامیان فاشیستی آن کشور هستیم. تشکّلی که بعد از هشت دهه فعالیت مدنی و با تحمل انواع زجر‌ها و شکنجه‌ها و زندان و تقدیم شهدای بسیاری که سرقافله‌ی آنان، بنیانگذارش، شهید امام حسن البنا بود

  • * اخوانی‌ها راستگویند و کودتاچیان دروغگو، چرا که آنان از مردم و با مردمند ولی اینان از قدرت و با ثروتند.
    * اخوانی‌ها راستگویند و کودتاچیان دروغگو، چرا که آنان با کمک و رأی مردم به قدرت رسیدند ولی اینان به وسیله‌ی اسلحه و زور توپ و تانک بر گرده‌ی مردم سوار شدند.
    * اخوانی‌ها راستگویند و کودتاچیان دروغگو، چرا که آنان در روزهای تنگی و محنت با مردم و همراه مردم بوده و هستند، ولی اینان مردم را به بازیچه گرفته و برای تزیین مراسمات نظامی مردم را می‌خواهند.

  • نگاهی به وضعیت دموکراسی و آزادی اندیشه و بیان در احزاب و تشکل‌های سیاسی کردستان در گفتگو با ابوبکر علی نویسنده‌ و روزنامه‌نگار، صلاح‌الدین خدیو روزنامه‌نگار و فعال اجتماعی و اسماعیل محمودی دانشجوی دکترای تاریخ اجتماعی سیاسی ایران

  • حسنی مبارک رییس جمهور پیشین مصر بود که با ظلم‌ها و بدی‌هایی که به مردم خویش کرد آن‌ها را به تظاهرات علیه خود تشویق نمود. مثل همه‌ی دیکتاتورهای تاریخ مخالفان را به زندان انداخت و بعضی‌ها را اعدام کرد. فقر و فلاکت در جامعه موج می‌زد. حدود دو سال پیش بعد از حدود هجده روز تظاهرات اعتراضی مردم، از مقام خود استعفا داد و دادگاه او را به اتهام فساد مالی و آمریت در قتل عام تظاهرکنندگان به حبس ابد محکوم کرد و از دادن حکم اعدام اجتناب نمود. پس از او محمد مرسی که اخوانی بوده با رأی مستقیم مردم و در یک انتخابات آزاد به جای حسنی مبارک رییس جمهور مصر شد.

  • متن زیر نامه‌ی محمد بلتاجی از رهبران اخوان المسلمین خطاب به دختر 17 ساله‌اش است. اسماء كه در میدان رابعه‌ی عدویه شهید شد و پدر نتوانست در كفن و دفن دختر مشاركت كند و گفت كه دیدار ما در قیامت خواهد. دلنوشته‌ی بلتاجی بسیاری را متأثر كرد به صورتی كه وقتی اردوغان در برنامه‌ای زنده در یکی از شبکه‌‌‌های ماهواره ترکیه به این دلنوشته گوش داد، اشک از چشمانش جاری شد و گریه کرد.
    متن دل نوشته‌ی سوزناک محمد البلتاجی از رهبران اخوان المسلمین خطاب به دختر شهیدش

  • به دنبال خیزش اجتماعی- سیاسی چند سال اخیر در تونس و عبور امواج توفنده‌ی آن به مصر، لیبی و یمن، معروف به بهار عربی علیه حکومت‌‌‌های دیکتاتوری و تقریباً مادام العمر زین العابدین بن علی و حسنی مبارک و معمر القذافی و علی عبداله صالح، این جنبش مردمی‌و آزادیخواهانه و اسلامی‌ در مصر موسوم به انقلاب 25 ژانویه [2011] به بار نشست