سایت رسمی جماعت دعوت و اصلاح

بازماه ذی حجه فرارسید و شوق دیدارکعبه در وجودم طنین اندازشد. باز نیاز طواف خانه ات دلم راسخت هوایی کرده و روحم راسرگردان. فکرسعی صفا و مروه با خستگی درونم ازشوقی خبرمی دهد که گویا خود مسافر سرزمین نورم.

می خواهم تمام نیازهایم را اشک سازم و بر کویر گونه جاری نمایم تا شاید اندکی اندوه درون و نیاز روح و جسمم کاهش یابد اما چه سود؟!!

هرچه بیشترمی گریم، حسرتم فزونی می یابد. حسرت سعی بین صفاومروه، حسرت خواندن دو رکعت نماز نیاز بر سجاده ی تمنا درعرفات.

خدایا! خدایا! خدایا! چه بنگارم که همه دردم نیاز و اندوه؟!

به همراه شما خوانندگان در ایامی به سر می‌بریم که اجر و پاداش در آن دو چندان، درهای رحمت گشوده و گناهان آمرزیده می‌شود؛ ایامی که خداوند توبه‌کاران را می‌آمرزد و دعای بندگان را اجابت می‌کند؛ این روز‌ها دهه‌ی اول ذی الحجه است؛
روزهای بی‌نظیری که خداوند مقامش را بالا برده و به آن ارج نهاده است و در کتاب گرانقدرش به عظمت آن سوگند یاد کرده است: «وَالْفَجْرِ وَلَیَالٍ عَشْرٍ وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ».

خداوند تبارک و تعالی می‌فرماید: «وَأَذِّن فِي النَّاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوكَ رِجَالًا وَعَلَىٰ كُلِّ ضَامِرٍ يَأْتِينَ مِن كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍ» [حج: ۲۷]. (ای پیغمبر!) به مردم اعلام کن که (افراد مسلمان و مستطیع)، پیاده، یا سواره بر شتران باریک اندام (ورزیده و چابک و پرتحمّل، و مرکب‌ها و وسائل خوب دیگری) که راههای فراخ و دور را طی کنند، به حجّ کعبه بیایند (و ندای تو را پاسخ گویند). (آنان به این سرزمین مقدّس بیایند) تا منافع خویش را با چشم خود ببینند.

خوشحالم از اینکه‌ یکبار دیگر خدمت سروران و اساتید می‌رسم. بنا براین شد که ادامه‌ی بحث «جریان‌شناسی فرهنگی» را که سال قبل در همین ایّام ایراد کرده بودم، ادامه دهم و بنده هم مخالف نیستم.

به فرمان پروردگار، ابرمرد توحید و یکتاپرستی حضرت ابراهیم خلیل – علیه السلام – کعبه منسوب به پروردگار را که قبله سینه‌ها و جهت حرکت دلهاست بنا نهاد تا تمامی یکتاپرستان تاریخ از روز خلیل تا به روز دمیدن در سور – بوق – و دیدار پروردگار جلیل بدان سوی روی آورده، بیعت و صداقت خود با خالقشان را با این خانه تواضع به نمایش گذارند..

آموزش و پرورش دو بال ترقی و پیشرفت می‌باشند و بدون نظام شایسته‌ی آموزشی-تربیتی، نمی‌توان به جایگاهی از رشد و شکوفایی رسید. آموزش اساسی و زیربنایی نیازمند معلّمی است که راز و رمز آموزش و پرورش را بداند و خودش الگوی تربیتی برای فراگیران باشد و خود را به صفاتی ارزشمندی بیاراید تا بتواند بر دانش‌آموزان اثر مثبت گذاشته و نتایج مطلوبی به دست آورد. 

سومین دوره‌ی فستیوال جهانی هنر‌های رزمی در جزیره‌ی کیش در یک کشتی به صورت نمادین افتتاح می‌شود. 

در ارتباط با معنویت و خدا‌شناسی می‌دانم که تنها مأموریت من در هستی پرستش مخلصانه خداوند است و بس: «وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِیَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِینَ لَهُ الدِّینَ حُنَفَاء» و می‌دانم که فقط چنین پرستش خالصی از من پذیرفته می‌شود: «أَلَا لِلَّهِ الدِّینُ الْخَالِصُ» پس دوست دارم اخلاصم را آنچنان تقویت کنم تا به خدا وصل شوم.

خداوند دعای مرا استجابت فرمود... و این هم شعری که چند سال گذشته در حال و هوای رفتن به حج اکبر سرودم که با دوباره فرارسیدن موسم حج بی مناسبت هم نیست. البته به زبان کردی هورامی است که در زیر هر مصرع ترجمه ی فارسی آن را آورده ام.

"لبیک اللهم لبیک...لبیک لا شریک لک....لبیک"

فه رماوای جه تو، له به یکیش جه من


(خواندن از شما،لبیک هم زمن)


به سه رو مه ونه ، نه ک به پا ئه من


(از فرط شادی با سر می آیم نه فقط با پا!)


په روه ردگاری گه و ره و سه رینم


تقدیم به دوستداران خدا و مخلوقات پاکش

در روزی از روزهایی که هرگز نمیتوانیم آنها را ببینیم، دو دوست قدیمی بودن که همدیگرا خیلی دوست داشتند. در روزهای تلخ بود که ناگهان یکی از این دو دوست بسیار مریض شد او که خود را در حال مرگ میدید، به دوستش گفت: من همیشه میخواستم به کودک کوچکی بفهمانم که خدا کیست زیرا جواب صادقانه کودکان روح مرا نوازش میداد. ولی عمر مرا یار نبود و سپس با بیحالی گفت: لطفاً تو اینکار را برایم انجام بده و چشماش را بست و دیگر هیچ وقت آن را باز نکرد.