إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ

إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ

سایت رسمی جماعت دعوت و اصلاح

مقالات

  • از حقوق بنیادین افراد آزادی رفت‌و‌آمد است و بازداشت یا توقیف غیرقانونی جرم تلقی می‌شود. ماده ٩ اعلامیه جهانی حقوق بشر می‌گوید: «هیچ‌کس را نباید خودسرانه توقیف، حبس یا تبعید کرد». 

    همان‌طور‌که از نام اعلامیه بر‌می‌آید، در متن به بیان آرمان‌ها اکتفا شده و جزئیات در دو سند «میثاق بین‌المللی حقوق مدنی- سیاسی» و «میثاق بین‌المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی» که مجلس ایران در ١٧ اردیبهشت‌ماه ١٣٥٢ به آن ملحق شده، درج شده است و همچنان در نظام حقوق ما اعتبار دارد. در بند اول ماده ٩ میثاق حقوق مدنی و سیاسی آمده است: «هر‌کس حق آزادی و امنیت شخصی دارد.

  • نهاد آموزش و پرورش به عنوان زیر ساختی ترین سنگ بنای تحولات جامعه به شمار می‌آید. در جهان امروزی نظام آموزشی یکی از ارکان اصلی توسعه انسانی است. اگر قبول کنیم که بنیاد حیات جمعی انسان را تعلیم و تربیت تشکیل می‌دهد، آموزش و پرورش خطیرترین مسؤولیت تربیت نیروی انسانی مولد و نقش‌آفرین در جامعه را برعهده دارد. بنابراین بسترسازی برای تولید نیروی انسانی توانمند در چارچوب رسالت این نهاد است.

    چنانچه بخواهیم اشاره‌ای به ارکان اصلی نظام آموزش و پرورش نماییم؛

  • پخش فایلی صوتی منسوب به ناصر رزازی خواننده‌ی محبوب و اسطوره‌ای کرد، مجادلات بی سابقه‌ای در فضای مجازی برانگیخته است. در این فایل که ظاهراً بخشی از مکالمه‌ای صوتی است، رزازی با ستایش از آئین یاری - کیش جوامع یارسان - بیزاری خود از اسلام را برملا می‌کند.

    در توضیح جدیدی که وی پس از جنجال یاد شده داده، به درستی روی خصوصی و سهوی بودن اظهارات قبلی تأکید و پخش آن را دسیسه‌ای برای تخریب خود خوانده است. فارغ از مجادلات پیشگفته که از دو نقطه عزیمت دینی و غیر دینی و بعضاً ضد دینی صورت می‌پذیرد، خوانش اصل مسئله حاوی دلالت‌های سیاسی و جامعه‌شناختی جالب توجهی است.

  • چند روز پیش یكی از دوستان بزرگوارم كلیپی صوتی منسوب به آقای ناصر رزازی را برایم فرستاد. وقتی بدان گوش فرا دادم، قبل از نقل یا هرگونه اظهار نظر درباره‌اش، پیگیر صحت و سقم آن شدم، تا اینكه صحت آن برایم محرز شد؛ و فهمیدم كه گفت‌وگویی بوده بین ایشان و فردی یارسانی به نام آقای یوسف شاهی. در عین تأسف عمیق برای این ادب و ادبیات، چون حاوی چند ادعای بزرگِ بی‌اساسِ همراه با توهین بود، آن را در حدی ندیدم كه نیازمند پاسخ باشد. مدتی صبر كردم و منتظر واكنش گوینده شدم، اما چون آنها را انكار نكرد و به نوعی در پی توجیه آنها برآمد؛

  • تضاد اسلام و کردیت ساخته و پرداخته روشنفکران سده بیستم و حاصل اشتباه راهبردی جریان روشنفکری کردی بود. این اشتباه تحت تأثیر گفتمان باستان‌گرایی ایرانی دوره‌ی رضاشاه و پس از آن ماتریالیسم گفتمان چپ، رخ نمود و هزینه‌های زیادی را به جامعه و جنبش کُرد وارد کرد و کماکان می‌کند. این در حالی بود که سرشت باستان‌گرانه‌ی ملّی‌گرایی ایرانی، اگر هم از توجیهات منطقی و زمینه‌های تاریخی مهمّی برخوردار بود، این زمینه‌ی تاریخی و توجیه کارکردگرایانه درباره‌ی کردها وجه چندانی نداشت. ناسیونالیسم ایرانی به دلیل سابقه‌ی تاریخی فراوان حکومت‌های ایرانی قبل

  • دکتر ابو لبابه حسین اندیشمند مسلمان تونسی، استاد دانشگاه امارات، عضو شورای خردمندان مسلمان و عضو مجمع مطالعات اسلامی الازهر یکی از اساتید برجسته‌‌‌‌‌ی حدیث و سنت نبوی در زمان معاصر است. او در تونس درس خواند و کارشناسی ارشد و دکترا را از دانشگاه الازهر دریافت کرد و به منصب رئیس دادگاه زیتونه راه یافت. از این رو گفت‌وگو با او درباره‌ی سنت نبوی و مبارزه با آن خواه از سوی افراد خودی یا خاورشناسان و ملحدان خالی از حاشیه نیست. وقتی در کنفرانس «الازهر و صلح جهانی» در قاهره با او دیدار کردیم گفت‌وگویی را با او انجام دادیم که در ادامه به آن خواهیم پرداخت:

  • قتل و کشتار هولناک در پایتخت خلافت عباسی

    مغول به بغداد یورش بردند و آثار تمدن و عمران و آبادانی را بر باد دادند؛ کتابخانه‌ها را آتش زدند و مردم را سلاخی کردند.

    ٧٦٤ سال پیش در چنین روزهایی مغول وحشیانه به بغداد پایتخت عباسیان یورش بردند و در نتیجه‌ی آن این شهر پرآوازه پس از پنج قرن رونق و شکوه سقوط کرد و ساکنانش به خاک و خون کشیده شدند.

    در چنین روزی ٢٩ ژانویه ١٢٥٨ لشکر هلاکو به دروازه‌های بغداد رسید و آن را محاصره کرد. آنان شهر را گلوله‌باران کردند تا این که در ١٠ فوریه وارد پایتخت خلافت عباسی شدند. 

  •  دگرپذیری از اصول بنیادین زندگی اجتماعی است، که به طور طبیعی، در قالب پذیرش تنوع دین، فرهنگ‌ و اعتقاد و احترام به آزادی بیان و اندیشه خود را نشان می‌دهد که ریشه در حقوق بشر و کرامت انسانی دارد. مدارا و دگرپذیری از اصولی است که امروز بیش از هر زمان دیگری مطرح است و زندگی جمعی و روابط انسانی به آن نیاز دارند. نادیده گرفتن حقوق دیگران و یا حذف آنان، آسیب‎‌های جبران‌‎ناپذیری بر جوامع انسانی وارد می‌سازد.

    دنیایی که در حال جهانی‌شدن است، دیگر زیستن در کنار یکدیگر با بی‌تفاوتیِ منفعلانه کافی نیست، بلکه لازمه‌ی مدارا و دگرپذیری، آگاهی و هوشیاری در قبال، تبعیض و تنفر است.

  • فوت و مجروحیت ٩ كولبر در ٣ ماه گذشته به دلیل حوادث غیرانتظامی

    به دنبال فوت یك كولبر به دلیل سقوط از ارتفاعات سردشت، تعداد كولبران مجروح و متوفی بر اثر حوادث غیر انتظامی طی ٣ ماه گذشته به ٩ نفر افزایش یافت. طبق اعلام منابع آگاه، شامگاه ٢٥ بهمن، آزاد اسماعیل‌پور كه جوانی ٣٧ ساله و از اهالی روستای «كولسه» (از توابع شهرستان سردشت) و پدر دو فرزند خردسال بوده، حین كولبری در معابر ارتفاعات روستای «آلواتان» این شهرستان، از ارتفاع سقوط كرده و به دلیل شدت مجروحیت، جان خود را از دست داده است. 

    بررسی‌های «اعتماد» نشان می‌دهد كه طی ٣ ماه گذشته، ٩ كولبر از اهالی ثلاث باباجانی، سردشت، جوانرود، بانه و سقز

  • اشاره: هرگاه که انسان شواهد و آفاق درکش را گسترش می‌‌‌‌دهد اندوخته‌ی ذهنی و علمی خود را به دست می‌‌‌‌آورد. این امر در گرو این است مسیرهای مختلف و متنوعی وجود دارد که با آن انسان از تنگناهای حزبی، دینی، گروه‌‌‌‌های دینی و سیاسی دور می‌‌‌‌شود. مهمان ما امروز در این گفت‌وگو «سمیر ابراهیم خلیل حسن» است که این بخش مرتبط با اوست، از این جهت که از نقد دین به تلاش در باب پژوهش قرآنی و بررسی ابعاد مختلف آن رسیده است. در این مورد این امکان وجود دارد که انسان در جامعه‌ی ما به برپایی دینحق که آن را قانون وجود مسنون به شمار می‌‌‌‌آورد برسد.