حقوق دوگانه شهروندی شامل حقوق فردی و جمعی یا (قومی) است که حقوقدانان، فعالان و پژوهشگران ایرانی کمتر به شق دوم آن پرداخته‌اند. به گفته یکی از دانشجویان کارشناسی ارشد دانشگاه شهید بهشتی – که چندی پیش برای تدوین پایان نامه خود در این زمینه به من مراجعه کرده بود – در زبان فارسی در این مورد به چیز دندانگیری دست نیافته است. لذا می‌کوشم این مفاهیم را باز کنم. اما پیش از آن لازم می‌دانم برخی از واژگان و اصطلاحاتی را مرور کنم که به این بحث مربوط است یا در بحث‌های مربوط به قومیت‌ها با قدری آشفتگی همراه است.
در جهان متغییر امروزی، تحول و تغییر رمزی از رموز ماندگاری و بقاء در جهان به سرعت در حال تغییر است، و هر آنکه از این اصل غافل ماند، جایگاه شایسته ای نمی تواند در جامعه و اجتماعی که برای زیستن گزینش کرده است داشته باشد. سرعت تغییر در همه ابعاد زندگی بشر امروزی اعم از فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی و سیاسی به وفور مشهود و محسوس است، و هیچ فرد، اجتماع و یا جامعه ای نمی تواند خود را مستثنی از این قاعده بداند چه بسا که اگر تن به این تغییر داده نشود ممکن است حقوق طبیعی زندگی فردی نیز آسیب های جدی ببیند.
انتخابات 14 آبان آمریکا مورد توجه بسیاری از رسانه‌های خبری معتبر جهان قرار گرفته است. وضعیت سیاسی اقتصادی آمریکا برای همه کشورهای جهان دارای اهمیت است سونامی اقتصادی و بعد از آن سونامی سیاسی این کشور 300 ساله تأثیرات زیادی بر اقتصاد و سیاست بین‌الملل ایفا می‌کند تأثیرات سیاسی آن منطقه استراتژیک خاور میانه را بیش از پیش به چالش می‌کشد برای همین هم حاکمان و سیاستمداران این منطقه با ژست‌ها و موضع گیری‌های سیاسی و منطقه‌ای سعی بر تأثیر گذاری بر این انتخابات در جهت منافع خود و کشور خود دارند. البته اینکه این نوع بمباران رسانه‌ای و سیاسی تا چه اندازه بر مردم آمریکا و آراء ایالتی و الکترال آن کشور موضوع پیچیده‌ای است که هنوز قابل توضیح وتوجیه کامل نیست. دو حزب جمهوری خواه و دموکرات که مک کین و اوباما برای رسیدن به قدرت بر آن سوار هستند عملکردهای مختلف و مشابه زیادی در عرصه بین‌المللی و داخلی آمریکا داشتند.
همه چیز با کندن تو از خودت، از زندگی‌ات و از همه علاقه‌هایت آغاز می‌شود. مگر نه در شهرت ساکنی؟ سکونت، سکون؟ حج، نفی سکون، زندگی چیزی که هدفش خودش است یعنی مرگ که نفس می‌کشد، حج، بودن تو را که چون کلافی سر در خویش گم کده است، باز می‌کند، این دایره بسته، با یک " نیت انقلابی "، باز می‌شود، افقی می‌شود، راه می‌افتد، در یک سیر مستقیم، هجرت به سوی ابدیت، به سوی دیگری، به سوی " او"
هجرت از خانه خویش به "خانه خدا"، "خانه مردم"!
امروز: اگر در بررسی جایگاه آزادی در اسلام به جستجوی کاربرد لفظ آزادی و یا معادل‌های آن در متون اسلامی بسنده کنیم راه خطا رفتهایم، آزادی یک مفهوم و مقوله جدید است بنابراین در بررسی نسبت دین و آزادی به مفهوم جدید نباید خود را محدود به بحث واژه شناسی کنیم. به گزارش سایت امروز محسن آرمین که به مناسبت روز آزادی بیان در انجمن اسلامی دانشجویان پردیس دانشکدههای فنی با موضوع نسبت "اسلام و آزادی از نظر قرآن" سخن میگفت،با بیان این مطلب تاکید کرد: در گذشته آزادی در معنایی متفاوت با معنای جامعه شناختی و امروزین آن نبود. این واژه در زبان فارسی و عربی عمدتاً به دو معنای حقوقی یعنی آزادی در برابر بردگی و معنای اخلاقی یعنی آزادگی و شرافت و بزرگی به کار رفته است.
نویسنده: مهدی معتمدی مهر
پیش‌گفتار:
اگرچه در دوازدهم آذر 1358 طی یک همه‌پرسی سراسری، قانون اساسی اول نظام جمهوری اسلامی ایران به تصویب اکثریت عظیمی از ملت ایران رسید، اما حکایتی که در پس تهیه و تدوین این سند جریان داشت، هنوز پس از بیست و نه سال قابل تامل به نظر می‌رسد. واقع امر آن است که در بحبوحه‌ی پیروزی سریع و باورنکردنی نیروهای انقلابی بر نظام سلطنتی مطلقه‌ی پهلوی و در حکم انتصاب آقای مهندس مهدی بازرگان به مقام ریاست دولت موقت که در تاریخ 15 بهمن 1357 در مدرسه‌ی علوی قرائت شد، چند ماموریت به عهده‌ی دولت نوپا نهاده شد که از جمله می‌توان به " انجام رفراندوم و رجوع به آرای عمومی ملت درباره‌ی تغییر نظام سیاسی کشور به جمهوری اسلامی و تشکیل مجلس موسسان از منتخبین مردم جهت تصویب قانون اساسی نظام جدید "1 اشاره داشت.
خداوندگار هستی انسان را در اصل خلقت ترکیبی دوگانه بخشید. خاک را ماده اولیه‌ی آفرینش او قرار داد «ولقد خلقنا الانسان من سلالة من طین» و بعد از طی مراحلی از اندازه‌گیری و جدا کردن و تصویر بخشیدن «هو الله الخالق البارئ المصور» از روح خود در او دمید. «و نفخت فیه من روحی». و بدین ترتیب انسان موجودی است که از جهتی تمایل به زمین و ماده دارد و از دیگر سو تعالی‌طلب و خدائی است بدین خاطر در جهان هستی بر سایرین ویژه و ممتاز گشت و صاحب کرامت شد. «ولقد کرمنا بنی آدم».
دین اسلام دین وحدت و اتحاد است و همه شعارها و برنامه‌‌هایش به نوعی بر این مقوله دلالت می‌کنند. البته وحدت و اتحاد نه به معنای یگانگی اجباری از نوع متحداللباس شدن و یک فکر و یک سلیقه و یک اندیشه داشتن است. بلکه بازگشت به اصول مشترک و مبادی کلی است که اسلام بر آنها تاکید کرده و همه مسلمین و همه انسان‌ها در آنها مشترکند، امروز هیچ‌کس منکر وجود اختلاف تفکر و سلیقه یا حتی اختلاف احکام در بین مذاهب مختلف اسلامی نیست و در صدر اول تاریخ اسلام و حتی دوره تابعین و پیشوایان مذاهب اختلاف قرائت و دیدگاه‌ها در جامعه اسلامی وجود داشته است. اما هرگز این اختلافات موجب رویارویی و نقشه‌ها و دسیسه‌ها و تخریب‌ها نشده است ولی متاسفانه از زمانی که مذهب ابزاری در دست قدرتمندان جهان قرار گرفت، پیروان شاخه‌های مختلف یک دین چنان به جان هم افتادند که هر یک حذف دیگری را از صحنه به عنوان جهادی مقدس می‌دانستند و عبادتی بزرگ برمی‌شمردند که متاسفانه خاطرات و نکات سیاه آن در طول تاریخ بر صفحه اذهان بر جای مانده است.
کتاب ما و جهان نیچه‌یی که مجموعه مقالات دکتر بیژن عبدالکریمی است، بهانه‌یی شد که در باب نسبت روشنفکری با جهان پیرامون و رسالتش با دکتر سروش دباغ به گفت وگو بنشینیم. دکتر دباغ از منظر تحلیلی به این موضوع پرداخته است. آنچه در پی می‌آید حاصل این گفت وگو است.
کپی رایت © 1405 پیام اصلاح . تمام حقوق وب سایت محفوظ است . طراحی و توسعه توسط IslahWeb