سایت رسمی جماعت دعوت و اصلاح

این مقاله بر اهمیت ثبت، تدوین و انتشار میراث علمی و دعوت اسلامی تأکید می‌کند و با استناد به آیات قرآن و احادیث نبوی، نشان می‌دهد که قلم، نگارش و انتقال دانش از ارزشمندترین اعمال در اسلام به شمار می‌آیند. نویسنده در کنار تبیین جایگاه سنت شفاهی، خطابه و منبر در سیره پیامبران و رسول اکرم ﷺ، نقش رسانه‌های نوین، کتاب‌های صوتی و فضای مجازی را در حفظ و گسترش معارف دینی برجسته می‌سازد. در ادامه، فعالیت‌های معاونت علمای جماعت دعوت و اصلاح، به‌ویژه آرشیو و انتشار خطبه‌ها و سخنرانی‌های ماموستایان در کانال «هه‌گبه‌ی مینبه‌ر (بانک خطبه)»، به‌عنوان نمونه‌ای موفق از صیانت و انتقال میراث علمی معاصر معرفی شده است. مقاله در پایان، ضمن قدردانی از دست‌اندرکاران این عرصه، بر ضرورت حمایت از چنین تلاش‌هایی برای ماندگاری «علمٌ يُنتفع به» و بهره‌مندی نسل‌های آینده تأکید می‌کند.

شهر سنندج از دیرباز به «شهر مساجد» و «شهر مناره‌ها» شهره بوده و هست. مسجد همواره جزئی جدایی‌ناپذیر از هویت فرهنگی، دینی و اجتماعی این شهر به شمار آمده و مردمان آن، فارغ از هر طيف و گرایش فکری، احترام و جایگاه ویژه‌ای برای این مکان‌های مقدس قائل بوده‌اند.

این یادداشت روایت تاب‌آوری و ایمان کم‌نظیر کاک سروش اسلامی‌نیاست؛ جوانی که در نبرد چندساله با سرطان استخوان، با صبر و امیدی شگفت‌انگیز رنج را به فرصتی معنوی بدل کرده است. او با وجود قطع پا و تکرار درمان‌ها نه تنها شکایتی نکرده، بلکه با روحی خدمت‌جو و مؤمن الهام‌بخش اطرافیان بوده است. تجربه انسانی او نمونه‌ای روشن از قدرت ایمان، وقار در بلا، و تبدیل درد به رشد در زندگی امروز ماست.

در زبان کردی، واژه‌ی «چیا» به معنای کوه یا کوهستان است، و در معنایی وسیع‌تر، به بلندی، استواری و شکوه نیز اشاره دارد. نام «چیاکو» که از همین واژه ریشه گرفته، به معنای «کوه کوچک» است و اغلب در میان خانواده‌های کُرد به عنوان نام کوچک‌ترین پسر خانواده به کار می‌رود.

اگرچه مخاطبین اصلی اين يادداشت كوتاه، اعضاى جماعت دعوت و اصلاح هستند، و بیشتر كاركرد درون جماعتى دارد؛ اما اشتراك آن با آحاد جامعه نيز خالى از لطف نخواهد بود.

«ماموستا رئوف اصلاح‌جو»، امام جماعت مسجد سراج شهرك بهاران سنندج چندى پيش در كانال «مسجد سراج« عبارت آغازین يادداشت را بارگذارى و با مخاطبان خویش به اشتراک گذاشت. این عبارت کوتاه، پيام نغزى را در خود نهفته دارد، كه عدم توجه كافى به آن، پیامدهای جبران ناپذيرى را براى هر فرد يا جمعى به دنبال خواهد داشت.

دل‌نوشته‌اى به ياد رفيق راهم، برادر عزيزتر از جانم، مرحوم كاكه سيف‌الله اوليايى كه بعد از سه ماه تحمل رنج بيمارى در بخش مراقبت‌هاى ويژه‌ی بيمارستان كوثر سنندج، جان به جان‌آفرین تسليم و به ديدار معبود شتافت.

يادداشتى از سفر خاطره‌انگيز روزهای ٢٨ و ٢٩ آذر ماه ١٤٠٣ به شهر قم، همراه با دكتر جهانگير ولدبيگى.

الحمدلله والمنة پس از كش و قوس‌هاى فراوان كه به‌خاطر وضعيت ناپايدار منطقه پيش آمده بود، كنگرۀ ششم جماعت دعوت و اصلاح با موفقيت هر چه بيشتر برگزار و به كار خود پايان داد، پیش از هرچیز خدای را شاکرم که بر بنده‌اش منت نهاد تا در جمعی چنین فرهیخته حضور به هم رساند، و توفیق دوچندان ارزانی داشت تا بتوانم قطره‌ای بر این دریای بیکران علم و معرفت بیافزایم.

مخاطبان ارجمند! در ماه‌های نخست جنگ غزه، یادداشتی در باب ضرورت و چگونگی حمایت از مردم مظلوم و ستمدیده‌ی باریکه غزه با شما خوبان به اشتراک گذاشتم. امروز با گذشت بیش از سیصد روز از این جنگ نابرابر، قصد دارم با نگاه از زاویه‌ای متفاوت به این موضوع، شرافت و بزرگی این ملت قهرمان را هرچه بیشتر نمایان ساخته و آفت جانسوز عادی‌سازی وضعیت غیر انسانی ساکنان مظلوم غزه و عدم همدردی مسلمانان جهان با ایشان را یادآور شوم و در نگارش این یادداشت، چیزی جز عذر و توبه به درگاه پروردگار نمی‌خواهم.