خانواده تنها یک نیاز روانی برای زن و مرد نیست، بلکه برای کودکان نیز یک پایگاه تربیتی به شمار میآید.
کودک در واقع جزیی از وجود زنست و از عصاره جانش یعنی از خون و سپس از شیر که آن هم از خون اوست، تغذیهمیکند. همچنین کودک جزیی از سازمان روانی مادر بشمار میآید، بهگونهای اگر زنی فرزند نیاورد پیش خود احساس میکند که موجودی ناقص است.
مترجم: کامیار صداقت
1 ـ طرح «علم جدید»: موضوع
اکتشاف یک علم جدید امری بسیار مهم به ویژه در زمانی است که مردم معتقد به تمام و کمال رسیدن علوم شده و بر این باور گردند که قدماء دیگر مجالی برای متاخران به جهت افزودن عرصهای در علم و معرفت نگذاشتهاند. اما ابن خلدون با اعتماد به نفس و در حالی که از علوم مختلف دوران خویش با خبر است لحظهای در بیان یافتن علمی جدید که خداوند به او الهام نموده است، تردید به خود راه نمیدهد. او در این اکتشاف بسیار معتبر نه از «معلم اول» و نه «از حکمای ایرانی» و نه «از دانشمندان اسلام» تقلید نکرده است.
اشاره: نقد و بررسی تاریخ جنبش اجتماعی کردها در ایران و کشورهای منطقه از سوی تحلیلگران دولتی و حتی غیردولتی همواره با مشکلات اساسی در درک ماهیت جنبش و خواستههای آن روبرو بوده است. غلبهی توهم توطئه نسبت به کل جنبش، جدایی طلبی و وابستگی به کشورهای منطقه را شاید بتوان به عنوان مهمترین مشکلات موجود در تحلیل جنبش کردها از سوی دیگران عنوان کرد. به نظر میرسد مشکل جدی در فهم و کنش متقابل در سطح منطقه و در میان نیروهای موثر منطقه وجود دارد و مانع از آن میشود که به روشی مسالمت آمیز مسائل مطرح و درک شوند.
از هرمنوتیک تعریفهای مختلفی ارائه شده است. پل ریکور که یکی از برجستهترین نمایندگان هرمنوتیک معاصر است آن را «نظریهی عمل فهم در جریان روابطش با تفسیر متون» تعریف کرده است. یعنی هرمنوتیک دانشی است که به شیوهی فهم و مکانیزم تفسیر متون میپردازد، اما برخی از طرفداران نظریهی هرمنوتیکی آن را نوعی «معرفتشناسی» دانستهاند. در حالیکه فیلسوفان وجودی نامداری مانند مارتین هایدیگر، هرمنوتیک را نوعی هستیشناسی و سیستمی فلسفی تلقی کردهاند. اما دیدگاه رایج در باب هرمنوتیک آن است که هرمنوتیک «نظریه یا فلسفهی تفسیر معنا» است و افزون بر این نوعی روش پژوهشی است که ویژه علوم انسانی و علوم اجتماعی است و با روش رایج در علوم طبیعی کاملاً متفاوت است.
● شما طرح فکرى خود را بر پایه آن دسته از گفتمانهاى عربى بنا نهادهاید که عمده مباحثخود را به چگونگى تدوین و تاویل قرآن اختصاص دادهاند. با این که امروزه در عرصه تفکر اسلامى گونه قرائت و یا تاویل متن نخست، به یکى از کانونهاى اصلى نزاع بدل شده است، شما در این باب بس محتاطانه عمل مىکنید؛ بلکه مىکوشید قرآن و حدیث را از قلمرو طرح انتقادى خویش دور نگاه دارید.
بابک احمدی نویسنده و روشنفکر برجسته و سرشناس ایرانی در سال 1327 در تهران به دنیا آمد و اکنون نیز در تهران اقامت دارد. او ابتدا در تهران در رشته حقوق و علوم سیاسی به تحصیل پرداخت و در نهایت در سال 1352 موفق به دریافت فوق لیسانس فلسفه از دانشگاه کانزاس و پنسیلوانیا امریکا شد. وی در دوران قبل از انقلاب علاوه بر مطالعات فلسفی، ادبی و مطالب مرتبط با علوم انسانی سالها در خارج از کشور به فعالیتهای سیاسی علیه رژیم شاه اشتغال داشت. وی سالهای 1353 و 1354 را در لندن و پس از آن تا بهمن 1357 را در پاریس گذراند؛ بنابراین وی به دو زبان انگلیسی و فرانسه احاطه کامل دارد.
برعکس آنچه در اروپا روی داد، سکولاریسم[1] در اسلام بر اصلاح دینی پیشی گرفت، چیزی که عواقب وخیمی بر تحوّلات سیاسی جوامع اسلامی برجای گذاشت. نادر هاشمی طرح مسألهی مبارزهی لاییسیته را در غیاب اصلاحات فراگیر عقیدتی، در مقالهی زیر مورد نقد و واکاوی قرار میدهد. عبدو فیلالی انصاری[2] یکی از روشنفکران فرهیختهای است که درحال حاضر به نظریهپردازی دربارهی رابطهی اسلام با دموکراسی اهتمام جدّی میورزد.
مقدمه: مسلمانان برای فتح جزیرهی سییل حملاتی را در دریای مدیترانه انجام دادند که عبارت بودند از:
1. اولین لشکرکشی مسلمانان به دوران خلیفهی سوم مسلمانان؛ عثمان بن عفان به سال 32ق. به سییل صورت گرفت که ناوگان بیزانس را در نزدیکی اسکندریه درهم شکستند.[1]
2. در دوران معاویه بن ابیسفیان، معاویه بن خدیج، حملهای را به سییل انجام داد و با غنایمی بازگشت.[2]
دکتر سعید زیباکلام: «آنگونه که من میبینم، نوعاً برای فلسفه علم، فلسفه سیاست، یا فلسفه اجتماعی نمیتوان یک تعریف جامع افراد و مانع اغیار داد. بلکه برای خود فلسفه هم ارائه چنین تعریف دقیقی که چارچوب منطقی حوزه کار را مشخص کند، غیرممکن است. در واقع اگر کسی مقداری کار فلسفه شناسی کرده باشد، یعنی از یک منظر فوقانی درباره حوزهای به نام معرفتشناسی کار بکند، به سرعت متوجه میشود که نه تنها نمیتوانیم برای فلسفه علم، فلسفه علوم اجتماعی و فلسفه دین، فلسفه تاریخ، یک تعریف جامع افراد و مانع اغیار بدهیم، بلکه راجع به خود فلسفه هم نمیتوانیم.»
1. احزاب مردمگرا
ساختار سیاسی تمرکزگرا در ایران عامل اصلی عدم شکلگیری احزاب سیاسی بوده است و احزابی که در ایران شکل گرفتهاند، چه احزاب فراگیر که فعالیت علنی و یا نیمه علنی داشتهاند و چه احزاب غیر مردمی، تحت سلطه و اقتدار دولت بودهاند و به وضوح میتوان به ضعفهای غیرقابل انکار آنها در برقراری ارتباط ارگانیک با اقشار جامعه پی برد. حتی احزابی که در برابر سلطنت و قدرت قد علم کردند به دلایل گوناگون فاقد توانایی ایجاد ارتباط گسترده و منظم با جامعه بودند.
کپی رایت © 1405 پیام اصلاح . تمام حقوق وب سایت محفوظ است . طراحی و توسعه توسط NamooDev