إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ

إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ

سایت رسمی جماعت دعوت و اصلاح

مقالات

  • ملاحظاتی روش‌شناختی درباره جریان­های فکر دینی در ایران (اقبال، شریعتی و سروش)

    هدف من در این نوشتار ارائه تحلیلی کوتاه از جریان فکر دینی در ایران است. باید اعتراف کنم که سال­هاست این جریان را دیگر به صورت جدی تعقیب نکرد ه­ام. اما تصور نمی‌­ کنم این امر نقصی جدی باشد، زیرا قصد من در اینجا ارزیابی صحت و سقم دعاوی مشخص این جریان نیست بلکه تنها به طرح ملاحظاتی در خصوص روش­‌شناسی و متدولوژی آن بسنده خواهم کرد. طبیعی است که تفصیل این نکات مجال فراخ­تری می‌­ طلبد.

  • سفر وحدت‌آفرین

    28 فروردین 1393

     سفر آقای روحانی به استان سیستان و بلوچستان از چند لحاظ دارای اهمیت است؛ اینکه رییس‌جمهور ایران در ایام تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری وعده حقوق برابر همه شهروندان ایرانی و اجرای قانون اساسی و توجه به مطالبات اقوام و اهل سنت داده بودند، از اهمیت این سفر محسوب می‌شود. از آنجا که آقای روحانی سفرهای استانی خود را از مناطق قومی مانند خوزستان و بلوچستان شروع کرده‌اند، نشان می‌دهد

  •  درحالی که بر صندلی متحرکی (ویلچر) لمیده بود و خانواده شاهانه‌اش او را احاطه نموده بودند و به شدت ناشنوا و پریشان به نظر می‌رسید، به سختی برگه رأی را برداشت، و در حالی که همواره برگه را در دست داشت و عقلش او را یاری نمی‌کرد که باید در صندوقش اندازد، که یکی از هیأت همراه خطاب به او گفت: سرورم رئیس جمهور عزیزم آن را در صندوق بینداز، سپس و در حالی که به چهره او خیره شده بود برگه را به داخل صندوق انداخت، آری او رئیس جمهور – بخوانید شاهنشاه – عزیز بوتفلیقه است.

  • بازگشت به فضایل

    31 فروردین 1393

    تنها انسان کودن است که چاله را می‌بیند و اصرار دارد که برای کسب تجربه باید خود را در آن بیفکند؛ شخص کودن از تجارب و از تاریخ درس عبرت نمی‌گیرد و مُصِر است که به شخصه باید طعم تلخ آزار و شکست را مزه کند. اما انسان خردمند چنین نیست زیرا سرشت پاک انسانی از بدی بیزار است و همواره خواهان خیر و نیکی است. به خاطر اهمیت استفاده از تجارب دیگران است

  • بنا به پیش‌بینی سازمان اطلاعات نظامی اسراییل (أمان) در ۲۰۱۵ شاهد ناآرامی‌های شدیدی در مصر، که منجر به سقوط السیسی می‌شود، خواهیم بود. عامل اساسی آن نیز مشکلات اقتصادی است. بر اساس این تحلیل، حکومت السیسی بیش از حکومت مرسی دوام نخواهد داشت.

  • من یک دخترم، دختری ازتبارمهتاب! ازنسل بهار...از روزگار غنچه‌های نورس آمده ام، ازمیان گلبرگ‌های شبنم زده پگاه. 

    من یک زن هستم، زنی ازدیارخستگی‌های پایان ناپذیر، ازسرزمین دلتنگی‌های جدایی ناپذیر... من یک مادرم! مادری از جنس آب روان، ازسلول‌های سخت کوه‌های سربه فلک کشیده! ازسرزمین آرزوهای سوخته... آری من یک دختر، خواهر، زن، همسر و مادر هستم... من دخترانگی‌ام رادرآغوش عروسک‌های کودکی‌ام جاگذاشتم و خواهرانه برای پینه‌های دستان برادرم، اشک ریختم.

  • روز پنجشنبه 28 فروردین ماه سال جاری، ساعت 9 صبح، گردهمایی دانش آموختگان دختر 10 دوره مدرسه عالی علوم اسلامی قسم شریعت مجتمع دینی شهرستان خنج با حضور فرماندار شهرستان خنج، ریاست معهد عالی مدارس عالی جنوب و جمع کثیری از علما، برگزار گردید.

     استاد شیخ محمد رضا محمدیان، در آغاز این مراسم آیاتی چند از کلام الله مجید را تلاوت نمود. 

    سپس سید عقیل صدیقی، مدیر قسم عالی شریعت ضمن خوش آمدگویی به حاضران در جلسه، اشاره کردند که کسب علوم بالاترین رتبه‌ای است که انسان می‌تواند کسب کند.

  • زن در آینه شعر سعدی

    01 اردیبهشت 1393

    امروز اول اردیبهشت، روز جهانی سعدی است.  مرکز سعدی شناسی ایران در سال ۱۳۸۱ روز اول اردیبهشت ماه را روز سعدی اعلام نمود همچنین در اول اردیبهشت ۱۳۸۹ و در اجلاس شاعران جهان در شیراز، نخستین روز اردیبهشت ماه از سوی نهادهای فرهنگی داخلی و خارجی به عنوان روز سعدی نامگذاری شد.

    شیـخ مشرف الــــدیـن سعـــدی (حدود 606- 690هـ .ق) در نوع خود، شاعری بی‏‏بدیل است که شهرتش قلمرو وسیعی از تمدن اسلامی‏و جهانی را درنوردیده است.

  • در ۱۵ سالگی آموختم که مادران از همه بهتر می‌دانند، و گاهی اوقات پدران هم. / در ۲۰ سالگی یاد گرفتم که کار خلاف فاید‌ه‌ای ندارد، حتی اگر با مهارت انجام شود. / در ۲۵ سالگی دانستم که یک نوزاد، مادر را از داشتن یک روز هشت ساعته و پدر را از داشتن یک شب هشت ساعته، محروم می‌کند.

  • با اختلافات قابل توجه و با حاشیه‌های ساده در بد‌ترین شرایط ملت‌ها در صف دین و شعار‌ها و پروژه‌های دینی صف می‌کشند و می‌بینیم که تنها قایق نجاتی که می‌تواند جوامع را از غرقاب حتمی رهایی بخشد هم‌آنان هستند؛ آن هم در شرایطی که تمام برنامه‌های میهنی، کمونیستی، لیبرالی و اسلامی تجربه شده است و تنها به وخیم‌تر کردن اوضاع و فاسد کردن میراث تاریخ درخشان منجر شده است و امیدی برای آینده باقی نگذاشته است.