سایت رسمی جماعت دعوت و اصلاح

یک شهروند مهابادی

وضعیت شهر مهاباد در عاشورای سال 86 بی‌سابقه بود. در 25 سال گذشته روز دهم محرم اکثر مغازه‌‌های شهر بسته می‌شد و شهر چهره‌ای کاملاً تعطیل به خود می‌گرفت. حتی در سالهای قبل از انقلاب هم مغازه‌‌های خیابان اصلی بسته می‌شدند یا کرکره‌‌هایشان نیمه برافراشته نگاه داشته می‌شدند. امّا امسال اکثر مغازه‌‌ها باز بودند و تنها در خیابان اصلی شهر معدود مغازه‌‌هایی بسته بودند که آن هم عمدتاً شامل زرگریها می‌شد. هر تازه واردی از شلوغی شهر و عادی بودن آن در چنین روزی متعجب می‌شد.

نوشته‌ی صلاح قاسمیانی

در حکومت‌های مردم‌سالار بایستی دائما منشأ دمکراتیک حاکمیت تجدید گردد، لذا انتخابات به عنوان ابزار این تجدید شوندگی از اهمیت فراوانی برخوردار است. انتخابات مکانیزم اساسی ابزار خواست مردم و بیان‌کننده افکار عمومی در مقاطع گوناگون تاریخی است. هر چند نمی توان از نقش عوامل مهمی چون میزان توسعه و ساختار حقیقی قدرت هر کشور در تأثیرگذاری بر کیفیت انتخابات غافل بود، لیکن ساختار حقوقی و وجود قوانین منجز نیز به نوبه خود می تواند به اثر بخشی آن مدد رساند.

نویسنده: مسلم خدری

هنگامی که انسان برای اولین بار « موبایل » یا همان « همراه » را به دست می‌گیرد شاید چیزی که بیش از همه او را به شگفت وادارد مخترع آن باشد که با اندک علمی که خدا به او بخشیده و با استعدادی که در وجود او به ودیعت نهاده چطور توانسته از آن علم بهره‌ها برد و در چه زمینه‌هایی استعداد خودرا شکوفا کند. که این در حقیقت سزاوار است که او را «بارک الله» ( زنده باد ) گفت و خداوندش را «تبارک» ( بلند مرتبه.)

بهزاد خوشحالی

هویت
اگر بخواهیم به معنای لغوی «هویت» (Identity) توجه کنیم می‌توان گفت آنچه موجب شناسایی شخص باشد یعنی آنچه که سبب تمایز فرد از دیگری باشد هویت است. هویت در خلا مطرح نمی‌شود. حتما یک "خود" (Self) وجود دارد و یک "دیگری"(Other)، وگرنه شناسایی(Identification)، معنا پیدا نمی‌کند. هویت بیشتر در زمینه‌‌های اجتماعی است که جای بحث دارد. می‌توان به عنوان "چیستی" و "کیستی" فرد از هویت نیز یاد کرد.

عبدالعزیز مولودی

آنچه در حال حاضر در کشور می‌گذرد، وضعیت بسیار تأسف‌برانگیزی است. در حالیکه دهه‌ی دوم بهمن ماه یادآور روزهای تظاهرات، اعتراض و درگیری با ر‍ژیم شاهنشاهی است، وقوع رویدادهای محدودکننده‌ی آزادی‌های نیم‌بند موجود بر نگرانی بخشی از جامعه، مخصوصاً فعالان سیاسی و مدنی افزوده است. نحوه‌ی برخورد با مطبوعات اندکی که با وفاداری به حرفه روزنامه‌نگاری و اطلاع‌رسانی در سخت‌ترین شرایط، مشفقانه انجام وظیفه می‌کنند و هر روز شاهد بسته شدن یا توقیف موقت! یکی از آنها هستیم. (که آخرین مورد آن بسته شدن مجله‌ی زنان در روزهای اخیر است) از سوی دیگر افزایش سخت‌گیری بر افراد و اندیشه‌های آنها، برخورد با دانشجویان معترض و دانشجویان زندانی، به زندان کشاندن فعالان حقوق بشر، برخورد با روزنامه‌نگاران و حتی ناپدید شدن برخی از افراد (ایوب گنجی در کردستان در هفته گذشته) در کنار مسئله‌ی رد صلاحیت بسیار گسترده داوطلبان نمایندگی برای مجلس هشتم قانونگذاری، همه از مصادیق محدودیت‌های در حال افزایش است. آیا در حال تجربه‌ی دیگری از وضعیت مشابه قتل‌های زنجیره‌ای هستیم؟ آیا دولت نهم که مستقیماً مسئولیت بروز این شرایط را برعهده دارد، دانسته در حال شکستن پلهای پشت سر خود است؟ و آگاهانه این مسیر را می‌پوید؟ یا ناآگاهانه چنین عمل می‌کند؟

دکترمحمدعلی توفیقی

بهمن ماه 3 سال قبل هنگامی که تعدادی از روشنفکران مستقل و اعضای مرکزی و استانی احزاب ملی و اصلاح طلب کرد برای ورود به عرصه انتخابات نهمین دوره ریاست جمهوری نام " هم اندیشی اصلاح طلبان کرد" را برای جلسات تبلیغاتی خود بر می گزیدند شاید هرگز تصور نمی کردند که روزی نام جریان آنها در لیست ممنوعه دستگاه های رسمی ایران قرار گیرد و بهانه ای برای رد صلاحیت های گسترده و فله ای اعضا و هواداران این جریان در انتخابات مجلس اخیر گردد.

نویسنده : حمیدرضا جلایی‌پور

مقدمه
اندیشه‌های آلکسی دو توکویل[2]درباره‌ جامعه‌ فرانسه و آمریکای قرن نوزدهم یکی از منابع جدّی برای فهمَ جامعه‌ جدید است.[3] جامعه‌شناس برجسته‌ای چون ریمون آرون توکویل[4] را از بنیان‌گزاران علم جامعه‌شناسی دانسته و شأن اصلی این علم را فهم روندهای شکل دهنده‌ جامعه جدید می‌داند (آرون:1370). ریمون بودِن[5]، از دیگر جامعه‌شناسان صاحب نفوذ معاصر، نیز معتقد است روندهایی که توکویل درصد و هفتاد سال پیش تشخیص داده هنوز از روندهای جدی جامعه کنونی ما است (بودِن:1383). این نوشته با طرح اندیشه توکویل چهار هدف را دنبال می‌کند. اول، شکل‌گیری «قدرت اجتماعی» در جامعه‌ جدید را بعنوان یکی از روندهای اساسی که او تشخیص داده، توضیح ‌دهد. دوم، در جامعه جدید به چه شکل‌هایی این قدرت اجتماعی اعمال می‌شود. سوم داروی شفابخشی را که توکویل برای مهار پیامدهای نامطلوبِ قدرت اجتماعی بر می‌شمرد برجسته ‌کند. چهارم، اشاره‌ای به روند مذکور در ایران، که یکی از روندهای جدی جامعه هست، داشته و به آسیب‌شناسی آن بپردازد.[6]

چگونه می‌توان چیزی هم‌چون «وحی» را در جهان مدرن و راززدایی شده‌ی امروز، بامعنا دید؟

1.  اشاره‌ی مترجم‌: نوشتار زیر نوشته‌ی استاد فتحی یکن است که‌ به‌ پدیده‌ی مدرن "نقد" از زاویه‌ و نگرش سنتی بدان نگریسته‌ ‌است، نویسنده‌ درصدد است که‌ ضمن تأصیل و ریشه‌یابی پدیده‌ی نقد، اصول و ضوابط شرعی آنرا از متون دینی اسلام، استخراج نماید. بدیهی است؛ منظور دکتر یکن از "نقد" همان "حسبه"‌ یا "امر به‌ معروف و نهی از منکر" در سطوح جامعه‌ اسلامی یا افراد جماعت اسلامی می‌باشد. امروزه‌ تفکر انتقادی به‌ سان روش تفکر، رویه‌ی آموزشی و مکتبی فکری مورد استفاده‌، بحث و مداقه‌ی اندیشمندان،‌ قرار می‌گیرد. اصولی که‌ یکن در این نوشته‌ برای نقد ذکر نموده‌ است؛ به‌ هیچ وجه، در نقد به‌ معنای مدرن آن،‌ مدخلیتی ندارد. نگرش دکتر یکن نسبت به‌ نقد نگرشی درون‌‌دینی اسلامی است.

قبلاً در یکی از یادداشت‌هایم که به عنوان محور‌ اصلی طرح اندیشه‌هایم در مورد انتخابات مجلس هشتم منتشر شد، سه موضوع بهم پیوسته را مطرح کردم. بنا بر آن داشتم که به توضیح هریک از آن سه محور بپردازم. اکنون با مرور آن سه اندیشه؛ در صدد آن هستم که به بررسی مهمترین مشکلات جامعه و دولت در ایران بپردازم. مشکلاتی که سابقه طولانی در کشور داشته و وجود آنها خود در مرحله بعد به عنوان عامل مؤثر در شکل‌گیری بحرانهای سیاسی، انقلاب و جنگ‌های رویداده و فروپاشی‌های پی درپی دولت در تاریخ کشور عمل کرده‌ است. سه اندیشه‌ مورد نظر عبارت بودند از تأکید بر سه موضوع در برابر سه معضل به‌ترتیب زیر: