سایت رسمی جماعت دعوت و اصلاح

شهرستان مرزی پیرانشهر یکی از مناطق سرسبز و دارای طبیعت بکر با جلوه‌های خاص و جذاب بوده و مجموعه‌ای از زیبایی‌های خدادادی در آن نهفته است.

این یادداشت روایت تاب‌آوری و ایمان کم‌نظیر کاک سروش اسلامی‌نیاست؛ جوانی که در نبرد چندساله با سرطان استخوان، با صبر و امیدی شگفت‌انگیز رنج را به فرصتی معنوی بدل کرده است. او با وجود قطع پا و تکرار درمان‌ها نه تنها شکایتی نکرده، بلکه با روحی خدمت‌جو و مؤمن الهام‌بخش اطرافیان بوده است. تجربه انسانی او نمونه‌ای روشن از قدرت ایمان، وقار در بلا، و تبدیل درد به رشد در زندگی امروز ماست.

شهرستان مرزی و کوهستانی پاوه در غرب استان کرمانشاه با بهره مندی از جاذبه‌های طبیعی بکر همچون نگین اورامانات درخشش دارد بطوریکه اکنون فراتر از مرزهای ایران به عنوان میراث جهانی تابان است.

نویسنده موفقیت در تربیت را یک مسئولیت شرعی و تشکیلاتی می‌داند که بر چهار پایه استوار است: ایمان عمیق به هدف برای پایداری در بحران‌ها، اخلاص جهت صیانت از سلامت مسیر، حماسه‌ی هدفمند برای دوری از آشفتگی و کنشگری میدانی به‌جای توقف در نظریات. او با تمرکز بر نقش کلیدی زن در حفظ هویت اسلامی، راهکار را در تبدیل مفاهیم ذهنی به مهارتهای کاربردی (مانند مدیریت خانواده و انضباط گروهی) و نظارت مستمر بر رشد تدریجی متربی می‌بیند.

کشتار، بمباران، بازداشت، شکنجه، اعدام‌های صحرایی، مفقود شدن هزاران تن از شهروندان بلوچ و کشف ده‌ها گور دسته‌جمعی از سال ۲۰۰۶ تاکنون، چهره‌ی خشن و بی‌رحم دولت نوظهور پاکستان را علیه بلوچ‌ها نمایان کرده است.

متن پیش‌رو به قلم یاسین اکتای، به واکاوی چالش نژادپرستی در جوامع مسلمان با تمرکز بر مسئله کُرد در ترکیه و سوریه می‌پردازد. نویسنده ضمن پذیرش نقدهای اخلاقی بر نژادپرستی میان متدینین، نسبت به «تعمیم‌های ناعادلانه» علیه جریان‌های اسلامی هشدار می‌دهد. او استدلال می‌کند که راه حل پایدار نه در تقابل‌های نظامی یا ناسیونالیسم متقابل، بلکه در «سیاستِ اصلاح‌گرایانه»، تثبیت «عدالت ساختاری» و گذار از هویت‌گرایی افراطی به سوی «شهروندی برابر» نهفته است؛ رویکردی که حقوق فرهنگی را نه از طریق سلاح، بلکه در ذیل چترِ حاکمیتِ عادل و فراگیر به رسمیت می‌شناسد.

نجوای من با قلم برای گفتن یا نگفتن هر ساله از این جریان پر از جنایت علیه بشر، ماجرایی تماشایی است. آمیخته‌ای از تردید و تکلیف. وقتی به هر آنچه که پس از آن تراژدی هولناک دهۀ پایانی قرن بیستم رخ داد (تحلیل‌های اندک و بهره‌برداری‌های فراوان) می‌نگرم، در نوشتن دچار تردید می‌شوم، سکوت را می‌پسندم و با خود می‌گویم: چیزی که عیان است، چه حاجت به بیان است؟

"مردم به سمت شمال می‌روند تا به خانه‌هایشان بازگردند، نگاهی به آنچه بر سرشان آمده بیندازند، سپس برمی‌گردند و می‌روند... نه آب، نه برق." با این کلمات سرد، "استیو ویتکوف"، میلیاردر حوزه املاک و فرستاده ترامپ به خاورمیانه، آنچه در غزه رخ می‌دهد را توصیف کرد. گویی که او از یک نقص فنی در یک پروژه ساختمانی سخن می‌گوید، نه از شهری که به طور کامل نابود شده، نه از وطنی که قرار است از روی نقشه حذف شود، نه از ملتی که زیر آوار له می‌شود.

در چند دهه اخیر در ایران مباحثی درباره کم‌رنگ ‌شدن اخلاق و ویژگی‌های اخلاقی در کشور به‌وجود آمده است و برخی از محققین و اندیشمندان بر این باورند که جامعه در مسیر زوال اخلاقی قرار گرفته است؛ گرچه برخی دیگر معتقدند روند کلی زندگی مدرن در تمام جوامع به این سمت رفته است و مشکلات اخلاقی را ناشی از سازمان و ساختار اجتماعی و فرهنگی جامعه ایرانی قلمداد می‌کنند.

در اخبار آمده بود که پنج روز پیش خانم کریستینا کالدرون آخرین بازمانده قوم یاگان (بومیان بخشی از شیلی و آرژانتین) که می توانست به زبان بومی یامانا صحبت کند، در ۹۳ سالگی از دنیا رفت.