سایت رسمی جماعت دعوت و اصلاح

 دانشورانی در جهان اسلام، بسیار تلاش کرده‌اند میان ناسیونالیسم و دین (به‌خصوص اسلام) پیوندی ایجابی و اعتباری ایجاد کنند اما این کار چنان دشوار و ناشدنی است که همه آنان را در این تلاش آرزومندانه ناکام کرده است. به‌نوشته حمید عنایت، این تلاش به‌خصوص برای پیوند اسلام با ناسیونالیسم ایرانی، دشواری‌های مضاعف دارد. (عنایت، ۱۳۶۵: ۲۱۹) 

حقیقت این است که اسلام هیچ اعتباری به ناسیونالیسم نمی‌دهد. در حالی که ارزش انسان در نظام قرآنی، با محک «تقوی» سنجیده می‌شود

توسعه واژه‌ای است کیفی و چندوجهی که مانند بسیاری از مفاهیم دارای سابقه و سرگذشت خاصّی می‌باشد. رفاه اجتماعی از آرمانهای بشر است و به دلیل اهمّیّت آن در طول تاریخ هر کسی با هر تفکّری، هم در دوران سنّت وهم در دوران مدرنیته به طرح آن پرداخته است. امّا چون این بحث ذاتاً اقتصادی است تحلیل نظریّات موجود به حیطه‌ی این علم مربوط می‌شود.

برای من برادر جمال، یک برادر، دوست و عزیز بود. تا جایی که برایم اعلان خبر درگذشت کسی همانند او بسی دشوار است. ماجرای من و او مصداق این بیت است که گفت: قد کنت آمل أن تقول رثائی     یا منصف الموتی من الأحیاء 

(انتظار داشتم تو خبر مرگم را اعلان کنی، ای کسی که مردگان را از زندگان جدا می‌کنی!)

ولی تقدیر خدا بود و او هرچه خواهد می‌کند. امروز من خبر مرگ تو را اعلان می‌کنم و اکنون خبر مرگ تو اعلان می‌شود!

این روز‌ها مراسم زیبای حج رفته رفته به پایان می‌رسد و حاجیان با قلبی پاک و آمرزیده و امیدوار از گوشه و کنار این زمین پهناور به خانه و کاشانه خود باز می‌گردند؛ به نظرم خوشحالی لحظات انس با کعبه و آشنا شدن با برادران مسلمانی که از اقصی نقاط کره‌ی خاکی برای ادای مراسم حج آمده‌اند با لحظه‌ی خداحافظی از کعبه‌ی عزیز، طواف وداع و جدا شدن از دوستانی که در این ایام چند با هم مأنوس شده‌ بودند

در سال‌های اخیر بحث درباره «بحران آب» در محافل علمی و همچنین مطبوعات و رسانه‌ها بالا گرفته است. گرچه بیشتر مردم در جریان مشکل کمبود آب قرار گرفته‌اند اما غالباً تصور خاصی در مورد بحران آب ندارند. زندگی ماشینی و شهرنشینی پیوند انسان و طبیعت را گسسته است. شیرهای آپارتمان‌هایمان سخاوتمندانه این مایع حیات‌بخش را ارزانیمان می‌کنند و غالباً نیز در این مورد که این آب از کجا و چگونه و به چه بهایی تأمین می‌شود

۱-عن ابن عباس - رضی الله عنهما - أنه قال: یقول رسول الله صلى الله علیه وسلم: «مَا مِنْ أَیَّامٍ الْعَمَلُ الصَّالِحُ فِیهَا أَحَبُّ إِلَى اللَّهِ مِنْ هَذِهِ الأَیَّامِ». یَعْنِى أَیَّامَ الْعَشْرِ. قَالُوا یَا رَسُولَ اللَّهِ وَلاَ الْجِهَادُ فِى سَبِیلِ اللَّهِ قَالَ «وَلاَ الْجِهَادُ فِى سَبِیلِ اللَّهِ إِلاَّ رَجُلٌ خَرَجَ بِنَفْسِهِ وَمَالِهِ فَلَمْ یَرْجِعْ مِنْ ذَلِکَ بِشَىْءٍ». (أبو داود، الحدیث رقم ۲۴۳۸، ص ۳۷۰) 

این نوشته را که حاوی برخی از مقاصد شرعی حج است با توجه به نزدیکی زمان ادای این رکن بزرگ، به برادران و خواهران محترم تقدیم می‌کنم. پیش‌تر مباحث طولانی‌تری در این موضوع اساسی نگاشته‌ام که در این نوشتار از آن‌ها هم بهره برده‌ام.

حج پنجمین رکن از ارکان این دین بزرگ است که خودش پایان‌بخش ادیان می‌باشد.

در حج ظاهری، ارکان، واجبات و سنت‌ها در قالب‌هایی خشک انجام می‌گیرد، ولی در حج مقصدی، چشم اشک می‌ریزد، دل فروتن می‌گردد، با کرنش دعا می‌شود، از خدا دانش سودمند وعمل مقبول خواسته می‌شود، از او تقوایی درخواست می‌گردد که دل را از ژرفنای وجود بلرزاند، به هنگام سختی‌ها به سوی خوبی‌ها سوق دهد

مراسم قربانی اعضای جماعت دعوت و اصلاح در مهاباد در روز پنجشنبه ۲ مهرماە برگزار گردید.