سایت رسمی جماعت دعوت و اصلاح

تألیف: مرحوم ملاعبدالله احمدیان (رحمه الله)

تألیف کتاب‌های سُنن

مرحله پنجم که به وسیله‌ی عبدالله دارمی (م ـ 255) آغاز و تا زمان بیهقی (م ـ 458) ادامه یافته است، در آن مرحله کتب (سنن) تألیف گردیده‌اند و کتاب سنن در اصطلاح محدثین عبارتست از کتابی که:

نویسنده: عبدالله ناصح علوان
مترجم: ابراهیم تیموری بازگری

از‌ آنجایی که دین اسلام ازدواج را تشریع و به انجام آن دستور داده و مردم را نسبت به آن ترغیب و تشویق کرده است لذا نه تنها جایز نیست که مسلمان از آن شانه خالی کند بلکه خودداری از آن را به قصد و نیت فراغت بیشتر برای عبادت و تقرب به خداوند حرام دانسته، خصوصاً زمانی که فرد توانایی ازدواج داشته باشد و شرایط و امکانات آن را نیز برای او فراهم باشد، برای همین می‌بینیم که شریعت اسلامی با تمام توانش با این افکار که به رهبانیت و گوشه‌نشینی دعوت می‌کنند، شدیداً مبارزه می‌‌کند، چرا که تجرّد عملی ناپسند و ناخوشایند است که با فطرت انسانی همخوانی ندارد و با میل و غریزه انسان ناسازگار است.

مصاحبه‌ امیر اکرمی و سروش دباغ
 اکرمی: پروفسور هیک! بابت فرصتی که در اختیار ما گذاشتید ممنون هستیم. خوب است بحث‌مان را درباره کثرت‌گرایی دینی (religious pluralism) با این سؤال آغاز کنیم: به عقیده شما نظریه کثرت‌گرایی دینی دقیقاً پاسخ به چه سؤالی است؟

نویسنده: محمد ملازاده

الحمدلله رب‌العالمین والصلاة والسلام علی سیدنا وحبیبنا محمد وعلی آله وأصحابه وأتباعه أجمعین إلی یوم الدین.
قال الله الحکیم: «هُوَ الَّذِی أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِینِ الْحَقِّ لِیُظْهِرَهُ عَلَى الدِّینِ کُلِّهِ وَلَوْ کَرِهَ الْمُشْرِکُونَ» (الصف:9)
«خدا است که پیغمبر خود را همراه با هدایت و رهنمود (آسمانی) و آیین راستین (اسلام) فرستاده است تا این آئین را بر همه آیین‌های دیگر چیره گرداند هر چند مشرکان دوست نداشته باشند».

نویسنده: مأمون الهضیبی-رحمه الله-
مترجم: محمّد ملاّزاده

بعضی از مردم می‌گویند، اخوان ادعا می‌کند یک جماعت دینی است. پس چه ربط و کاری به سیاست و مجلس دارد. زیرا سر و کار داشتن با مجلس و سیاست جزو وظایف احزاب و حرکات سیاسی است. آیا -مداخله‌ی اخوان در مجلس و سیاست- تأیید گفته این دسته از مردم نیست که می‌گویند: اخوانی‌ها یک حزب سیاسی هستند و برخلاف ادّعایشان که می‌گویند یک حزب دینی هستند عمل می‌نمایند؟

برای خروج از بحران‌های اقتصادی و رسیدن به خودکفایی و رزق و روزی فراوان، وسایل و اسباب زیادی وجود دارند که شریعت اسلام به آن تشویق می‌کند که می‌بایستی هر کدام از این اسباب در جای خاص خود از آن استفاده شود. اما تزکیه و ابزار آن نقش بسیار مهم و البته قدم‌های اولیه برای کسب رزق و روزی می‌باشند...

به کوشش: محمد عبدلی

اشاره
بدون تردید، هیچ مکتب و آیینی به اندازهی دین اسلام به علم و دانش ‏بها نداده است؛ زیرا، علاوه بر آن که اساس تعالیم خود را بر پایهی‌ معرفت و دانایی انسان ‏قرار داده، معیار ارزش هر کسی را میزان علم او می‌داند.‏ چنانچه،‌ منابع اصیل اسلامی نیز، دانش را سرچشمهی همهی‌ خوبی‌ها و خیرات می‌دانند. بر پایهی‌ همین ‌اهتمام، پیشوایان بزرگ این دین، توصیه‌ها و تأکیدهای فراوان‌ و گوناگونی برای تشویق‌ مسلمانان ‌نسبت‌ به ‌فراگیری دانش و آموزان و همچنین دستورالعمل‌های ارزنده‌ای ‏در رابطه با اصول و ضوابط فراگیری و آموزش علم و نکات مؤثری در زمینهی ارتقای کیفیت ‏آن بیان داشته‌اند که تحت عنوان «آداب تعلیم و تعلّم» مطرح و جمع‌آوری شده است.‏

نویسنده: حاجی عبدالرّحمن فاتح- افغانستان

از آنجایی که در جامعه‌ی ما [افغانستان] * امروزه بدعتها به اوج خود رسیده و بدعت هم چیزی است که نارضایتی خدا و رسول-صلّی الله علیه وسلّم- را در پی دارد. پس نیاز است که ما از بدعتها بپرهیزیم؛ چنانکه پیامبر(ص) ما را از بدعت برحذر داشته و می‌فرماید: «وإیاکم والأمور المحدثات فإن کل بدعة ضلالة» خود را بازدارید از کارهای نوپیدا (در دین) زیرا هر نوپیدا (در دین) بدعت است و هر بدعتی ضلالت و گمراهی است[1] در جامعه‌ی ما برخی از بدعتها مربوط به عیدهاست. چه نیکو است که این نوع از بدعتها را شناخته و از آنها اجتناب نماییم، اینک به چند نکته اشاره می‌نماییم:

لبیک اللهم لبیک إن الحمد و النعمة لک و الملک لا شریک لک

(اللهم اغفرللحاج و لمن استغفرله الحاج)

به بهانه فر ا رسیدن موسم حج مناسب است قدری پیرامون حج و جایگاه آن در میان شعائر بزرگ دینى مان سخن بگویىم. حج عوام قصد کوی دوست است و حج خواص میل روی دوست.

کعبه ی گل محل طواف خلایق و کعبه ی دل مطاف الطاف خالق است. آن مقصد زوار است و این مهبط انوار. آنجا خانه است و اینجا خداوند خانه.

نویسنده‌: عثمان عباسی- دانشجوی کارشناسی ارشد پژوهش در علوم اجتماعی

آب دریا را اگر نتوان کشید هم به قدرتشنگی باید چشید
روشنفکری به معنای رایج آن، عنوانی است که به گروه خاصی در جامعه داده می‌شود این عنوان، با توجه به چگونگی پیدایش و نقش و کارکرد روشنفکران، به کسانی اطلاق می‌شود که نخست دارای فکر روشن‌اند، دوم در اندیشه تحول سنت به مدرنیته می‌باشند، سوم نسبت به سرنوشت جامعه و مردم حساسند و چهارم طرحی برای خروج جامعه از بن‌بست عقب‌ماندگی دارند.