الحمدالله الذی جَعلَ العِلمَ سِراجاً لِلمُهتدینَ و نِبراساً لِلحائرین و فَضَّلَ العلماءَ بقوله «الذینَ یُبلّغونَ رسالاتِ اللّهِ و یَخشَونَهُ و لا یَخشَونَ أحَداَ الا اللّه» و الصلاة و السلام علی مبعوث رحمةً للعالمین المحرِّض امته علی التفقه فی الدین و علی آله و اصحابه و من دعا بدعوته الی یوم الدین.
یکی از اصطلاحاتی که در سالهای اخیر بر سر زبان‌ها افتاده، و در بین مردم و وسایل ارتباط جمعی رد و بدل می‌شود، اصطلاح «اخوان و سلف» است. این اصطلاح در وهله‌ی اول به شنونده چنین القا می‌کند، که اخوان و سلف در تقابل با همدیگر قرار دارند، ولی با اندکی تأمل در می‌یابیم که مقایسه‌ی این دو با همدیگر، نه از لحاظ تاریخی، نه از لحاظ منطقی، و نه از لحاظ واقعی، معقول به نظر نمی‌رسد
«مرا با چیزی مداوا کن که درد است»، این شعار سازمانهای امنیت صهیونیستی- آمریکایی و اداره‌ی مزدور اطلاعات در رژیم‌های سرکوبگر در کشورهای عربی است که تنها به خاطر بقای بر مسند قدرت، کار می‌کنند؛ هرچند به قیمت از بین بردن جسدهای ملت‌ها و هموطنان باشد.
بمبارانهای بی‌وقفه ارتش اسرائیل از آغاز حملات به غزه منجر به کشته شدن بیش از ١٧٠ نفر فلسطینی و زخمی‌شدن صدها نفر دیگر شده است. بنا به گزارش‌های سازمانهای کمک‌رسانی بین‌المللی بخش عمده‌ی قربانیان حمله‌ی ارتش اسرائیل غیر نظامیان فلسطینی هستند که شمار زیادی زن و کودک نیز در میان آنان دیده می‌شوند.
در چنین روزهایی از رمضان سال دوم هجری جنگ بدر نخستین رویارویی مسلحانه بین مسلمانان و مشرکان به وقوع پیوست با اینکه لشکر مشرکان سه برابر مسلمانان بود اما خداوند متعال فرشتگانش را به زمین فرستاد تا مؤمنان را استوار کند و آنان را بر لشکر کفر پیروز گرداند. غزوه‌ی بدر انگیزه‌ی جهاد و مبارزه با دشمنان اسلام را در درون مسلمانان ایجاد کرد.
روزنامەی معاریف اسرائیلی، سفیر فلسطین در سازمان ملل را که گفته بود «پرتاب موشک بەوسیلەی مبارزان فلسطینی به سوی اسرائیل جنایت جنگی است» را همسنگ سخنگوی ارتش اسرائیل دانست. این سخنان اوج ننگ و خواری و یکی از نشانه‌های قیامت است.
کدام یک از ما امروز جای رهبری عربی با ویژگی‌های رییس‌جمهور دربند مصر محمد مرسی، -خداوند از دست کودتاگران ر‌هایش کند- را خالی نمی‌داند؟ آنهم در شرایطی که همەی رژیم‌های عربی از اقیانوس تا خلیج فارس نسبت به جنایت جنایتکاران صهیونیستی در غزه و فلسطین سکوت حمایت‌آمیزی از خود بروز داده‌اند؟
معنای ایمان بدان جهت برای متکلمان و فیلسوفان و عارفان مسلمان اهمیت اساسی داشت که در قرآن مجید همه‌ی خواسته های خدا از انسان بر محور ایمان آوردن انسان دور می‌زند. در صدها آیه‌ی قرآن با تعبیرهای مؤکد و گوناگون از مخاطبان خواسته شده با «ایمان آوردن» به نجات خود بپردازند. در قرآن مجید چنین آمده که انسان در این عالم، دروضعیتی نامطلوب و منتهی به تباهی و نافرجامی
ایمان، واژه‌ی كلیدی دین اسلام كه خود و مشتقات آن در صدها آیه از قرآن مجید تكرار شده است. گرچه مفهوم ایمان مستقیماً در قرآن توضیح داده نشده، ولى درباره‌ی موضوعات عمده و اساسى مربوط به آن مطالب زیادی در این كتاب آسمانى آمده است.
موضوعات عمده و اساسى مربوط به ایمان در قرآن را مى‌توان چنین برشمرد: 1. محور اساسى ایمان الله است و از همه‌ی انسانها خواسته مى‌شود كه به الله ایمان آورند؛
کپی رایت © 1405 پیام اصلاح . تمام حقوق وب سایت محفوظ است . طراحی و توسعه توسط IslahWeb