سایت رسمی جماعت دعوت و اصلاح

قطعاً خداوند متعال ایمان را از کسی سلب کرده است که پیامبر را در مسائل مورد اختلاف حاکم نمی‌کند و فرموده است "فلا و ربک لایؤمنون حتی یحکموک فیما شجر بینهم ثم لایجدوا فی انفسهم حرجاً مما قضیت و یسلموا تسلیما" (نساء/65)

تعریف و اهمیت شورا

برای آشنایی با لغت و مفهوم شورا لازم است به کاربرد این واژه و هم خانواده‌ی آن در زبان عربی توجه کنیم. لفظ «شوری» از واژه‌ی «شوار» به معنی متاع و کالای نمایان است متاعی كه در منزل مشخص و ارزشمند باشد. و معنی ظهور و آشكار شدن را نیز می‌رساند. لذا معنای عمومی و کلی شورا عرضه کردن یا نشان دادن چیز نیکو و نفیسی است که پوشیده و پنهان باشد.

کلمه‌ی «حزن» به معنای غم و اندوه است که در قرآن اغلب با کلمه‌ی خوف (به معنای ترسیدن، نگران شدن) استعمال شده است. همچنان که از معنای واژگان پیداست، حزن ناظر به غم و اندوه گذشته است یا به عبارتی دلالت بر معنای ماضی دارد اما خوف برعکس، دلالت بر معنای حال و آینده دارد. بر همین اساس در تفسیر آیه‌ی «أَلَا إِنَّ أَوْلِيَاءَ اللَّهِ لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ » ( یونس/62) « به حقیقت دوستان خداوند هیچ نگرانی (نسبت به آینده) و هیچ گونه‌اندوهی(نسبت به گذشته) ندارد.» (تفسیر المنتخب، 1/10، تفسیر ابن عباس،1/7، تفسیر قرطبی، 1/368)

بحثی را كه مایلم در مورد آن نكاتی را خدمتتان عرض كنم در مورد بحران معنویت است. اما برای بحث در باب بحران معنویت به خصوص با تأكید بر مفهوم و واژه بحران، لازم است که 3 مرحله را پشت سر بگذاریم.

مرحله اول این است كه مشخص کنیم مرادمان از زندگی معنوی و به بیان دیگر معنویت چیست؟ به چه چیزی معنویت می‌گوییم؟ بخصوص اینکه معنویت به چند مقوله دیگر بسیار نزدیک است و برای شناخت معنویت بیشترین كاری كه باید كرد،...

موضع مدارس نوین در خصوص ادّعای تاریخ‌مندی نصوص قرآن را چگونه ارزیابی کنیم؟ این ایده‌ی نو چه ابعادی دارد؟ تا چه میزان می‌توان عناصر زبانی و ظاهری برای نص قرآن به کار برد؟ به نظر شما این کار چه ضوابطی دارد؟

همه‌ی مدارس نوین در موضع‌گیری خود نسبت به نص قرآن شدیداً دچار سردرگمی هستند و در جداسازی بین زبان قرآن و زبان عربی به خطا رفته‌اند. بر این باورند که نص قرآن وضعی است و به وسیله‌ی بشر گردآوری شده است. آنان بین نص قرآن و قصیده‌ی امرئ القیس یا طرفه بن العبد یا لبید و غیره تفاوتی قائل نیستند.

(تعریف تزکیه، نقش تزکیه، رسالت تزکیه، روش تزکیه، تعریف تدریج مورد نظر قرآن و...)

تعریف تزکیه: تزکیه در لغت از زکات است و به معنی رشد و نمو کردن می‌باشد و در اصطلاح دینی یعنی زمینه‌سازی برای رشد استعدادات مادّی و معنوی انسان و به فعلیت درآوردن آنها در تمامی مجالات مادّی و معنوی زندگی. 

نقش تزکیه: قبلاً لازم است تعریفی مجمل از انسان داشته باشیم تا در این راستا جایگاه تزکیه را بهتر بشناسیم.

مهندس بختیار بقالی – بانه
____________________


واژه شناسی:
فرهنگ آکسفورد سکولاریسم را چنین تعریف می کند: «اعتقاد به اینکه قوانین آموزش و سایر امور اجتماعی بیش از آنکه یا به جای آنکه مبتنی برمذهب باشد بر داده های علمی بنا شود.» این مفهوم فاقد یک تعریف قطعی و مورد اتفاق است. اما به تعبیر برایان ویلسون وجه مشترک تمام تعاریف عبارت است از: توسل هر چه کمتر به توضیح و تبیین های ماورای طبیعی و توسل هر چه کمتر به منابعی که برای تأمین اهداف ماورای طبیعی به کار می آید و حمایت هر چه کمتر از اعمال یا فعالیت هایی که رابطه با قوای ماورای طبیعی یا اتکا به این نیروها را تشویق و تبلیغ می کند.

جلیل بهرامی نیا – تهران
دانشجوی کارشناسی ارشد تاریخ فرهنگ و تمدن اسلامی
________________________________________

یکی از جدال های دامنه دار و تاریخی در حوزه فرهنگ اسلامی، جدال بر سر موضوع حسن و قبح افعال و منبع تشخیص آن هاست. رویش این بحث در بوستان فرهنگ اسلامی نیز همچون مابقی مسائل کلامی، متأخر از عصر نبوت و محصول گسترش جغرافیایی قلمرو حکومت اسلامی ودر نتیجه،‌آشنایی مسلمانان بادیگر فرهنگ ها و ملل غیر مسلمان است.
چالش بر سر موضوع حسن و قبح، بلافاصله توجه محقق را به دو گروه مشهور کلامی در تاریخ اسلامی معطوف می سازد:

بیداری اسلامی در برهه‌ای حساس و سرنوشت‌ساز از حیات خویش قرار دارد؛ چون بر اثر فعالیت و تلاش‌های دعوت‌گران مخلص و فداکار، هم‌اکنون به پدیده‌ای تبدیل شده که از زوایای مختلف و با انگیزه‌های مختلف مورد مطالعه و بررسی و حتی آماج حملات تخریبی و کوبنده قرار گرفته است و این را البته، از سنت‌های الهی باید قلمداد نمود و چندان جای تعجب هم نیست؛ زیرا پروردگار خودش فرموده که:

هبة رئوف عزت
مترجم: محمدحسین مظفری
منبع: پگاه
قسمت اول
________________________________


عرصه‌ی جبهه‌گیری
شرایط فعلی جهان اسلام، شاهد جبهه‌گیری شدید و آشکار دو جریان اسلامی و سکولار در قلمرو فکری‌ـ‌فرهنگی، در موضوعات مختلف اجتماعی، اقتصادی و سیاسی است.
مسأله‌ی زن یکی از مسایلی به‌شمار می‌رود که درگیری این دو جریان و نفی هر یک توسط طرف دیگری، در آن متبلور شده است. تردیدی نیست که برای شناخت این وضعیت می‌باید بر تاریخ معاصر از اوایل قرن گذشته (قرن نوزدهم) اشراف داشته باشیم تا بتوانیم نقطه‌ی شروع این جبهه‌گیری و جدال فراگیر بین طرف‌داران «تجدد و نوگرایی» و هواداران «سنت و اصالت» را دنبال نماییم. اما این مسأله موضوع بحث ما نمی‌باشد؛ هر چند گمان می‌رود بررسی دقیق وضع موجود و سرانجام آن می‌تواند ما را در شناخت سرچشمه و ریشه‌های منازعه به شکل عمیق‌تر کمک کرده، ارزیابی نتایج آن، آگاهی بیش‌تری را برای ساختن آینده در اختیار ما می‌گذارد.