إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ

إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ

سایت رسمی جماعت دعوت و اصلاح

مقالات

  • موضوع بحث«دین، جامعه و فرهنگ»است و من به ارتباط این سه موضوع با یکدیگر می‌پردازم.

  • طرح مسئله‌ آسیب‌های اجتماعی، از عوامل تهدید کننده حیات فرهنگی، اجتماعی و سیاسی هر جامعه‌ای است . هرچند آسیب‌ها شکلهای گوناگون دارند، اما در جامعه کنونی ایران، اعتیاد به مواد مخدر، جزو مهمترین آسیب‌های اجتماعی است و آسیب‌های دیگری چون طلاق، کودکان خیابانی، زنان ویژه، خودکشی، سرقت و فرار از خانه در رده‌های بعدی قرار دارند.

    نویسنده:
    عبدالعزیز مولودی - دکتری علوم سیاسی
  • نویسنده: عثمان عبّاسی


    مقدمه:
    عامل فرهنگ در روند شتاب‌زده جهانی‌شدن عنصری اساسی به شمار می‌رود. ‌در حالی که والر اشتاین جهانی‌شدن را بیشتر پدیده‌ای اقتصادی می‌داند، ‌متفکرانی همچون مک‌لوهان نگاهی فرهنگی به جهانی‌شدن دارند. ‌مک لوهان از دید گاه جامعه‌شناسی ارتباطات، ‌به واسطه‌ی انتقال عنصر فرهنگی به محتوای فرهنگ، ‌اهمیت می‌دهد. ‌در این رهیافت برجهانی‌شدن فرهنگ تأکید می‌گردد وبر مشکلات و مسایلی که فرهنگ همگن‌ساز متکی بر رسانه‌های جمعی برای هویتهای ملی ایجاد می‌کند، ‌تمرکز دارد. ‌این رهیافت در مطالعه جهانی‌شدن، ‌فرهنگ را بر اقتصاد وسیاست برتری می‌دهد و بر این نکته تأکید می‌کند که چگونه هویت فردی یا ملی می‌تواند در برابر فرهنگ سیاسی رو به رشد دوام آورد.

  • ندای دموکراسی در اسلام
    ترجمه: مجید مرادى

    اشاره:

    مقایسه بین دو مفهوم شورا و دموکراسى اقتضا می‌کند تا نقطه شروع مشخصى براى فهم این دو اصطلاح تعیین کنیم. آیا از نقطه مناقشه بر سر آنچه نصوص دینى از شورا گفته و چند و چون نزدیکى و دورى آن از دموکراسى شروع کنیم؟ یا از این پرسش شروع کنیم که عملى شدن شورا در کجا با دموکراسى سازگار و در کجا ناسازگار است؟ سوال را به گونه‌اى دیگر هم مى‌‌توان مطرح کرد که آیا بر سر آنچه که اسلام گفته، بحث و مناقشه کنیم، یا درباره آنچه که مسلمانان در واقع و از خلال تاریخ خود انجام داده‌اند؟

  • نویسنده: ابراهیم بن عبدالله الدیش
    مترجم: عبدالغفور گردهانی

    توجیهاتی برای عموم مردم
    وسیله‌ی اول: آیا دوست‌داری در رمضان دو بار روزه بگیری؟ چگونه؟
    جواب در حدیث زید بن خالد جهنی رضی الله عنه نهفته است که از رسول خدا (ص) روایت می‌نماید که فرمود: من فطر صائماً کان له مثل اجره خیر انه لاینقص من اجر الصائم شیئایعنی:«هر کس که روزه‌داری را افطار نماید مانند او ثواب می‌برد بدون آنکه از اجر روزه‌دار کاسته شود.»
    در اینجا شکل‌های متعددی وجود دارد که از خلال آن‌ها می‌توان به اجر بزرگ افطار روزه‌داران دست یافت از جمله:

  • رمضان ماه نفحه‌های ربانی و فیوضات الهی است که بر سر بندگان مؤمن فرو می‌ریزد و مسلمان حریص است که این ماه را در بالاترین درجه‌ی خیر بگذراند، ماه مسابقه دادن در خیر و تلاش در جهت راضی نمودن خداوند در هر شکلی است«وَفِی ذَلِکَ فَلْیتَنَافَسِ الْمُتَنَافِسُونَ»21)/ المطففین (همیشه این ندای دوست داشتنی گوش جان را می نوازد "یا باغی الخیر أقبل"، و اینها برنامه‌های ربانی است که بدین‌وسیله رضای الله، عفو، مغفرت، بهشت و نعمتهایش روزقیامت را به دست می‌دهد.

  • حیات طیّبه یا به تعبیر خودمانی‌تر زندگی خوشایند، حاصل و دستاورد یک شخصیت توسعه‌یافته‌ اعم از زن یا مرد می‌باشد؛ به استناد آیه‌ی97 سوره نحل:«من عمل صالحاً من ذکر أو أنثی و هو مؤمن فلنحیّینه حیاة طیّبة...»
    ایمان و ثمره‌ی آن یعنی عمل صالح است که به انسان، توسعه‌ی شخصیتی پایدار می‌بخشد و در دنیا از حیات طیبه یا زندگی خوشایند برخوردار می‌سازد و نهایتاً در آخرت نیز به نیکوترین و کامل‌ترین پاداش‌ها می‌رساند.

    نویسنده:
    دکتر محمود ویسی
  • م.حامدی - سقز

    حقیقت این است که بر اساس فهم قرآنی هدف از خلق انسان و جن عبودیت خداوند می‌باشد. وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالإِنسَ إِلاَّ لِیعْبُدُونِ [1] یعنی: و ما جن وانس را خلق ننمودیم مگر برای اینکه مرا عبادت کنند. و عبادت بر اساس فهم قرآنی عبارت است از اینکه انسان طبق فرمان خداوند از نعمات و امکانات مادی و معنوی جهان هستی استفاده نماید تا بدین وسیله استعدادهای انسانی رشد یابند و انسان توسط آن در دو جهان از لحاظ مادی و معنوی سعادتمند شود.

  • جلیل بهرامی‌نیا

    یکی از اصول مهم و ضروری برای دینداران و از رموز لطیف کامیابی در پیمودن مدارج سلوک طریق ایاک نعبد و ایاک نستعین، ملاحظه‌ی مداوم این نکته‌ی گرانبهاست که طاعت و عبادت ما، حتّی در کامل ترین صور آن مانند جهاد و شهادت، شرط نجات است نه ضمانت آن؛ این دقیقه گو این که در مقام ادّعا مورد اعتراف و قبول همه‌ی ماست، امّا فریبندگی زندگی اجتماعی و وسوسه‌ی نفس بدفرما غالباً ضرورت یادآوری دائمی آن و تنظیم نوع سلوک دینی و اجتماعی در پرتو آن را از ما می‌ستاند و در نتیجه ما را به دو آفت دین سوز و ویرانگر مبتلا می‌سازد:

  • اشاره: آنچه در ادامه از نظر خوانندگان گرامی می‌گذرد، صورت مکتوب سخنرانی مصطفی ملکیان استاد فلسفه‌، پژوهشگر در حوزه‌ی «دین و فلسفه» ‌و صاحب پروژه‌ی «معنویت و عقلانیت» در همایش "دین و مدرنیته۲" است.  نظر به‌ اینکه‌ در ایران امروز ما سنت یا جریان فکری‌ای به‌ نام روشنفکری دینی وجود و حضور جدی دارد و قایل به‌ جمع دین و مدرنیته‌ و سازگاری میان آن دو است و تلاش‌های بسیاری به‌ وسیله‌ی تولیدکنندگان اصلی، مروجان و مصرف‌کنندگان آن صورت گرفته‌ است و ما نیز به‌ نوعی در تعامل، تأثیر و تأثر مستقیم از آن به‌ سر می‌بریم و در جهانی زندگی می‌کنیم که‌ همچون شبکه‌ای تمام مسائل و جریان‌های اندیشه‌ با همدیگر ربط وثیق دارند، اقدام به‌ بازنشر سخنرانی منقّح ملکیان در این‌جا‌ می‌نماییم. ملکیان در این گفتار با صراحت صادقانه‌ و زایدالوصفی‌ به‌ بررسی مشکلات این سنت فکری و آسیب‌ها و چالش‌های جدی پیش روی آن می‌پردازد. توجه‌ی‌ شما خواننده‌ی عزیز را به‌ مطالعه‌ی آن جلب می‌نماییم. سرویس اندیشه‌ی پایگاه‌ اطلاع‌رسانی اصلاح

    نویسنده:
    مصطفی ملکیان