این نوشته ادای احترامی است به حاج حمید محمودپور، آموزگاری که رسالت معلمی را فراتر از انتقال دانش می‌دانست و با دانش، اخلاق، متانت و سلوک انسانی، نسل‌هایی از شاگردان را پرورش داد. نویسنده با بازخوانی خاطرات سال‌های تدریس او در سردشت، از شیوه‌ی اثرگذار وی در آموزش زبان عربی، کلاس‌های رایگان تابستانی و نقش پدرانه و تربیتی‌اش یاد می‌کند و تأکید دارد که بخش مهمی از مسیر زندگی و شخصیت او، وامدار تأثیر عمیق این استاد است. این یادداشت در نهایت، از مقام معلمانی تجلیل می‌کند که بی‌هیاهو عمر خود را وقف ساختن انسان‌ها می‌کنند و آثار نیکشان در زندگی شاگردانشان تداوم می‌یابد.
این مقاله نقش رسانه‌ها را در گذار خاورمیانه از منازعه مسلحانه به کنشگری مدنی و صلح پایدار بررسی می‌کند. نویسنده با تکیه بر نظریه‌های روزنامه‌نگاری صلح یوهان گالتونگ، تحلیل گفتمان انتقادی تئون ون‌دایک، امنیت‌زدایی مکتب کپنهاگ و بازنمایی استوارت هال، بر ضرورت تغییر «روایت منازعه» تأکید دارد. از این منظر، رسانه‌های حاکمیتی باید از امنیتی‌سازی مطالبات هویتی و فرهنگی فاصله بگیرند و رسانه‌های کردی نیز از رمانتیک‌سازی خشونت و میلیتاریسم عبور کنند. همچنین رسانه‌ها می‌توانند با بازسازی حافظه جمعی، تقویت چهره‌های مدنی و ایفای نقش دیده‌بان مستقل، زمینه گفت‌وگوی سیاسی، عدالت، برابری حقوقی و صلح پایدار را فراهم کنند. در نهایت، مقاله رسانه را نه صرفاً ناظر تحولات، بلکه یکی از میانجی‌های اصلی گذار از خشونت به سیاست‌ورزی مدنی می‌داند.
کپی رایت © 1405 پیام اصلاح . تمام حقوق وب سایت محفوظ است . طراحی و توسعه توسط IslahWeb