إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ

إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ

سایت رسمی جماعت دعوت و اصلاح

مقالات

  • ذهن شاعر با استعداد خود را در سنت متعالی می‌شود. الیوت مانند ویمستات و بردسلی تلاش می‌کند شعر را تعریف کند، بدون این‌که به شخصیت شاعر متوسل شود. او ادعا می‌کند که انکار شاعر واکنشی در برابر کیش شخصیتی رمانتیک است که تا حدی مسئول رشد انتقادات بیوگرافی‌گرایانه بود. با این وجود، توصیف‌های الیوت از شخصیت بی‌نظیر شاعرانه، نقش‌های زیادی را از رمانتیسم گرفته است

    نویسنده:
    توبین سیبریس
  • ساختارگرایی وجود دارد، لوی استراوس در سایۀ روسو ادعا می‌کند که انسان‌ها به طبیعت تعلق دارند و شالوده‌شکنی نخستین کار خود را به عنوان چالشی برای ساختارگرایی به ویژه در برابر انسان‌شناسی ساختاری لوی استراوس ارائه می‌دهد. دریدا، کتاب گراماتولوژی را به انتقادی از «عصر روسو» یعنی عصر انسان‌شناسی اختصاص داده است كه در آن مفهوم انسان به عنوان مقوله‌ای توضیحی به بیشترین قدرت خود می رسد.

    نویسنده:
    توبین سیبرز
  • از زمان باز شدن هر سوال «نوشتن چیست؟» به عنوان مثال، از بسته شدن خود شواهد دور می‌شود و نظامی از مخالفت‌ها ایجاد می‌شود، دانش از نظر دریدا لزوماً به صورت اشتباه در می‌آید. اما تشخیص خطای او یک قضاوت اخلاقی است، نه یک قضاوت در مورد واقعیت، زیرا دریدا نه به «واقعیت» مخالفت بلکه به ماهیت زبانی آن توجه دارد. تعریف وی از خطا به این بحث روسوگرایانه بستگی دارد

    نویسنده:
    توبین سیبرز
  • اگرچه با وجود فراگیر شدن بیش از حد طلاق در جامعه، هنوز هم وقتی با خبر جدایی کسی از دوستان یا آشنایان‌ام مواجه می‌شوم، دچار اندوهی عمیق می‌گردم از این‌که چرا رابطه‌ای به‌چنان بن‌بستی رسیده که راه‌چاره‌ای جز طلاق پیش‌روی آن دو آدم نبوده است،

    نویسنده:
    نسیبه سبحانی
  • سخن گفتن فرایندی ارتباطی است که طی آن پیامی از گوینده به مخاطب منتقل می‌شود. گفت‌وگو به معنی تبادل کلام بین دو طرف است و خلاف جدل که خصومت در آن شرط اساسی است، در گفت‌وگو هیچ ضرورتی ندارد که همراه با خصومت بین طرفین باشد؛ بنابراین رعایت اخلاق از ویژگی‌های یک گفت‌وگوی مفید است.

    نویسنده:
    دکتر محمد جهانگیری‌اصل- دکتر محمد صابر تیموری
  • مطلبی که می توان در این باب مطرح نمود، این حدیث صحیح مشهور است: صُومُوا لِرُؤیَتِه وَ اَفطِرُوا لِرُؤیَتِه،فَاِن غُمَّ عَلَیکُم فَاقدِروا لَهُ: با رؤیت هلال ماه روزه بگیرید،و با رؤیت آن افطار (عید) کنید،و اگر آسمان ابری و تیره باشد روزهای ماه شعبان را بشمارید. و در لفظ دیگری آمده است: مطلبی که می توان در این باب مطرح نمود، این حدیث صحیح مشهور است: صُومُوا لِرُؤیَتِه وَ اَفطِرُوا لِرُؤیَتِه،فَاِن غُمَّ عَلَیکُم فَاقدِروا لَهُ: با رؤیت هلال ماه روزه بگیرید،و با رؤیت آن افطار (عید) کنید،و اگر آسمان ابری و تیره باشد روزهای ماه شعبان را بشمارید. و در لفظ دیگری آمده است: فَاِن غُمَّ عَلَیکُم فَاکمِلُوا عِدَّة شَعبَانَ ثَلاثِینَ: اگر آسمان ابری و تیره باشد سی روز ماه شعبان را تکمیل کنید.

    نویسنده:
    دکتر یوسف قرضاوی
  • مسئله‌ی آزادسازی مسجد الاقصی یکی از مهمترین موضوعات دینی است که صدها میلیون مسلمان در سراسر جهان را به خود مشغول داشته و هر جوان مسلمانی به‌ویژه جوانان فلسطین که طعم تلخ مشکلات و رنجهای تحمیل‌شده از سوی اشغالگران اسرائیلی را چشیده‌اند، رویای تحقق آن را در سر می‌پرورانند؛ بدون تردید شخصیت فرمانده‌ی بزرگ اسلام، صلاح‌الدین ایوبی

    نویسنده:
    حسن مختار
  • غزه، پاسبان شرف!

    29 اردیبهشت 1400

    سرشت ظالمانه، اشغالگر و جنایت‌پیشه صهیونیسم، بار دیگر بر صفحه‌ی غزه جلوی چشم جهانیان، به رقص شوم غرور و خونریزی مشغول است و از حلقوم پلیدش، توپ و گلوله و موشک، استفراغ می‌کند و جهانیان را به تهوع مبتلا کرده است! دندان‌های خونین این کفتار هار زنجیر پاره کرده، تجلی واقعی نیروی اهریمنی هستی و کنار رفتن پرده از ظرفیت فسادپذیری انسان و آمادگی درونی او برای تبدیل به نماد رذیلت و حقارت است! اگر فلسطین و غزه نبود کجا می‌شد

    نویسنده:
    جلیل بهرامی‌نیا
  • سال ١٣٩٤ بود که با مجله‌ی «اندیشه اصلاح» همکاری می‌کردم و آن زمان دبیر سرویس «گلگشت و تماشا» بودم و از طرف سردبیری برای بررسی و پیگیری پرونده‌ی «ابوالاعلی مودودی» در شماره شش مجله و انجام برخی مصاحبه‌ها با شخصیت‌ها و طلّاب ایرانی تحصیل‌کرده آن زمان در پاکستان که با مودودی دیدارهایی داشته و یا در جلسات درس وی شرکت کرده بودند...

    نویسنده:
    جهاندار امینی
  • “سَرَک”کشیدنی بِمَعنی(و مرادِ)”سـائِـح” : روان شدن، جهان گردی، قابلیتِ ذوب شدن، گداختن، پوششِ مُخَطَّط، روزه دارِ ملازمِ مسجد، پاره پاره شدن.. امام مودودی آورده است:” تعدادِ زیادی از صحابه و تابعین، “سائِحات” را، “صائِمات” معنی کرده اند..

    نویسنده:
    سیدهدایت فخرالدینی