ماڵپه‌ڕی فەرمی جەماعەتی ده‌عوەت و ئیسلاح

کۆچکردن یەکێک لەو ڕووداوە گرینگ و هەستیارەیە کە ڕەوتی مێژووی مرۆڤایەتی گۆڕی و وانە و چیرۆکی پڕبایەخی تێدایە کە بۆ ئەم کەسەی کە بەدوای ئامۆژگاری و وانەدا دەگەڕێ کە هەندێک لەوان دەگێڕمەوە.

عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلَامٍ ، قَالَ : لَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ؛ أَوَّلَ شَيْءٍ تَكَلَّمَ بِهِ أَنْ قَالَ : " يَا أَيُّهَا النَّاسُ، أَفْشُوا السَّلَامَ، وَأَطْعِمُوا الطَّعَامَ، وَصَلُّوا بِاللَّيْلِ وَالنَّاسُ نِيَامٌ؛ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ بِسَلَامٍ "( ترمذی/2485؛ ابن ماجه/1334)

ماوەیەكە لە ناوەندە سیكۆلارە دژە ئاینییە عەڕەبییەكاندا، هەندێك بابەت لەسەر حوكمی باڵاپۆشیی ئافرەت بڵاو دەكرێتەوە و گومان لەسەر واجببوونی دروست دەكرێت. پێم وایە هۆكاری بنەڕەتیی بریتییە لە دژایەتی ئیسلام‌ و تەشەنەسەندنی دیاردەی باڵاپۆشیی.

ئەم كاروانە، نەسیمە بۆ قامكی تایفۆن، باڵە بۆ هەڵۆی ترۆپكی هەزار كوێستانی، پڕ هاژە و بەرامەوبۆن، لە عومەرەوە هاتووە و سدیق زەردەی لەسەر ناوە، پێ بە پێی هەنگاوی بەدر، دژی ملیۆن ماچی غەدر

پرس و بابه‌ته‌ كۆمه‌ڵایه‌تى و خێزانییه‌كان له‌ هه‌ر كۆمه‌ڵگه‌یه‌كدا له‌ گه‌رمترین و گرنگترین پرس و بابه‌ته‌كانن و زۆرترین قسه‌ و مشتوڕیان له‌سه‌ر ده‌كرێت، هه‌روه‌ك چۆن له‌ باشترین و دیارترین پێوه‌ره‌كانى ناسین و ئاشنابوون به‌ تاك و خێزان و كۆمه‌ڵگه‌كانن و سه‌نگى مه‌حه‌كن بۆ هه‌ڵسه‌نگاندنى ئه‌و كۆمه‌ڵگه‌یه‌ و مرۆڤه‌كان له‌و ژینگه‌یه‌دا.

«عَنْ كَعْبِ بْنِ عِيَاضٍ قَالَ : سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: " إِنَّ لِكُلِّ أُمَّةٍ فِتْنَةً، وَفِتْنَةُ أُمَّتِي الْمَالُ "حَسَنٌ صَحِيحٌ» (ترمزی/٢٣٣٦)

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "الْإِيمَانُ بِضْعٌ وَسَبْعُونَ - أَوْ: بِضْعٌ وَسِتُّونَ - شُعْبَةً، فَأَفْضَلُهَا قَوْلُ: لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، وَأَدْنَاهَا إِمَاطَةُ الْأَذَى عَنِ الطَّرِيقِ، وَالْحَيَاءُ شُعْبَةٌ مِنَ الْإِيمَانِ". (موسلیم/٣٥- بوخاری/٩- ترمزی/٤٦٧٦)

كتێبی خوا سه‌باره‌ت به‌ قه‌ومی ئیسڕائیل بۆمان ده‌دوێ، كاتێك كه ئه‌وان موعجیزه‌ی حه‌زره‌تی موسا(سه‌لامی خوای له‌سه‌ر بێ)یان دیت، خوای گه‌وره‌ فه‌رمانی پێ كردن كه مه‌نگایه‌ك بكوژنه‌وه‌ و پاشان به‌شێك له‌ گۆشته‌كه‌ی له‌ ته‌رمی كوژراوه‌كه‌ بده‌ن، خوای گه‌وره مردووه‌كه‌ی‌ زیندوو كرده‌وه‌ و ئه‌ویش نێوی بكوژه‌كه‌ی پێ گوتن.

لە “ابن مسعود“ (رحمەاللە) گێڕاوەتەوە کە پێغەمبەر (س) فەرمووی: «من قرأ حرفًا من کتاب الله فله به حسنة، والحسنة بعشر أمثال‌ها، لا أقول الم حرف، ولکن: ألف حرف، ولام حرف، ومیم حرف». (ترمذی: حسن صحیح غریب)

سپاس و ستایش بۆ زاتی پاکی پەروەردگاری خاوەنی سۆز و بەزەیی، دروود و ڕەحمەتی خودای دڵۆڤان وەک ڕێژنە بارانی بەهار بڕژێت بەسەر پێغەمبەری نازدار و خۆشەویستمان و هەموو بنەماڵەی بەڕێزیان و هاوەڵانی و شوێنکەوتووانی تا ڕۆژی دوایی.