سایت رسمی جماعت دعوت و اصلاح

در حال حاضر آنچه فقدان و غیبت آن در درگیری‌های اخیر بین روسیه و اوکراین مشهود است عدم بهره‌گیری روسیه به عنوان کشور مهاجم از شیوه عملیات و جنگ روانی و نرم است. روسیه با دستپاچگی و عصبانیت فاقد دوراندیشی و خردورزی در باتلاقی افتاد که حلقۀ گمشدۀ آن عدم بهره‌گیری از قدرت جنگ نرم است. پوتین نه افکار عمومی جهان، نه افکار عمومی اوکراین و نه افکار عمومی کشور خود را برای این تهاجم آماده نکرده بود.  

قدرت نرم (soft power) تهدید نرم و جنگ نرم نوعی عملیات روانی و تبلیغاتی است

بَهار، یا به‌صورت متداول باهار، فصل اول از فصلهای چهارگانۀ سال. 

فرهنگ اصطلاحات نجومی بهار را چنین تعریف کرده است: «فصل اول از چهار فصل سال شمسی، یعنی هنگامی که آفتاب در بروج حمل، ثور، جوزا، مطابق با ماههای فروردین، اردیبهشت، خرداد باشد، به معنی ربیع عربی» (نک‍ : مصفا، ۹۳). 

ایرانیان باستان برای زمان، اوج و منزلتی مینوی قائل بودند و در لحظه‌به‌لحظۀ آن به نیایش می‌پرداختند. آنها اعتقاد داشتند که حرکت خورشید و ماه اساساً برای روشن‌سازی جهان و رشددادن به همۀ زاییدنیها و روییدنیها

صدای پای بهار، خواب و خیال خزان را بر می‌آشوبد و بوی بیداری و حرکت بهار، عالم را فرا می‌گیرد. نسیم از خواب بر می‌خیزد. خاک، تکان می‌خورد و آزادی جان تازه‌ای می‌گیرد. نبض باغچه می‌تپد و درختان به تولدی دوباره فرا خوانده می‌شوند. زمین، بار سنگین خویش را وا می‌نهد و آسمان، خورشید درخشانش را ارزانی زمین می‌کند... و بهار می‌آید.

خوب که می‌نگری، درمی‌یابی جنبش و حیات دوباره طبیعت، از طراحی عظیم و هنرمندانه‌ای، حکایت می‌کند. گویی جهان آفرینش، چون کتابی گشوده، به هر زبانی سخن می‌گوید

بیایید در بهار طبیعت، اندیشه‌هایمان را نیز بهاری کنیم. چه خوب است بر صفحه دلمان بنویسیم که نوروز یعنی؛ روزهای نو، روزهای طور دیگر زندگی کردن، متفاوت نگاه کردن، روز دیگری برای مشغول شدن به آنچه دل مشغولیمان نبوده است؛ روز دیگری برای سپاسگزاری در مورد هر آنچه شکرش را نکرده ایم.بهار، طرب انگیز و پر نشاط از راه رسید و با دستان نوازشگرش طبیعت خفته را از خواب بیدار کرد. طبیعت پس از دوره افسردگی و خمودی زمستان، در طراوت بهار به وجد می آید و دگرگونی‌هایی را در خود پذیرا می شود. اندام خشکیده گیاهان و درختان در گذر از رکود و رخوت زمستان، با شور و جاذبه بهار،

از نگاه اهل ذوق، بهار فرصتی است برای بازخوانی کتاب حقیقت خود. چرا که رفتن زمستان و آمدن بهار، یک جریان هدفمند بوده و انسان هم که جزء عالم طبیعت است، برای هدفی مهم آفریده شده است.

بهار و طبیعت زیبای آن، تماشاگهی دیدنی و تابلوی خواندنی از کتاب زندگی است که با اوراق نسیم گونه‌اش، سیمای زیبای حقیقت را در آئینۀ عالم خلقت به نمایش می‌گذارد. این تجلی باشکوه، بهترین درس خداشناسی را عرضه می‌دارد. آری خداوند هستی‌بخش، آنگونه که برای شناخت و هدایت انسان، احکام تشریعی را فرو فرستاده، تماشاگهی از طبیعت زیبا را، برای اهل خرد جلوه نموده تا به راز و رمز حقیقت پی ببرند

ما هیچآگاه مثل درخت‌‌ها نبوده‌ایم، امّا هر سال با بهار برای شروع دوباره‌ی زندگی جشن گرفته‌ایم و آرزو کرده‌ایم، حافظه مان نو شود، از تن خشکمان شکوفه دربیاید و همه چیز از اول شروع شود. انگار که روزهای قبل اصلا نبوده‌اند. هر سال آرزو کرده‌ایم روزهای پیش رو متفاوت باشند. ناراحتی‌‌ها پشتِ درِ ٢٩ اسفند بمانند و با ما وارد سال بعد نشوند. انگار که آن‌‌ها چیزی جز ما هستند. چیزی جز حافظه‌ی ما، و خط‌‌‌های صورت ما. غافل از این که ما هیچ گاه مثل درخت‌‌ها نبوده‌ایم.

ما هر روز را با زخم‌‌‌هامان با جای زخم‌‌‌هامان، با فقدان‌‌ها و دردهامان تمام می‌کنیم

امسال با یک گل بهار خواهد شد! بهار آغاز شده است و عید و نوروز فرا رسیده است و انسان‌‌‌هایی که شوق دیدن و بودن در بهار در اعماق وجودشان ریشه دارد. انسانی که می‌داند کمی آن طرف‌تر درخت‌‌‌ها چه قدر شکوفه داده‌اند. باغ‌‌‌ها تا چه ‌اندازه گل دارند و پرندگان چه قدر زیبا و دلبرانه آواز سر داده‌اند. به او گفته‌اند که به طورطبیعی مدنی بالطبع است. او به واقع می‌داند که همیشه و به خصوص در بهار، بودن در کنار دیگران چه قدر لذتبخش است، و شنیده است که با یک گل بهار نمی‌شود.

حقایقی از فصل بهار

فصل زیبای بهار که یکی از چهار فصل سال می‌باشد، با آب و هوایی معتدل پس از زمستانی سرد و تابستانی گرم قرار گرفته است. تعاریف مختلفی برای بهار وجود دارد اما استفاده بومی از این اصطلاح معمولاً به عنوان شرایط آب و هوایی و بر اساس فرهنگ و آداب و رسوم هر کشور متفاوت می‌باشد. یکی از نکات جالب کره زمین این است که وقتی ساکنان نیمکره شمالی فصل بهار را تجربه می‌کنند، کسانی که در نیمکره جنوبی قرار گرفته‌اند در فصل پاییز قرار دارند. در طول این فصل زیبا طول شب و روز به یکدیگر نزدیک شده و از این نظر نیز اعتدال خواهد داشت.

آیا برگزاری مراسمی نظیر نوروز با بینش اسلامی سازگاری دارد؟ آیا مراسمی دیگر شبیه آن، از دیدگاه اسلام ممنوعیت دارد؟ لطفاً این مسئله را آسیب‌شناسی نمایید؟

با عنایت به اینکه انسان‌ها در زمینه‌ها‌ی فکری و اخلاقی بصورت همسان نمی‌اندیشند و دارای تنوع آراء بوده دیدگاهای مختلفی را در زندگی خویش تولید نموده‌اند.

در کل می‌توان موضوع مذکور را در سه بخش مختلف دسته‌بندی نمود:

۱. گروهی از انسان‌ها در زمینه‌ی حل مسائل زندگی، دچار زیاده‌روی و افراط شده و تعاملی سختگیرانه را نسبت به آنها دارند.

شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدًى لِلنَّاسِ وَبَيِّنَاتٍ مِنَ الْهُدَى وَالْفُرْقَانِ ۚ فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ ۖ وَمَنْ كَانَ مَرِيضًا أَوْ عَلَى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ ۗ

«وَكَانَ الْإِنسَانُ أَكْثَرَ شَيْءٍ جَدَلًا» ‎(الكهف: ٥٤)

انسان بیش از هر چیزی جدل‌پیشه است.

همه چیز را همگان دانند.

این تعبیر زیبایی است که عقلانیت جمعی را بە رسمیت می‌شناسد.

گاهی ما تصور می‌کنیم که عقل کل هستیم و تمام حقایق پیش ماست و دیگران از آن بی‌بهرەاند.

حقانیت نزد هیچ فردی نیست بلکه حقانیت پیش افراد است و هویت جمعی دارد و در حقیقت هیچ‌کس عقل کل نیست، بلکه عقل کل در عقل جمعی نهفته است.