إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ

إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ

سایت رسمی جماعت دعوت و اصلاح

فرهنگ و اجتماع

  • اشارە: خانم «ایران محمّدی» عضو شورای مرکزی جماعت دعوت و اصلاح متولد ١٣٥٤ روانسر واقع در استان کرمانشاه است. وی دارنده‌‌ی کارشناسی ارشد فقه امام شافعی(رح) مدرّس مدرسه‌ی علوم دینی علّامه اقبال لاهوری شهرستان روانسر، مربّی کشوری تربیت مربی جماعت و مدرّس دانشگاه پیام نور واحد روانسر است. از وی درباب نقش و جایگاه گفت‌وگو در اسلام پرسش‌هایی پرسیدەایم. پاسخ‌های مکتوب ایشان در پی می‌آید.

  • پیامبر اسلام فرموده است: "كفى بالمر إثماً أن يضيع من يعول". این گناه برای بنده کافی است که زیردستان خود را تباه کند.

    ابن قیم جوزی در کتاب "تحفة المودود بأحکام المولود" می‌نویسد: بیشتر فرزندان فسادشان از سوی پدر و مادر و ناشی از بی‌توجهی آنان است. 

    امام غزالی طوسی می‌نویسد: فرزندان جواهر هستند. ما به او می‌گوییم: آری راست می‌گویی جواهر هستند اما ای ابا حامد متأسفانه بسیاری از پدران با این جواهر چون آهنگر برخورد می‌کنند. 

  • ٳنّا لله و ٳنّا ٳلیه راجعون

    حاج حسن ایرندگانی دعوتگر مخلص و مرد اخلاق، صبر، حلم و بردباری و تغییر و حرکت و تلاش ۱۶ تیرماه ۱۴۰۰ به‌علّت بیماری کرونا درگذشت و به جهان جاویدان پیوست.
    فردی که همه‌ی زندگی خود را برای اهداف بزرگ دین‌داری کانالیزه کرده بود و به قول خودش غم و دردِ دین داشت. نگاه او دینی کردن جامعه و اصلاح آن از این طریق بود. وی دینداری قیامت‌نگر و اخروی بود که باور قطعی به این‌که دنیا مرحله‌ی گذار و موقتی و فانی است، داشت و بر این باور بود که آن‌چه ارزش دارد آخرت و و سرای باقی است.

  • در برابر اندیشه «مصرف می‌کنم پس هستم» که در پس زندگی مصرف‌گرایانه ما قرار دارد و هر روز ما را به سمتی می‌کشد و به رنگی در می‌آورد، همواره کسانی بوده‌اند که کم‌خواهی، اعتدال و میانه‌روی را بهترین گزینه برای خوب زیستن معرفی کرده‌اند. حتی واژه «اقتصاد» در سنت دینی ما به معنای میانه‌روی در ابعاد زندگی  بوده است.جنبش مدرن کمینه‌گرایی یا مینمالیزم تلاشی است برای احیای ارزش‌های کهن اخلاقی در عرصه مصرف.

  • اشاره: يكي از عوامل زمينه‌ساز بروز خشونت، اختلاف ديدگاه‌هاست. بر اساس منطق قرآني «گفت‌وگو» مناسب‌ترين راهكار براي ارتقاي سطح تفاهم متقابل صاحبان انديشه‌هاي متفاوت است. بديهي است گفت‌وگو زماني مثمر ثمر خواهد بود، كه در فضاي احترام متقابل، امكانات برابر و به دور از تعصّب، پيشداوري و هرگونه تهديد و اجبار صورت گيرد. جهت واکاوی این مفهوم و بررسی ادب اختلاف و اخلاق گفت‌وگو، پرسش‌هایی را با دکتر «جوانمیر محمّدی» (۱۳۵۲ کرمانشاه) دکتری فقه امام شافعی و صاحب دو کتاب «جنین‌شناسی از دیدگاه دین و علوم تجربی» و «مطالعه‌ی تطبیقی ارتداد (با بررسی ادلّه‌ی فقهی آن)» درمیان نهاده‌ایم؛ پاسخ‌های این دانش‌پژوه فقه را با هم می‌خوانیم:

  •  امروز لابه لای پیگیری اخبار،  فیلم ماجرای نزاع دختران اصفهانی در پارک را دیدم. واقعاً حال نوجوانانمان خوب نیست؛ این همه فشار و رفتارهای پرخاشگرانه نشانه‌ای است از خشم‌ها و اضطراب‌ها و تنش‌هایی که خیلی وقت است به آن توجه نشده است. همان لحظه که دیدم دختر نوجوان قمه‌اش را از زیر لباسش بیرون می‌آورد و با آن دوستانش را تهدید می‌کند،  ناخودآگاه به مادرش فکر کردم و نیز  به جنس رابطه‌ی او با پدرش و اینکه  نوع تعامل با «هلیای نوجوان» در خانواده چگونه بوده است که او الان اینگونه دست به «قمه‌ی ابراز وجود» برده است؟!

  • پژوهش‌‌های انجام گرفته‌شده زیر نظر سازمان ملل نشان می‌دهد؛ کشور مصر در صدر کشورهایی است که به نسبت ۲۸ درصد زنان بر مردان خشونت دارند. مرکز پژوهشی این را پدیده‌ای نو می‌داند و پس از آن کشورهای آمریکا با ۲۳ درصد انگلیس با ۱۷ درصد هند با ۱۱ درصد، در خشونت زنان علیه مردان جای دارند.

            در زمانه‌ی شیوع پاندمی کرونا، خشونت علیه مردان رو به ازدیاد است. میلیون‌‌ها مرد به خاطر قوانینی که به نفع زنان است از طرف زنان مورد ضرب و شتم قرار گرفته‌اند. در پژوهشی که در سال گذشته در انگلستان انجام گرفته است؛

  •  اصل اول: مهذّب بودن

     هریک از والدین بایستی به کودکانشان مهذّب بودن در گفتار، کردار و استفاده از کلمات زیبا و مناسب را در ارتباط با دیگران یاد دهند و این مستلزم این است که والدین در برخورد با فرزندانشان از همان کلمات استفاده کنند؛ مثلاً زمانی کودکانشان کار خوبی را انجام می‌دهند، از آنان با الفاظ زیبا تشکر کنند، مثلاً بگویند: تشکر یا دستمریزاد، کودکان معمولاً از والدینشان تقلید می‌کنند.

  • انقلاب‌های عربی موسوم به «بهار عربی» در دسامبر ٢٠١٠ از تونس شروع شد؛ اما دیری نپایید که در دیگر کشورها مغلوب دولت پنهان و قوه قهریه شد، ولی همچنان در مهد انقلاب‌ها نظامی نسبتاً دموکراتیک با مشکلات عدیده‌ آن برقرار بود و به عنوان یک الگو از آن یاد می‌شد. ولی این نظام برآمده از انقلاب تونس در طول یک دهه گذشته به دلیل تنازع داخلی، فشارهای دولت پنهان و قدرت‌های منطقه‌ای حامی آن و «انقلاب‌های معکوس» و در راس آن‌ها امارات نتوانست زمینه‌های توسعه سیاسی و اقتصادی در این کشور ١٢ میلیونی

  •  حوادثی که ذیل عنوان بهار عربی، در بخش عظیمی از مناطق شمال آفریقا و خاورمیانه رخ داد، تا مدت‌ها، فصل مهمی از تاریخ چند نسل از مردمان این کشورها را رقم خواهد زد. اما خوانش این رخدادها بدون ارجاع به «تونس» مُحال است. تونس آغازگر این رخدادها بود و نیز تنها کشوری بود که به نظر می‌آمد از دل توفان‌های این بهار دیوانه ـ بدون گرفتاری در باتلاق سرکوب‌ها و جنگ‌های خونین داخلی، و مداخلات ویرانگر خارجی ـ به عافیت گذشته است.