مقدمه: متأسفانه اعمال خشونت‌آمیز به یکی از مؤلفه‌‌های زندگی امروز تبدیل شده است و این ناشی از حاکمیت زور در روابط انسانی و کاسته شدن از فرهنگ مدارا و گفتگو است. این تحقیق تلاشی در جهت فهم، علل و راههای پیشگیری از خشونت در روابط انسانی. باشد که جهانی عاری از خشونت و در صلح و ایمنی داشته باشیم. این بحث به صورت درس ارائه شده است و با همان ویرایش آورده می‌شود.
اینجا کردستان است زیبا و خوش آب و هوا. با مراتع و جنگل‌های خدادادی. با تصویرگری‌های بدیع و دلربای خداوند صاحب هنر. با رنگ‌آمیزی‌های بکر و تنوع گیاهی و جانوری شادی بخش.
اینجا کردستان است. جایی که جز خداوند مهربانش، هیچ قدرتی تا به حال، در آن نه زیبایی آفریده و نه رفاهی ایجاد نموده. جز خراش‌هایی که روی صورت زیبایش ایجاد نموده‌اند چیز قابل دفاعی را نمی‌توان به آنها انتساب نمود. از جادّه‌های کُشنده‌اش گرفته تا پارک‌ها و شهربازی‌های (می‌بخشید چنین چیزهایی وجود ندارد؛ منصرف شدم.)
ترجمه: عبدالعزیز مولودی
اشاره: دکتر سمیر امین متولد سال ۱۹۳۱ از نمایندگان برجسته‌ی چپ نو در جهان عرب و از منتقدان جدی سرمایه‌داری و جهانى شدن است. این اندیشمند مصرى، دکتراى خود را در رشته‌ی اقتصاد از دانشگاه سوربن پاریس دریافت کرد. در آغاز، در بخش دولتى زادگاه خود به کار پرداخت و در کشورهاى بسیارى همچون فرانسه و سنگال نیز تدریس کرده است. وی هم اکنون مدیر کانون جهان سوم در داکار است که سازمانی دولتى برای پژوهش پیرامون مسائل کشورهاى آفریقایى، آسیایى و آمریکاى لاتین است.
واژگانی چون بازنمایی، بینامتنیت، ژانر، روایت، گفتمان و انجامگری، واژگانی هستند که تا اندازه‌ای چهارچوب آنچه پارادیم برساخت‌گرایی نامیده می‌شود را شکل می‌دهند؛ پارادیمی که مبتنی بر آن واقعیتهای اجتماعی و تغییر اجتماعی تنها در گرو دو عامل امکان‌پذیر خواهد بود.
یکی از بدترین اتّفاقاتی که ممکن است برای فرد، گروه و جماعتی اتفاق بیفتد آن است که چشمان خویش بر واقعیتهای گوناگون اطراف ببندند و جز آنچه که دلپسند آنان است هیچ چیز دیگری را مورد توجه و عنایت خویش قرار ندهند و برآن باشند که حقّ مطلقند و غیر اینان و دگر باشان، کافر و مرتدّ و تا ابدالدّهر سوخته در آتش غضب خداوندی‌اند و این حکایت غالب دینداران ما در ایران و بالتّبع در کردستان است.
مقدمه:
در تابستان جاری با یکی از عزیزانم در مورد موضوعی بحث می‌کردیم و ایشان مشکلاتی را مطرح نمود که در مقام پاسخ به آن مباحث به جد دچار تردید شدم و در بحث‌ها و گفتگو‌هایی که با تنی چند از دوستان بزرگوار و استادان اندیشمند داشتم احساس نیازی ناخواسته درونم را غل غله‌وار به جوش آورد و بسیار به فکر فرو برد.
□ چطور شد به طرح مباحث هرمنوتیک پرداختید؟
■ دو سال بیشتر از پیروزی انقلاب نگذشته بود که فهمیدم چهارچوب تفکر فقهی سنتی برای کسانی که با حسن نیت اداره کشور را در دست گرفته‌اند اسباب زحمت شده و مانع حرکت به سوی یک زندگی متناسب با عصر حاضر و دنیای امروز می‌گردد. می‌دیدم مثلاً اینها می‌خواهند از ایده‌هایی که در دمکراسی هست و از افکاری که در کلام و فقه شیعه هست تلفیقی به وجود بیاورند، اما در این کار موفق نمی‌شوند و همیشه تفکر فقهی سنگینی می‌کند و مشکل به وجود می‌آورد.
* اصحاب مکتب فرانکفورت معتقدند که طبقات مسلط در جامعه سرمایه‌داری تولیدکننده اصلی نمادهای فرهنگی هستند و همچنان توده‌های مردم مصرف کننده‌اند.
** اخیراً کتابی با عنوان «نظریه‌های فرهنگ در قرن بیستم» از شما منتشر شده است. اگر ممکن است قدری درباره نحوه شکل گیری این کتاب توضیح دهید.
این عنوان را تا به حال نشنیده‌اید. اما حتما برعکس آن را بارها دیده و شنیده‌اید که آقا یا خانم ..... انتصاب به جا و شایسته‌ی شما را به عنوان ... تبریک می‌گوییم.
هرگاه این متن را که روی بیلبوردها و یا پارچه نوشته‌ها می‌بینم، نیشخندی، یا لبخندی روی لب‌هایم می‌نشیند و می‌گویم اکنون با این آب و تاب از او نام می‌برند اما مدت زیادی طول نمی‌کشد (خوب ما که در ایرانیم) بی‌سروصدا کنارش می‌گذارند و عزل می‌گردد و کس دیگری به جای او می‌نشیند؛ برای این یکی دوباره هیاهو به راه می‌افتد و تبریک و شادباش می‌گویند اما کسی نیست بگوید پس عزل آن یکی ... .
ضرورت روشنفکری دینی هم از لحاظ تاریخی و هم از لحاظ نظری هنگامی آشکار می‌شود که به این حقیقت عطف توجه کنیم که ما داریم پوسته‌ی سنّت را می‌شکنیم و وارد سپهر مدرنیته می‌شویم. در این انتقال دشوار و گاه سهمگین، دو گروه با کمترین مشکل مواجه هستند. اول آنها که در لاک سنّت مانده‌اند و قصد بیرون آمدن ندارند.
کپی رایت © 1405 پیام اصلاح . تمام حقوق وب سایت محفوظ است . طراحی و توسعه توسط IslahWeb