بانگخوازێکی کە دەیهەوێ لە بانگەشەی ڕێنماییدا جێگرەوەی پێغەمبەر(د.خ) بێت، پێویستە خاوەنی کۆمەڵێک تایبەتمەندی و ڕەچاوکەری بنەماگەلێک بێ کە پەیامەکەی کاریگەر و کارامە بێت
لە مانگی پیرۆزی ڕەمەزان ڕوو دەکەینە خوای گەورە، نوێژی سوننەتی زۆر دەخوێنین، چێژ لە پەرستش دەبەین و قوڕئان بە ڕادەیەکی زۆر دەخوێنینەوە. بۆ چوونە مزگەوت کەمتەرخەمی ناکەین، لە چاونەزەری خۆمان دەپارێزین؛ بەڵام لەگەڵ تەواوی ئەوانە دوای ڕەمەزان ئەو چێژەی کە لە عیبادەت دەمانچێشت، لەدەستی دەدەین و پێداگری لەسەر عیبادەت ناکەین و زۆربەی کاتەکان نوێژی بەیانی بە جەماعەت ناخوێنین. واز لە سوننەت و خوێندنەوەی قوڕئان دێنین
کاک سرووش ئیسلامی‌نیا، سه‌ره‌ڕای خه‌باتی شه‌ش ساڵه‌ی له‌گه‌ڵ نه‌خۆشییه‌کی ده‌گمه‌نی وه‌ک ئۆستێئۆسارکۆما که بووه هۆی بڕینه‌وه‌ی قاچ و گواستنه‌وه‌ی نه‌خۆشییه‌که بۆ سییه‌کان، بووه‌ته نموونه‌یه‌کی باوه‌ڕ و خۆڕاگری. ئه‌و نه‌ک ته‌نها گلەیی ناکات، به‌ڵکوو ئازاره‌که‌ی به «تاقیکردنه‌وه‌ی خوایی» ده‌زانێت و ئاواتی ئه‌وه‌یه نه‌خۆشییه‌که‌ی ببێته هۆی پێشکه‌وتنی زانست. هه‌ڵسوکه‌وتی وه‌ک ده‌ستنوێژگرتن پێش نه‌شته‌رگه‌ری و خه‌مخۆری بۆ هه‌ژاران له لووتکه‌ی ئازاردا، سرووشی کردووه‌ته نموونه‌یه‌کی ئه‌خلاقی له‌سه‌رده‌می ئێستادا.
دڵاوێزترین سەفەر، سەفەری مرۆڤە بۆ ناوەوەی خۆی؛ ئەگەر بەربەست هەبێ لەناو دڵتدا ئەی لەکوێ خوای گەورە گووڵی تێدا بڕوێنێ! عیرفان نە کۆتایی ژیانە و نە دابڕان، نە قڕبوونە و نە ونبوون، بەڵکوو دەسپێک و وێناکردن و گۆڕینی شوێنی نیشتەجێ بوونە بە زێد و نیشتمانێکی ڕەسەن، دژی ئەو واتە: کەوتنە ژێر ڕکێفی چەپڵی دووژمنی ناکۆتامان...
بە درێژایی مێژووی مرۆڤایەتی کۆمەڵگاکان لەگەڵ چەمکی نەزانیدا خەباتیان کردووە، نەک تەنها وەک نەبوونی زانین بەڵکو وەک بارودۆخێکی بەکۆمەڵ کە دەتوانێت تەواوی کۆمەڵگاکان و شارستانیەتەکان بەرەو چەقبەستوویی یان مەترسی ئاراستە بکات.
لە ناخ و دڵ و بیری هەموو باوەڕدارێ تاسەی دیداری جیلوەی جەماڵ بۆتە نزای سەر بەرماڵ، بەڵکوو ساتێک وچانێک بدا لە خزمەتی پەروەرێنی بێهاوتا، بەڵکوو دواجار زمان و گوێ بێنە گۆ و لە خەڵوەتی نیوەشەودا ئاواتی لەمێژینەی بێتە دی و لەم کەرنەواڵەدا دڵی پڕ لە شەوق و زەوقی بە تیشکی زێڕینی ئەستێرەکان نغرۆ ببێ و وێرای پیاسەیەک و هەناسەیەکی ڕوحی ئۆقرە بگرێ و بزرێنگێتەوە...!
هەر ساتێک پەروەرێنی بێهاوتا بەندەیەکی خۆی بە شایانی هاوڕێیەتی خۆی بینی، شەڕابی لوتف و سۆزی خۆی پێ ئەنۆشێ و دواجار ڕواڵەت و ناوەوەی لە ڕیا و دووڕوویی ژەنگ‌ئەسرین دەکات.
دوای لێکۆڵینەوەم لە تێڕوانین و پێناسەی چەندین دەروونناس و فەیلەسوفی وەکو (فڕانکڵ، یالوم، یۆنگ، فڕۆید، هایدگەر، فۆڵتێر، ئەمەل مەبروک، جۆن ماکواری، غەزالی، غاندی..هتد)، دەربارەی حەقیقەتی مردن و پڕۆسەی مردن و دڵڕاوکێی مردن، گەیشتمە ئەم پێناسەیە، بەنزیکەی کۆکراوەی ناوەڕۆکی کۆی پێناسەکانە.
نامت بماند تا ابد ای جان ما روشن ز تو
بیرمەندی گەورە مالیک بن نەبیی، سەبارەت بە پەیوەندیی شارستانیەت بە بەرهەمە شارستانییەكانەوە، دەستەواژەیەکی جوانی هەیە کە تیایدا دەڵێت: “پێوەری گشتیی لە پرۆسەی شارستانیەتدا، ئەوەیە کە شارستانیەت ئەو كیانەیە كە بەرهەمەكانی دێنێتە كایەوەوە
کۆپی ڕایت 1405 په‌یامی ئیسلاح. ھەموو مافێکی ئەم ماڵپەڕە، پارێزراوە. ئامادەکردن و په‌ره‌پێدان لەلایەن IslahWeb