سایت رسمی جماعت دعوت و اصلاح

این نوشتار مجموعه‌ای از ویژگی‌های شخصیتی و رفتاری روشنفکران را برمی‌شمارد و روشنفکری را فراتر از صرف داشتن سواد، نگاهی کلی، انصاف، عدالت‌خواهی، دوری از کینه، تلاش برای آگاهی، احترام به دیگران، اعتراف به خطا و توانایی نقد خود معرفی می‌کند. همچنین تأکید می‌کند روشنفکر به جای تمرکز صرف بر اخلاق فردی، فعالانه در پی رصد حوادث اجتماعی و تعامل عقلانی با دیگران است. روشنفکری با دین‌داری سازگار است و ترکیب این دو، توسعه‌ی متعادل شخصیت را به دنبال دارد. در نهایت، روشنفکری جایگاهی متکی به ویژگی‌های انسانی است که هر فرد می‌تواند به آن دست یابد و برای جامعه مفید باشد.

استاد مصطفی ملکیان در سخنرانی حاضر به ترسیم معنای زندگی عقلانی می‌پردازد و در بیان مظاهر زندگی عقلانی، از دو مولفه عقلانیت نظری و عقلانیت عملی نام می‌برند. ایشان در تشریح مولفه عقلانیت نظری به توضیح شش ویژگی ـ «اعتبار قائل شدن به قواعد منطق صورت»، «معتبر دانستن قواعد ریاضیات»، «جدی گرفتن حساب احتمالات»، «توجه به آخرین دستاوردهای علوم تجربی طبیعی و انسانی» ، «پذیرفتن بهترین تبیین در هر مساله، عمل به تشخیص خویشتن و نه دیگران» ـ می‌پردازند و در ادامه برای تبیین مشخصات عقلانیت عملی از سه ویژگی این عقلانیت تحت عنوان: عقلانیت در اهداف، عقلانیت در وسایل و عقلانیت در گفتار سخن می‌گویند و با تأکید بر عقلانیت در گفتار به تشریح مختصات آن می‌پردازند.

«تربیت‌کردن»، مانع «تربیت شدن» است!

برداشتی آزاد از کتاب فیه مافیه

در کتاب «فیه‌مافیه» مولوی آمده است:

آدمی همیشه عاشق آن چیز است که ندیده است[1].

مولوی در توصیف فهم آن گفته است:

«این سخن، سریانی است. زنهار مگویید که فهم‌ کردم! هر چند بیش فهم و ضبط کرده باشی از فهم عظیم به دور باشی. فهم این، بی فهمی است. خود بلا و مصیبت و حرمان تو از آن فهم است. تو را آن فهم، بند است، از آن فهم می‌باید رهیدن تا چیزی شوی!».[2]

این حکمت رازآلود و متناقض‌نما نشان می‌دهد که برای تبلیغ و ترویج یک گوهر گران‌بها باید آن را مخفی و پنهان کرد

نخستین كاری كه در اعمال عبادی انجام می‌گیرد ستایش خداوند است. اگر به خدای متشخص و انسانگونه قائم باشیم مانند خدای ادیان ابراهیمی، در آن‌جا ستایش، ستایش از خداست ولی اگر مانند ادیان بودایی و تائویی به خدایی غیر متشخص قایل باشیم ستایش در آنجا، ستایش از هستی است.

در این نوشته از معرفی امتیازات استاد، حسن البنا، می خواهم با حفظ امانت داری، نوشته های نویسنده ی آمریکایی( روبر جکسون) را که در سالهای 1946و 1949 م از قاهره دیدن کرده است را ذکر نمایم. او خواسته است در حد توانش صورتی کامل از مرد قرآنی(حسن البنا) را به نمایش بگذارد.

امام شافعی(رح) در دو جا در کتاب «الرسالة» خویش، گفته‌اند: «لیس لأحد دون رسول الله(ص) أن یقول إلا بالإستدلال»؛ یعنی غیر از پیام‌آور خالق، هیچ شخص دیگری حق ندارد بدون ارائه دلیل نظر بدهد؛

چه نوع ارتباطی در زندگی انسان، واقعی‌تر و حقیقی‌تر است؟ ما در چه نوع رابطه‌ا‌ی خود را به معنای واقعی کلمه محک می‌زنیم؟ ما در چه نوع ارتباطی عریانیم و با صرافت طبعمان حضور داریم؟ ما در چه ارتباطی واقعاً هستیم؟

چندی پیش ترجمه‌ی قرآن کریم به‌ زبان کردی تحت عنوان پرتویی از قرآن کریم(تیشکێ له قورئانی پیروز) بعد از سالها انتظار مشتاقان و علاقه‌مندان معارف قرآنی به‌ وسیله‌ی استاد ارجمند ابراهیم مردوخی، در دسترس عموم قرار گرفت، به‌ همین مناسبت، پایگاه‌ اطلاع‌رسانی اصلاح، گفتگویی با استاد انجام داده‌ است که‌ توجه‌ شما را بدان جلب می‌نماییم.

آداب و مناسک دینی برای سالک طریق دست کم چهار نقش اساسی ایفا می‌کند و البته التزام به آن با آفاتی هم همراه است.

این بزنگاه غریبی در فرهنگ ماست؛ ببینیم چگونه به اینجا رسیدیم؟

ادب عقیدتی، نزاکت مدنی، همبستگی ملی (1)

چندی پیش با جمعی از دوستان مشفق سخن از این می‌رفت که چرا اینهمه تهمت و تمسخر در مباحث دینی، و یا صریحتر بگوییم، ضد دینی در رسانه‌های فارسی زبان می‌خوانیم، می‌شنویم، و می‌بینیم.