این روزها، بر بال رسانه برخی خبرگزاریها، خبری همرسانی شد که گرچه، در ظاهر رخدادی کوچک اما در فحوا، دستاوردی بزرگ برای ایرانزمین و بهویژه شهر شهیدم-سردشت-است که حدود چهاردهه قبل(٧ تیرماه ١٣٦٦ ه،ش)، آماج بمباران شیمیایی قرار گرفت و بیش از نصف جمعیت وقت شهر(٨٠٢٤) شهید و مصدوم برجای گذاشت و ورای آن، دهها مسٲلهی محیطی و آسیب اجتماعی و روانی و... دیگر نیز با خود آورد!
یکی از این گزارهها که شاید بیشترین همدلی را میان مردمان از هر دین، رنگ و نژاد و فیلسوفان برانگیزد این گزاره است: ـ «کشتن کودکان نادرست است.»
ما از ظلم و بیعدالتی، دروغ، نفاق، نژادپرستی و معیارهای دوگانهی آنها متنفریم.( الجزیره)
37 روز است که غرب توسط رژیم صهیونیستی در برابر دیدگان جهانیان با توحّش تمام مشغول ژنوساید( نسلکشی) مردم غزّه است. تا لحظهی نگارش این یادداشت ١١ هزار و 108 نفر شهید شده (هشت هزار نفر آنها زن و کودکاند) و حدود 3500 نفر نیز زیر آوار ماندهاند.
نگاهی از دریچه فلسفه اخلاق بر آنچه این روزها بر كودكان فلسطینی میگذرد
مدتی بود مباحثی را از لحاظ معرفت شناختی بررسی میکردم کە پیامدهای مهمی به همراه داشتند و این پیامدها، اتحاد و یکدلی عمیقی در بین مسمین ایجاد میکردند و ما را از تفرقه و اتهامات بی اساس دور میکردند و این اتحاد، دوست را خوشحال و دشمن را مایوس میکند.
با مشاهدهی سخنان و عملکرد اهل غزّه آثار بزرگ تربیت ایمانی و اسلامی در آنان دیده میشود. کودکانی که همچون مردان بزرگ سخن میگویند. شیرزنانی که خاطرهی خنسا(رض) را زنده میکنند. شهیدان جوانی که ما را به یاد مصعب بن عمیر(رض) میاندازند. مایلم همچنان که جوانب سیاسی قضیه را تحلیل میکنیم، گوشهی چشمی به آثار گرانبهای تربیتی آن نیز داشته باشیم.
مصر بیش از هر کشور دیگری در جهان، مسؤولیت مستقیم - مذهبی، تاریخی، اخلاقی، ملی و سیاسی - را در قبال جنایاتی که رژیم صهیونیستی به دلایل بسیاری علیه مردم ما در غزّه انجام میدهد بر عهده دارد که مهمترین آنها عبارتند از:
ادامهی اشغالگری و گذشت 28 روز از نسلکشی مردم غزّه در برابر دیدگان جهانیان با فرماندهی و مدیریت آمریکا و بازیگریِ فرزند نامشروعش(رژیم صهیونیستی) و همراهی و حمایت آشکار متحدان غربیاش، دلِ هر انسان آزاده و عدالتطلبی را به شدت جریحهدار کرده است.
کپی رایت © 1405 پیام اصلاح . تمام حقوق وب سایت محفوظ است . طراحی و توسعه توسط IslahWeb