برگردان از عربی به فارسی: چنور فریور
صبح روز شنبهی گذشته، پس از شرکت در مراسم شستوشوی کعبهی شریف، شیخ عبدالعزیز شیبی کلیددار کعبه، ما را برای صبحانه دعوت کرد. برخی از افرادی را که به این مهمانی دعوت بودند از قبل میشناختم مانند عمرو خالد -دعوتگری که در مصر به سبب تأثیرگذاری مثبتش بر روی زنان خواننده، آوازه و شهرت خاصی پیدا کردهبود- و همینطور شهردار مکه استاد عبدالله فایز که مهمانان را برای شام روز یکشنبه دعوت کردهبود.
هویت اسلامی محصول اعتدال اسلامی
دین اسلام، دین اعتدال و میانهروی، گذشت و تسامح، توازن و تعامل است نه دین افراط و تفریط، خشونت و استبداد.
مسلمانان شاگردان مدرسه قرآن هستند. تربیتیافتهی مکتب اسلاماند، مسلمانان در قرآن کریم به «امت وسط» توصیف شدهاند و این وصف، آنها را از بقیهی امم و ملل امتیاز میبخشد.
وَکَذَلِکَ جَعَلْنَاکُمْ أُمَّةً وَسَطاً لِتَکُونُوا شُهَدَاءَ عَلَى النَّاسِ وَیَکُونَ الرَّسُولُ عَلَیْکُمْ شَهِیداً (بقره: 143).
«همچنین شما را امتی وسط (معتدل) قرار دادیم تا بر دیگر مردمان شاهد باشید و رسول خدا بر شما شاهد و گواه باشد».
در این نوشتار سعی میشود تا به بررسی کار تشکیلاتی برای فعالیتها و تشکلهای دینی پرداخته شود و به این سؤال پاسخ داده شود که آیا مفهوم مقدس دین را میتوان در قالب مفهوم سازمان یا تشکیلات جای داد، به عبارتی میشود کار دین را سازماندهی کرد و یا اصولاً فعالیت دین را نمیتوان در قالب سازمان انجام داد و دین مفهوم فردی است.
مترجم: داود نارویی
ویژگیهای گفتمان جدید اسلامی
موضعگیری در برابر مدرنیسم غربی، نقطه عزیمتی بنیادی است که تمام ویژگیهای دیگر از آن منشعب میشوند. این ویژگیها را میتوان در این موارد خلاصه کرد:
نپذیرفتن اندیشهی مرکز محوری غرب
1- گفتمان جدید اسلامی، از نوع عذرتراشی نیست و سعی بر آن ندارد که بگوید ما در فلان و بهمان مورد از غرب پیشی گرفتهایم، از افتخارات گذشته سخن نمیگوید و دعوتگرانش در راستای اصلاح تصویر اسلام در خارج، کوشش بسیاری به خرج نمیدهند.
رابطه میان پسرها و پدرها در چهارچوب وظایف مسؤولیتهای پدران خانواده تحلیل میشود. متأسفانه پدران نمیدانند چگونه باید با پسران خود رفتار کنند. بسیاری از آسیبهای پسران در جامعه به رفتار پدران با آنها برمیگردد. در این قسمت به چند اصل روانشناختی برای پدران اشاره کردهایم.
یکی از دغدغههای انسان مؤمن امروزی بحث توکّل است. همانگونه که متکلمین پیشین بر توکّل آرای متفاوتی داشتهاند. امروز نیز دریچههای متفاوتی بر روی این مفهوم گشوده شده است، نگارنده در این بحث موجز بر آن است تا با نگاه بر دیدگاه امام محمد غزالی تأمّلی دیگر انجام دهیم؛ باشد که برای خوانندگان مفید واقع گردد.
سخن در باب اخلاق ما انسانهای امروز در بعد محیط زیست و الزاماتی که نسبت به انسانهای آینده داریم از انسان و بسامدهای اخلاقی او بر گذشت و به طبیعت و حیات وحش رسید. نگاه ما، کسانی را که خود را طرفدار حیوانات و محیط زیست میدانیم، بر چه پایههایی استوار و تا چه حد صحیح است؟ حیوانات و اخلاق زیستمحیطی بر اساس نظریات پیشطرح، اگر نوع بشر تنها گونهای است که دارنده پایگاههای اخلاقی است، میتوانیم این اندیشه را تا بدانجا بسط دهیم که مثلاً اگر من بیرون چادر خود در گذرگاهی در طبیعت به حیوانی- مثلاً خرسی- برخورد کردم میتوانم اگر دلم خواست (یا به عبارت بهتر اگر هوس کردم) او را بکشم. اگر این کار را بکنم، شلیک از سر تفنّن من هیچ کنش ناروایی نسبت به خرس نخواهد بود.
سکولاریسم و اسلام
دین اسلام آخرین و کاملترین ادیان وحیانی و توحیدی است. این دین به عنوان یک ایدئولوژی جامع تمامی ابعاد زندگی را در برمیگیرد. اسلام در یک مثلث جلوه میکند که اضلاع آن عقیده و شعیره و شریعت هستند و انسان در مرکز آن قرار گرفته است. ضلع عقیده به مثابه قاعده مثلث مطرح است و جوهر آن هم توحید است، به همین جهت در اسلام بیش از هر چیز بدان توجه شده است.
اگر واقعاً علاقهمندیم بفهمیم چرا جهان اسلام که چندین قرن پرچم افتخارات دوران فروغ علم و بالندگی جهان را در دست داشت، اکنون به چنین روزی افتاده؛ اولین و مهمترین کاری که ما را به درک این موضوع نزدیک میکند، این است که با تحقیق دقیق علمی دریابیم که چرا آنها در قرون اولیه چنان مشتاقانه علاقهمند به تحقیق در علوم طبیعی بودند که نتیجتاً میتوانستند دانشمندان و علمای دنیاپسند به جامعه بشریت تحویل دهند، و چه شد که بعد از چند قرن محققی پا نگرفت و بهطور کلی چراغ علم در سرتاسر آن دیار خاموش شد که هنوز هم در واقع خاموش است.
تشخیص علّت این بیماری اجتماعی لااقل به همان اندازه اهمیت دارد که تشخیص یک بیماری صعبالعلاج توسط طبیبان حاذق به عنوان قدم اول درمان.
این بحث بعنوان حلقهای در طرحی مُناقشهای که ساختار آن رو به تکامل است، مطرح است. این طرح، همان چیزی است که مرکز «دار الفکر المعاصر» پایهگذار آن بوده و به سوی آن، فراخوانده است. از این رو، در خورِ مناقشه و از همان ابتدا، در معرض نقد و ارزیابی است. این بحثی است که به مناقشه میپردازد تا مورد مناقشه قرار گیرد و چیزهایی ارائه میدهد تا بگیرد و باب گفتگو را باز میکند تا بر تأیید یا ردّ آن، گُفته شود.
کپی رایت © 1405 پیام اصلاح . تمام حقوق وب سایت محفوظ است . طراحی و توسعه توسط IslahWeb