سایت رسمی جماعت دعوت و اصلاح

به گزارش روابط عمومي اداره ورزش و جوانان شهرستان جوانرود، شادي بهرامي، زهرا فتاحي و سميه رمضاني 3 فوتباليست ارزنده جوانرودي با عقد قراداد يكساله به تيم فوتبال بانوان هيات مركزي كه در حال حاضر در ليگ 1 كشور حضور دارد، پيوستند.

«مسلم نیک‌گو» کونگ فو کار جوانرودی و «سوران قمری »کونگ فو کار پاوه‌ای به‌ اردوی تیم ملی کونگ‌فو فراخوانده‌ شدند. 

اشاره: کتاب سیاستنامه از مهم‌ترین اثار ادبی زبان فارسی در دوره‌ی سلجوقی تألیف ابو علی حسن بن علی بن اسحاق طوسی ملقّب به نظام الملک (۴۰۸-۴۸۵ق) وزیر نامدار ملکشاه سلجوقی است. این کتاب در باب «شیوه‌ی مُلک داری و تدبیر امور دینی و دنیایی» تألیف و در پنچاه فصل تدوین شده است.

روز سه‌شنبه 5دی ماه جاری، کميته خواهران سنندج نشستي با موضوع «سلامت زنان» در سنندج برگزار‌كردند. 

اين جلسه به منظور آموزش و ارتقاء سلامت و بهداشت زنان با سخنرانی کارشناس مامایی به صورت كارگاهي آموزشي برگزارگرديد.
در ابتداي جلسه، نماز جماعت عصر خوانده شد و سپس مطالبی در مورد بيماريهاي رايج زنان و شیوه‌های پيشگيري از آنها به صورت پاورپوینت ارائه گرديد. 
 این استاد دانشگاه در ادامه‌ی نشست به پرسش‌های شرکت کنندگان پاسخ داد. 
در خاتمه يكي از خواهران پيشكسوت جماعت دعوت و اصلاح سنندج، دعاي ختم جلسه را قرائت نمود.


«آزادی اندیشه و بیان» به مفهوم امروزین آن، مفهومی است «نو» و در واقع بخشی از «نوگرایی فکری و سیاسی» بوی‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍ژه در شکل لیبرال آن می‌باشد؛ بدین معنا که مسأله‌ی آزادی اندیشه و بیان جزئی تفکیک ناپذیر از «بازتعریف» مفهوم انسان به‌ عنوان فرد و شهروند و عضوی از «جامعه‌ی سیاسی» است و  موجودی صاحب حق قلمداد می‌گردد. 

در دوران قبل از اسلام زن همچون کالایی بی‌ارزش بود. مانند اشیا،حیوانات و چهارپایان به ارث برده می‌شد و بعد از فوت شوهرش به وارث می رسید و صاحبش هر طور که می‌خواست با او رفتار می کرد یا با او ازدواج می کرد و یا او را نگه می‌داشت تا زمانی که زن در مقابل پرداختی به او خود را آزاد می کرد و یا آن قدر او را نگه می داشت تا اینکه او می‌مرد و ثروتش را برای او برجای می گذاشت زیرا در نظر آنان کسی ارث می برد که بتواند اسلحه بردارد و از قوم و قبیله‌ی خویش دفاع کند و سوار اسب شود و با شمشیر و سایر وسایل جنگی در مقابل دشمن بجنگد و چون زنان توان کمتری در این زمینه دارند، ارث نمی بردند.

 «جهان را نوازش کن!» تعبیرِ دلاویز و رسالت شاعرانه‌ای است که سهراب سپهری در یکی از نامه‌های خود عنوان کرده است [۱]. در این آموزه، آیینِ مهربانی به تمام قد، حضور دارد. «جهان رانوازش کن!» ضرباهنگِ تمامِ جویبارهایِ آرام و مهربان و نرمایِ همه‌ی نسیم‌های ملایم و خوشبو را تداعی می‌کند.

شما جایگاه «آزادی اندیشه و بیان در شریعت اسلامی» را چگونه می‌بینید؟ 

«آزادی اندیشه و بیان» به مفهوم امروزین آن، مفهومی است «نو» و در واقع بخشی از «نوگرایی فکری و سیاسی» بوی‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍ژه در شکل لیبرال آن می‌باشد؛ بدین معنا که مسأله‌ی آزادی اندیشه و بیان جزئی تفکیک ناپذیر از «بازتعریف» مفهوم انسان به‌ عنوان فرد و شهروند و عضوی از «جامعه‌ی سیاسی» است و  موجودی صاحب حق قلمداد می‌گردد.

 هفته قبل در ترکیه اعلام شد که علت مرگ رئیس جمهور سابق این کشور تورگوت اوزال به دلیل مسموم شدن وی بوده و نظریه‌ی مبنی بر اینکه وی به علت حمله‌ی قلبی درگذشته است صحیح نبوده است. در اعلامیه‌ی منتشر شده متخصصان پزشکی قانونی شک و تردید‌ها را در مورد علت مرگ این مرد - که نوزده سال است بحث بر سر ابن موضوع ادامه دارد - بیان کرده‌اند.

از زمان پیدایش انسان، شعر ها و آواهای مادرانه بوجود آمد که هر مادری با زبان بومی خود از دل و جان برای فرزندش سر می دهد و گوش نونهال را نوازش می دهد. این حس در او تا نوجوانی و جوانی حتی بزرگ‌سالی وجود دارد، حال موضوع به این مهمی  شاعران و صاحبان ذوق و سلیقه را به خود فرا‌می‌خواند که بیایند و دنیای کودک را از داستان‌های جن و پری و غول جادوی ترسناک رها کند و شعرهایی را بسرایند که عامل تعیین کننده هویت کودک و ریشه‌ای عمیق در دین و اخلاق و ملیت داشته باشد. استفاده از کلمات، ضرب المثل‌ها، نصیحت‌ها، ابراز علاقه‌ها را متناسب با فرهنگ جامعه خود بسازد.