إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ

إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ

سایت رسمی جماعت دعوت و اصلاح

  • نظر به اینکه بنده نیازمند آگاهی از تحلیل مؤلف، در مورد حرکتهای اسلامی بودم، قبلا کتاب را تهیه کرده و به دقت آن را مطالعه نمودم، حال که درخواست نقد و نظر کرده بودید، ملاحظاتی در ابعاد مختلف داشتم، که تقدیم حضورتان می‌نمایم:

    نویسنده:
    محمد احمدیان-سقز
  • قرآن، به عنوان آخرین و کامل‌ترین برنامه‌ی هدایت خداوند برای بشریت و به عنوان پایان اتصال آسمان به زمین و مهمترین منابع معرفت‌بخش و راهنمای آدمیان در مسیر زندگی، همواره از همان آغاز نزول «وحی»، مورد هجمه و حمله‌ی دشمنان قرار گرفته است.

    نویسنده:
    محمد احمدیان-سقز
  • حجاب به عنوان یک ارزش دینی، مبتنی بر اصولی است که جای تأمّل فراوان دارد، و بدون عنایت به این اصول، نه تنها این ارزش مورد استقبال قرار نمی‌گیرد، بلکه مقابله‌ی با ارزش تلقّی می‌گردد.

    اصل اوّل:

     زنان در آغاز دعوت ١٣ ساله در مکّه و پنج سال در مدینه، به همان رسم و عرف حاکم بر جامعه رفتار نموده و ملزم به رعایت حجاب نبودند. چون این ١٨ سال پیام وحی در راستای تبیین اصول عقیده و مبانی اسلامی، تأکید می‌نمود و بعد از پذیرش ارزش‌ها از نظر باور و عقیده، و تثبیت قلبی خداوند به رعایت حجاب امر می‌کند.

    نویسنده:
    محمد احمدیان-سقز
  • رمضان منزلگاه عارفان

    16 اردیبهشت 1400

    ۱- رمضان منزلگاه عارفان، منزل اوّل: شب زنده داری

    مقدّمه:

    منزلگاه، از نظر لغوی در فرهنگ معین به معنی «جای فرود آمدن» و «مقامگاه» آمده است.

    امّا از نظر اصطلاحی و عرفانی، «منزل» مقامی است که عارفان و سالکان طریق معرفت به آن مقام نایل می‌آیند. منازل عرفانی اسلوب و روش‌های تربیتی است که مکاتب تصوف در تزکیه و تربیت «نفس»، بدان تمسک جسته‌اند و در تاریخ تصوف بهره‌های تربیتی و دستاورد عارفان و سالکان در این طریق تربیتی بوده است.

    نویسنده:
    محمد احمدیان-سقز
  • فتور و سستی ، واژه‌ی «فتور» یک واژه‌ی قرآنی است، و دوبار در قرآن نقش آفرینی کرده است؛ یک بار در سوره‌ی «زخرف» در آیه‌ی (۷۵) [‏ لَا یُفَتَّرُ عَنْهُمْ وَهُمْ فِیهِ مُبْلِسُونَ] که اشاره به عدم کاهش عذاب جهنمیّان دارد. امّا فتوری که محور بحث ماست و مصداق قرآنی آن آیه‌ی (۲۰) سوره‌ی انبیاء [‏یُسَبِّحُونَ اللَّیْلَ وَالنَّهَارَ لَا یَفْتُرُونَ] جای کنکاش و تدبّر است، کانون بحث ما می‌باشد.

    نویسنده:
    محمد احمدیان-سقز