سایت رسمی جماعت دعوت و اصلاح

غزه امروز فراتر از مرزها و گرایش‌های سیاسی، نماد یک فاجعه انسانی و آزمون وجدان جهانی است. بیش از دو میلیون انسان در محاصره‌ای طولانی، با بمباران‌های مکرر، نابودی زیرساخت‌ها و محرومیت از نیازهای اولیه، هر روز میان مرگ و زندگی دست‌وپا می‌زنند. قربانیان این بحران نه «تلفات جانبی» بلکه هدف یک سیاست سازمان‌یافته تنبیه جمعی هستند. کمک به غزه، حمایت از حق حیات و کرامت انسانی است، نه جانبداری سیاسی؛ بی‌تفاوتی در برابر این رنج، به معنای مشارکت در خاموشی وجدان بشریت است.

در زبان کردی، واژه‌ی «چیا» به معنای کوه یا کوهستان است، و در معنایی وسیع‌تر، به بلندی، استواری و شکوه نیز اشاره دارد. نام «چیاکو» که از همین واژه ریشه گرفته، به معنای «کوه کوچک» است و اغلب در میان خانواده‌های کُرد به عنوان نام کوچک‌ترین پسر خانواده به کار می‌رود.

در هیاهوی پرشتاب دنیای امروز، صدایی باید باشد که در میان امواج پرهیجان اطلاعات، راه را از بیراهه، و حقیقت را از دروغ بازشناسد؛ و این صدا، صدای خبرنگار است. خبرنگار نه تنها ناقل رویدادهاست، بلکه وجدان بیدار جامعه، صدای بی‌صدایان و حافظ عدالت و شفافیت است.

در میان همه‌ی هیاهوهای دنیا، گاهی یک اتفاق، یک انتخاب، یک انسان کافی‌ است تا انسانیت دوباره معنا شود. گاهی انسان‌هایی از میان ما عبور می‌کنند که بودنشان برکت است و رفتنشان پیام. «دلشاد»، نه فقط یک قهرمان، بلکه معلمی بود از تبار انسان‌های والا؛ از آن‌ها که در سکوت، می‌سازند، می‌بخشند و می‌مانند.

پیوند میان قرآن، به عنوان متنی ارتباطی، و نظریه‌های نوین ارتباطات، می‌تواند افقی تازه در تحلیل رسانه‌های دینی بگشاید؛ تحلیلی که از بلاغ مبین آغاز می‌شود و به رسانه‌ی مسئول و مؤمنانه ختم می‌گردد.

پرسش از امکان‌پذیری تشکیل امت در دنیای مدرن، مستلزم درک عمیق‌تری از ماهیت انسان و نیازهای فردی و جمعی اوست. بر اساس یافته‌های انسان‌شناسی، انسان موجودی ذاتاً اجتماعی است.

در واکنش به اظهارنظر اخیر احمد زیدآبادی درباره منتفی‌بودن تشکیل کشور مستقل فلسطینی، عبدالسلام میهن‌دوست با نگاهی تاریخی و انتقادی، این دیدگاه را ساده‌انگارانه دانسته و با اشاره به ریشه‌های عمیق تراژدی فلسطین، تأکید می‌کند که ۷ اکتبر نه علت، بلکه نتیجه‌ی دهه‌ها اشغال، سرکوب و خیانت‌های پنهان و آشکار به آرمان فلسطین است.

استرداد لایحه‌ی «مقابله با انتشار محتوای خلاف واقع در فضای مجازی» تنها هشت روز پس از ارسال آن به مجلس، نشانه‌ای از شنیده‌شدن صدای مردم و نخبگان توسط دولت است؛ اقدامی که نه‌تنها امید به اصلاحات ساختاری و پاسخ‌گویی را زنده کرد، بلکه خواسته‌های عمومی درباره‌ی رفع فیلترینگ و آزادی بیان را بار دیگر به کانون توجه بازگرداند. این تصمیم، به‌زعم بسیاری از حقوقدانان، استادان دانشگاه و فعالان سیاسی، لحظه‌ای تاریخی در اتصال دولت و ملت و نمادی از شجاعت در بازگشت از خطای نهادینه تلقی می‌شود.

تصمیم دولت چهاردهم برای استرداد لایحه‌ی «مقابله با انتشار محتوای خبری خلاف واقع در فضای مجازی»، نه‌فقط یک عقب‌نشینی در برابر فشار افکار عمومی، بلکه آزمونی جدی برای سنجش پایبندی دولت به شعارهای انتخاباتی خود و اصل شفافیت در حکمرانی بود؛ اقدامی که از دید فعالان سیاسی و رسانه‌ای، می‌تواند به الگویی جدید در سیاست‌ورزی کشور بدل شود، جایی که صدای مردم نه نادیده، که شنیده و مؤثر تلقی می‌شود.

وقتی شعله‌های آتش جنگل‌ها را می‌بلعند، صدایی در دل کوه و دشت می‌پیچد؛ صدای قدم‌های بی‌ادعای فعالان محیط زیست که با دستانی خالی و دلی پُر از عشق، به دل آتش می‌زنند تا جان طبیعت را نجات دهند. این دلیران خاموش، با فداکاری‌شان، زمین را زنده نگه می‌دارند و نام‌شان در حافظه‌ی درختان و وجدان انسان‌ها جاودانه می‌ماند.