سایت رسمی جماعت دعوت و اصلاح

اولین مرحله‌ی رقابتهای انتخابی تیم ملی ووشوی جوانان کشورمان اعزامی به رقابتهای آسیایی فیلیپین دیروز دوشنبه ۲ اردیبهشت در آکادمی ووشو برگزار شد که ۱۴ نفر جواز حضور در اردو‌ها در بخش ساندا را بدست آوردند. 

یک‌سال با تمام پستی و بلندی‌هایش گذشت، برخی رخ‌داد‌های برای ما شیرین بود و برخی دیگر بسیار تلخ؛ اما آن‌چه تلخی آن بیش‌ از همه احساس می‌شد و می‌شود، از دست‌ دادن علما و شخصیت‌های برجسته‌ی یک ملت است که شاید کمتر بتوان خلأ رفتن آنان را پر نمود. 

پروردگار متعال را می‌ستاییم و از او می‌خواهیم که ما را یاری رساند و هدایتمان فرماید و از درگاهش طلب آمرزش می‌کنیم و از شرارت نفس و بدی رفتارمان به او پناه می‌بریم، زیرا الله هر کس را هدایت کند هرگز گمراه نمی‌شود و هر کس را گمراه کند دیگر هیچ سرپرست هدایت‌گری نخواهد داشت. 

کسی که در روابط میان آدمیان دقّت کند متوجّه می‌شود که این روابط از سه صورت خارج نیست:

1.عدالت 2. ظلم 3. احسان

عدالت عبارتست از دادن حقّ به هر صاحب حقّی بدون زیاده یا کم.

ظلم عبارتست از محروم کردن صاحب حقّی از حقّ (خود)، و در تصرّف داشتن امتیازات

امّا احسان نقطه مقابل ظلم است؛ یعنی زیاده و افزون به این معنا که تو به کسی بیش‌تر از حقّی که بر تو دارد بپردازی.

آموخته‌ام که پذیرش دین اجباری نیست و هیچ فرد یا گروهی را به پذیرش دین مجبور نمی‌کنم.

 آموخته‌ام که خالصانه با تمام توان برای نشر دین اسلام با رعایت کامل مصالح فردی و اجتماعی و با رعایت قانون جمهوری اسلامی تلاش کنم.

هیچکس در تأثیری که مساجد بر روند پیشرفت دین و تمدن اسلامی داشته، شکی ندارد. اگر به گذشته‌های دور خود برگردیم می‌بینیم که پیامبر-صلی الله علیه وسلم- و یارانش در هنگام هجرت چه در بین راه و چه هنگام اسکان در مدینه اولین کاری که صورت می‌دهند بنای این مکان عظیم است و آن هم بدلیل رسالت بزرگ آن.

رقابت‌های لیگ دسته اول فوتسال امید‌های کشور به میزبانی سردشت برگزار شد. 

معلّمی که با علم و ایمان خدایی‌اش، با تقوای بی‌نظیرش، با قلب رئوفش، با دست‌های نرم و بت‌شکنش، با گام‌های استوار و متینش، با روح مقاومش و با صبر جمیلش و خلاصه با فقر و نداری افتخارآمیزش می‌سوزد و می‌سازد ولی بنده‌ی ستمکاران و نابخردان و بی‌ایمانان نمی‌گردد و با سوختن شمع وجود خود به اطراف و به بچّه‌ها و به جامعه روشنی و طراوتی خاص، می‌بخشد.

اشاره‌: همه‌ی ما در زندگی خود کم و بیش ممکن است با انسان‌هایی مواجه شده باشیم که علی‌رغم برخورداری از سلامت جسمانی و تمکن مالی آن‌گونه که باید و شاید است قدر این دو نعمت خداوندی را ندانسته و حاضر نباشند که خداوند خویش را به نحو شایسته‌ای عبادت نموده و چه‌بسا گه‌گاهی هم در قول یا عمل نسبت به پروردگارشان ناسپاسی بورزند. شاید کم نیستند انسان‌هایی که مشکل جسمی خاصی در آن‌ها دیده نمی‌شود با این وجود برای گذران زندگی خود نیازمند کمک این و آن بوده و کاسه‌ی گدایی در دست بگیرند.

مدتهاست در اندیشۀ مقایسه میان کویریات علی شریعتی و اشعار و نوشته‌های عرفانی سهراب سپهری هستم.[1] شریعتی، متفکر و روشنفکر دینی معاصر، تأثیر شگرفی بر فضای اندیشگی و دینی ما گذاشته است. عموم دست‌نوشته‌های او که ناظر به دغدغه‌های وجودی و باطنی او بود، پس از وفاتش در قالب دو کتاب به نام گفتگوهای تنهایی و هبوط در کویر منتشر شد.