هجرت رسول الله صلی الله علیه و سلم از مکه به مدینه نقطه عطفی در تاریخ صدر اسلام و سرآغاز تاریخ هجری است. زمانی که اتفاقات سفر هجرت رسول الله را در سیره مرور می کنیم متوجه می شویم که این سفر مهم نمونه‌ای بارز از همراهی توکل بر الله(مسبب الأسباب) و استفاده از اسباب مادی است.
هجرت نبوی در نگاه شیخ محمد غزالی، نه یک رخداد تاریخی بلکه الگویی زنده برای ساخت امت، تجدید ایمان و تحقق رسالت الهی است؛ الگویی که با نگاهی راهبردی و تربیتی، دعوتگران را به تحولی درونی و بیرونی فرامی‌خواند و آینده را نه با تحلیل مادی، بلکه با یقین به وعده‌های الهی معنا می‌کند.
پیامبر اسلام با هوشیاری هرچه تمام اوضاع و شرایط نابسامان مسلمانان در مکه را زیر نظر داشت و همزمان در باره آن سرزمینی که می‌خواست به آنجا هجرت نموده و در آن، دولت مورد نظرش را تأسیس و شریعت الهی را در آن جا پیاده نماید؛ آن سرزمینی که قرار است از آنجا نور شریعت به جهان پرتوافکن شود، می‌اندیشید.
در روزگار ما، بیش از هر زمان دیگری نیازمند آن هستیم که نگاه خود را به مجموعه‌ای از مفاهیم اسلامی بازبینی و ژرف‌کاوی کنیم، این مفاهیم را تجزیه و تحلیل نماییم، ارزش‌های محوری و جوهری آنها را استخراج کرده و سپس از نو در چارچوبی معرفتی، روشی و مقاصدی بازتعریفشان کنیم؛ تا بتوانیم پیام، کارآمدی، دقت و واقع‌گرایی این مفاهیم را احیا سازیم.
گفته می‌شود، سیاه‌ترین و عمیق‌ترین لحظات تاریكی شب، درست قبل از موعدی است كه قرار است نخستین شراره‌های نور سحرگاهی، جلوه‌گر شود. این مفهوم را مردم ایران به خوبی در ساعات ابتدایی بامداد 3تیرماه و در كشاكش نبرد با دشمن صهیونی به عینه مشاهده كردند، زمانی كه در سخت‌ترین شب حملات ناجوانمردانه اسراییلی‌ها، خبر درخواست و پذیرش آتش‌بس از سوی امریكا و اسراییل منتشر شد را روی صفحه گوشی‌هایشان دیدند.
بزرگان حوزه اندیشه و تفكر از قدیم‌الایام تا به امروز معتقدند در هر رخداد تلخ و گزنده و دردآور هم می‌توان رگه‌هایی از نكات ارزشمند را جست‌وجو كرد. انگار این ذات دیالكتیك هستی است كه در بطن رخدادهای تلخ و مصیبت‌بار و تاریك، نشانه‌هایی از نور، همبستگی و انسجام را نیز نمایان می‌كند.
در حالی‌که بسیاری از مردم هر ساله هجرت را به‌عنوان خاطره‌ای شیرین و نوستالژیک گرامی می‌دارند، خردمندان و صاحبان اندیشه آن را پیروزی بزرگی برای جامعه‌ی مؤمنان می‌دانند؛ گامی در جهت رهایی از ظلم و بندگی، به‌سوی آزادی و کرامت انسانی. این هجرت سرآغاز مرحله‌ای تازه از نبرد میان ایمان و کفر، و حق و باطل بود؛ به‌گونه‌ای که به نقطه عطفی تاریخی برای مسلمانان تبدیل شد و مبدأ تاریخ‌نگاری آنان گردید.
منظومه ایران در تاریخ به چه سمت و سویی حرکت می‌کند؟ چند راه و چند مسیر در برابر ایران قرار گرفته است؟ در مواجهه با یک چنین پرسش‌هایی که اگزیستانس و وجود انسان ایرانی را در چنین برهه‌ای مخاطب قرار می‌دهد، شاید راهنمایی‌های هیچ چهره‌ای به اندازه یک استاد فلسفه راهگشا نباشد. بیژن عبدالکریمی از جمله اساتید فلسفه‌ای است که علی‌رغم همه بی‌مهری‌ها، اخراج‌ها و دور شدن از دانشجویان و کلاس‌هایش همواره بر امر ملی در خصوص ایران تکیه داشته است.
در هفته‌ای كه گذشت، تنش‌ها میان ایران و اسراییل وارد مرحله جدیدی شد و همزمان با ادامه درگیری‌ها، گمانه‌زنی‌هایی ادعایی مبنی بر ارسال پیام‌هایی از سوی واشنگتن درباره بازگشت ایران به گفت‌وگوهای مسقط منتشر شد. اگرچه دریافت چنین درخواست‌هایی به تایید مقامات دستگاه دیپلماسی كشورمان رسید، تهران اما صریحا اعلام كرده تا زمانی كه حملات تجاوزكارانه اسراییل ادامه دارد، هیچ گفت‌وگویی با امریكا نخواهد داشت.
به سرزمین ما تجاوز شده است. متجاوز کشوری است که در طول حیات 80ساله خود بر پایه تجاوز و کشتار برپا مانده است. در تمام این سال‌ها دولت اسرائیل به هیچ‌یک از معاهدات بین‌المللی متعهد نمانده و هرگاه خواسته آنها را سراسر نقض کرده است. آخرین نمونه وحشتناکش آن جنایت علیه بشریت است که در غزه در پیش چشم همه جهان وقیحانه مرتکب شد.
کپی رایت © 1405 پیام اصلاح . تمام حقوق وب سایت محفوظ است . طراحی و توسعه توسط IslahWeb