سایت رسمی جماعت دعوت و اصلاح

مرگ می‌‌‌آید، مرگ می‌‌‌آید زمانی که اصلاً انتظارش را نداری، مرگ می‌‌‌آید هنگامی‌ که سرگرم خندیدن و شادی هستی، زمانی که برای آینده‌ات امیدها داری، مرگ می‌‌‌آید در آغاز یک سفر کوتاه، در پایان یک سفر طولانی، مرگ می‌‌‌آید در حالی که تو غافلی،  مرگ در همه حال خواهد آمد و حتی به کودکی که در آغوش مادر خفته است رحم نمی‌کند، گاه مردان و زنان همسفر ما می‌‌میرند و کودکی زنده می‌ماند، زنده می‌ماند تا به شهری وارد شود که قلبها آکنده از غم از دست دادن کودکی متولد نشده است.

در درازنای تاریخ هستند و خواهند بود کسانی که نظریەی جدایی سیاست از اسلام را مطرح می‌کنند و خواهند کرد و می‌گویند دین یک امر آسمانی است و سیاست یک هدیه و تحفەی زمینی، دین امر قدسی است ولی سیاست با سودگروی، نیرنگ و دروغ سر و کار دارد. دین امری ‌فردی-شخصی است و سیاست مربوط به جامعه.

 خواهرم رمضان از بزرگترین نعمت‌های خداوند بر بندگان مؤمنش می‌باشد. ماهی است که رحمت‌های خدا در آن نازل می‌شود. گناه‌ها و بدی‌ها در این ماه آمرزیده می‌شود. پاداش‌ها و درجات در این ماه افزوده می‌شود و خداوند بندگانش را در این ماه از آتش دور می‌سازد. رسول الله صلی الله علیه و سلم می‌فرماید:" اِذا دَخَلَ رَمَضانَ فُتِحَت اَبوابَ جَنّة وَ غُلِقَت اَبوابَ جَهَّنَمَ وَ سُلسلت الشَیاطین (متفق علیه): چون رمضان آید درهای بهشت باز شده و درهای دوزخ بسته گشته و شیاطین به زنجیر کشیده می‌شوند.

بسم الله الرحمن الرحیم

شَهرُ رمَضانَ الذِی أُنزِلَ فیهِ القُرآنُ هُدًی لِلناس ِوَ بَیِّناتٍ مِنَ الهُدَی وَ الفُرقانِ فَمَن شَهِدَ مِنکُم الشَّهرَ فَلیَصُمهُ وَ مَن کانَ مِنکَم مَریضاً أَو عَلی سَفَرٍ فَعِدَةٌ مِن أَیَّامٍ أُخَرَ یُرِیدُ اللهُ بِکُمُ الیُسرَ وَ لایُریدُ بِکُمُ العُسرَ وَ لِتُکمِلُوُا العِدَّةَ وَ لِتُکَبِّرُوا اللهَ عَلَی ما هَدَاکُم وَ لَعَلَّکُم تَشکُرُونَ[بفره : 185]

...- فرصت چهارم‌: رمضان ماه صیام است نه ماه طعام. خواهرمسلمانم‌! به درستی که خداوند روزه را فرض کرده بر مسلمانان تا اینکه مسلمان عادت کند بر صبر و قوه تحمل، تا اینکه نفس خود را حفظ و نگهداری کنند، شهوت خود را کنترل کنند و تقوای پروردگار پیشه کنند. همانطور که خداوند می‌فرماید: " یَا أیُّها الذینَ امنوا کُتِبَ عَلَیکُم الصیامَ کَمَا کُتِبَ عَلَی الذینَ مِن قَبلِکم لَعَلَّکُم تَتَّقوُن َ"[بقره183]: ای کسانی که ایمان آورده‌اید بر شما روزه واجب شده همانگونه که بر کسانی که پیش از شما بوده‌اند واجب بوده است، باشد که پرهیزگار باشید.

واقعیت امر این هست که دینداری و معنویت‌گرایی جامعه‌ی ما این روزها علاوه بر اینکه وضعیت مطلوبی ندارد‌‌‌‌‌، به سمت نابسامانی هم پیش می‌رود‌‌. بنا به دلایل مختلفی دین برای جوانان و اقشار تحصیلکرده‌ی امروزی چندان جذابیتی ندارد و این یک واقعیت غیرقابل انکار هست که این قشر از جامعه از هرچیزی که بوی دین می‌دهد گریزان و فراری هستند‌‌.

این طوفان و گردباد، کی فروکش می‌کند؟!

این هجوم و حمله‌های بی‌رحمانه، کی به پایان می‌رسد؟!

این سایه‌های سیاه شب ظلمت، کی طلوع‌ آزادی و رهایی را نوید می‌دهد؟!

اینک برای حمایت از مردم مظلوم فلسطین در لابه‎‌لای سنگ‌چین‌های گذرگاه آن سرزمین بدنبال راه نجات هستم... .

از کدام طرف باید رفت؟! تا با آنان هم آوا شد... .

و آن عظمت ایمانی را که در دلشان می‌جوشد و فوران می‌کند و تحمل سالهای سختی را برایشان آسان نموده نخستین گفت! زیرا ما همراهان آن‌هاییم... .

همان‌هایی که در سکوت تنهاییشان تاریکی‌ها را روشن می‌بینند... .

 پیامبر (ص) با شادی و سرور به پیشواز رمضان می‌رفت و در محضر خدای خویش چنین دعا می‌کرد: «خدایا ما را به رمضان برسان». چون شعبان ما را به ماه رحمت و مغفرت و رهایی از آتش جهنم نزدیک می‌-کند؛ در این ماه بیشتر از ماههای دیگر روزه می‌گرفت. امام بخاری و مسلم با سند خود از حضرت عائشه (رض) روایت کرده‌اند – لفظ حدیث از مسلم است-: پیامبر (ص) چندان روزه می‌گرفت که می‌گفتیم

الحمدالله الذی جَعلَ العِلمَ سِراجاً لِلمُهتدینَ و نِبراساً لِلحائرین و فَضَّلَ العلماءَ بقوله «الذینَ یُبلّغونَ رسالاتِ اللّهِ و یَخشَونَهُ و لا یَخشَونَ أحَداَ الا اللّه» و الصلاة و السلام علی مبعوث رحمةً للعالمین المحرِّض امته علی التفقه فی الدین و علی آله و اصحابه و من دعا بدعوته الی یوم الدین.