این مقاله به روایت دردناک زنی میپردازد که از خشونت همسرش رنج میبرد و خود را در آستانهی فروپاشی زندگی زناشویی میبیند. نویسنده پس از بازگویی ماجرا، خواننده را به تأمل، درنگ و جستوجوی راهی الهی و خردمندانه برای مواجهه با چنین موقعیتهایی فرامیخواند. دکتر هند عبدالله بر این باور است که هر زن و مردی در زندگی مشترک با آزمونی ویژه روبهروست و راه آرامش در شناخت ویژگیهای همسر، صبر، گفتوگوی مؤدبانه و توکل بر خداوند نهفته است. مقاله با توصیههایی عملی برای برخورد با شوهران تندخو ـ همچون حفظ آرامش، پرهیز از بحث در هنگام خشم و گفتوگو در زمان صفا ـ ادامه مییابد و در پایان با یادآوری دعای نبوی «اللهم إني أعوذ بك من الهمّ والحزن…» و فضیلت صبر، مخاطب را به پایداری و امید در برابر «قهر مردان» دعوت میکند.
متن در سوگ دکتر محمدطاهر عباسیراد، پزشک فرهیخته، مؤمن و نیکوکار مهابادی نوشته شده است. نویسنده با اشاره به ایمان، تعهد و روحیه انساندوستانهی او، وی را پزشکی دلسوز، یاریرسان نیازمندان و الگویی از خدمت خالصانه معرفی میکند. دکتر عباسیراد نهتنها در عرصهی پزشکی، بلکه در فعالیتهای فرهنگی و اجتماعی نیز نقش برجستهای داشت؛ از جمله همکاری با جماعت دعوت و اصلاح مهاباد و مشارکت در تأسیس جمعیت خیریهی نورافزا. او با طبابت رایگان، پرداخت هزینههای درمان بیماران بیبضاعت و برگزاری کارگاههای آموزشی، عمر خود را وقف خدمت به مردم کرد. درگذشت وی ضایعهای بزرگ برای جامعهی پزشکی، نهادهای مدنی و مردم مهاباد دانسته شده است.
زندەیاد استاد و مربی محمد احمد الراشد در این مقاله بر اهمیت تهذیب نفس و بازگشت به رشد اخلاقی در حرکت اسلامی معاصر تأکید میکند. او یاد مرگ، تدبر در زندگی پیامبران و مراقبه از دنیاگرایی را راهی برای پایداری، شجاعت و اصلاح جامعه میداند. روایتهای تاریخی و تصاویر شاعرانه در مقاله، درس عبرت و انگیزه عمل در مسیر دعوت را به خواننده منتقل میکند.
عراق در آستانه انتخابات پارلمانی چالشی برای ۳۲۹ کرسی است، بدون حضور جریان صدر که بیشترین کرسیها را در ۲۰۲۱ داشت. ائتلافهای شیعی نزدیک به ایران احتمالاً اکثریت را به دست میآورند، اما اختلافات داخلی میان آنها، بهویژه با هادی عامری و نوری مالکی، مهمترین چالش برای تشکیل حکومت آینده خواهد بود. در جبهه اهل سنت، محمد حلبوسی و دو جریان اصلی دیگر حضور دارند، اما نبود یک رهبری واحد و وضعیت اقتصادی محدودیت ایجاد میکند. کردها با حزب دموکرات و اتحاد میهنی همچنان نقش سوم را در پارلمان و کابینه خواهند داشت، هرچند اختلافات میان دو حزب کرد ممکن است تنشهایی بهوجود آورد. در مجموع، مشارکت پایین و ائتلاف شیعیان نزدیک به ایران بیشترین نفوذ سیاسی را خواهد داشت.
ترامپ در دورهی دوم ریاستجمهوری خود تلاش میکند با پایان دادن به جنگ غزه و توافق با حماس، نام خود را به عنوان رئیسجمهوری که موفق به حل منازعهی فلسطین-اسرائیل شده ثبت کند. او خود را ناجی اسرائیل معرفی میکند و توافق غزه را راهی برای دستیابی به «صلح گستردهتر» در خاورمیانه میداند. با این حال، صلح ترامپ بر اساس قدرت اسرائیل است و بدون حل ریشهای منازعهی فلسطین-اسرائیل، پایدار و همهجانبه نخواهد بود.
ضعف ایمان در میان بسیاری از مسلمانان یک واقعیت آشکار است و خود را در شکلهای مختلفی مانند ارتکاب گناهان، سختی قلب، کمتوجهی به عبادات، بیتأثیری از قرآن، غفلت از ذکر خدا و دلبستگی به دنیا نشان میدهد. عوامل این ضعف شامل دوری از محیطهای ایمانی، فقدان الگوهای صالح، ناآگاهی دینی، اشتغال به امور دنیوی و غفلت از آخرت است. درمان ضعف ایمان با بازگشت به یاد خدا، تدبر در قرآن، طلب علم شرعی، تنوع در عبادات، استمرار در اعمال نیک، جمع میان امید به رحمت و ترس از عدم قبول و توجه به مرگ و آخرت امکانپذیر است. هدف این اقدامات حفظ حدی از ایمان متناسب با رابطهی انسان با خداوند و افزایش خشوع و طاعت است.
ایمان حقیقی فراتر از حفظ دانستهها و ظواهر دینی است و نوری است که عقل، قلب و ارادهی انسان را هدایت میکند. ایمان نیرویی هدایتگر، محرک، بازدارنده و آرامشبخش است که مؤمن را به نیکیها سوق میدهد، از شرور بازمیدارد، امنیت روانی و اطمینان قلبی میبخشد و او را در سختترین شرایط ثابت و پایدار نگه میدارد. ایمان واقعی، تنها با عمل صالح و پیوند با خدا کامل میشود و سرچشمهی سعادت فرد و جامعه است، در حالی که فقدان آن، خلأی بزرگ در زندگی مسلمانان ایجاد میکند.
در پی اعطای جایزهی صلح نوبل به خانم «کورینا ماچادو»، ترامپ و کاخ سفید از تصمیم کمیتهی نوبل ابراز نارضایتی کردند. نویسنده با نگاهی انتقادی، این رویداد را نشانهای از سیاسی بودن جایزهی صلح نوبل میداند و کنایهآمیز مینویسد که اگر معیار صلح، عملکرد ترامپ باشد، او شایستهترین فرد است. در متن، فهرستی از سیاستهای ترامپ در حمایت از رژیم صهیونیستی و همراهی در «نسلکشی مردم غزه» آورده شده است؛ از وتوی قطعنامههای سازمان ملل و تهدید دادگاه لاهه گرفته تا سرکوب اعتراضات ضد جنگ و به رسمیت شناختن اشغال قدس و جولان. نویسنده نتیجه میگیرد که حقوق بشر و عدالت در نظام جهانی کنونی به شعاری تهی بدل شده و نظمی نوین بر پایهی «حق با زور است» شکل گرفته است. او در پایان آرزو میکند که رنج مردم فلسطین پایان یابد و ظلم ریشهکن شود.
در هفتم اکتبر ۲۰۲۳، رخدادی در شمال غزه روی داد که مسیر تاریخ معاصر فلسطین را دگرگون کرد. صاعقهای که از دل دههها مقاومت و رنج برخاست، ساختار مشروعیتی را که جهان برای «اسرائیل» ساخته بود، در هم شکست. پاسخ ویرانگر رژیم صهیونیستی به آن رویداد، اگرچه بهای سنگینی از جان و زیربنا گرفت، اما در برابر پایداری شگفتانگیز مردم فلسطین، چهرهی واقعی ستم را بر جهان آشکار ساخت. غزه، که گمان میرفت به زانو درآمده باشد، بدل به میدان بیداری وجدان جهانی شد؛ جایی که مقاومت، بار دیگر نه تنها بهعنوان واقعیتی میدانی، بلکه بهعنوان طرفی سیاسی در معادلات بینالمللی شناخته شد. اکنون، در آستانهی توافق و بازسازی، این پرسش پیشِروست که آیا میتوان از دل این ویرانی، افق تازهای برای آیندهی فلسطین گشود؟
بشارت در قرآن و سنت پیامبر ﷺ شامل خبرهای خوش و پاداشهای الهی برای مؤمنان و هشدار و عذاب برای گنهکاران است. پیامبران و جایگاههای ایشان مؤمنان عامل را به اعمال صالح تشویق و از ثوابهای آن بشارت میدهند، از جمله پاداش بزرگ، مغفرت، رضای خدا، ورود به بهشت، نعمتهای متنوع و ثبات قدم در راه خدا؛ همچنین بشارت به عذاب شامل عذاب قبر و قیامت برای کافران و منافقان است تا آنان را از گناه بازدارد. بدین ترتیب بشارت وسیلهای تربیتی و هدایتگر است که هم انگیزه عمل صالح ایجاد میکند و هم از رفتار نادرست جلوگیری میکند، و نشاندهنده رحمت، حکمت و عدالت الهی است.
کپی رایت © 1405 پیام اصلاح . تمام حقوق وب سایت محفوظ است . طراحی و توسعه توسط NamooDev