عید مظهر خاصی نزد هر امتی میباشد؛ و همانطور که هر ملت و قومی آداب و رسوم خاص خود را دارد، در برگزاری أعیاد و فصلهای شادی و سرور و جشن نیز که نماد استقلال ملتهاست با هم تفاوت دارند، حتی اگر آن ملت در زیر آتش اشغال خارجی باشد، آنگونه که امروزه گروههای مسلمان بسیاری را میبینیم در زیر ظلم دشمنان یهودی و مسیحی هستند.
«قلنا لاتخف انک انت الأعلی» (طه/۶۸) (گفتیم نترس که تو برتری).
روز اُحُد برای اهل ایمان، صدمهای دردآور بود؛ چه کسی گمان میبرد که لشکریان خدا رویاروی لشکر شیطان بر زمین بیفتند؟ چه کسی میپنداشت که روزی دندان رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ بشکند، پیشانیاش شکاف بردارد و هفتاد تن از بهترین یارانش را از دست بدهد!؟
خبر واحد یا احادیث آحاد و وثاقت آنها در اثبات عقاید و همچنین هرآنچه از افتراق و اختلاف نظر که بر اثر اختلاف در دلالت و ثبوت این اخبار بر آنها مترتب است ـ البته اگر آنها را در اصول عقائد حجت بدانیم ـ اینها موضوعاتی است که ما را به درنگ وا میدارد هرچند درنگی کوتاه باشد. نوعی تفاوت مابین احادیث آحاد و تفاوت نظرات درباره قبول و رد آنها، با نص قرآن وجود دارد
در برخی از کتابهای قدیم و جدید اسلامی سخنی رایج است مبنی بر اینکه در آیات مکی، احکام و تشریع وجود ندارد یا بسیار اندک است. گروهی از علمای أصول فقه بر این باورند که آیات احکام در قرآن کریم به طور کلی اندک و محدود است و عدهای به شمارش آن اقدام کرده و آماری دقیق دادهاند که در مجموع طبق اکثر شمارشها تعدادشان حدود یکصد و پنجاه تا چند صد آیه است.
کپی رایت © 1405 پیام اصلاح . تمام حقوق وب سایت محفوظ است . طراحی و توسعه توسط NamooDev